W jaki sposób Porozumienie Bez Przemocy pomaga ludziom z różnych społeczności budować zrozumienie, więzi i pokój.
W społeczności ukształtowanej przez przesiedlenia, traumę i niezwykłą różnorodność kulturową, nieporozumienia są nieuniknione. Różne języki, zwyczaje i historie mogą łatwo stać się barierami dla zaufania. Jednak pośród tych wyzwań coś pomaga ludziom odkryć inny sposób na budowanie wzajemnych relacji.
Kakuma jest domem dla ludzi z wielu krajów, kultur, języków i tradycji. Każdy z nich niesie ze sobą wyjątkową historię – o domu i wysiedleniu, stracie i odporności, niepewności i nadziei.
Od dziesięcioleci Kakuma gości ludzi przesiedlonych z powodu konfliktów i niestabilności z całego regionu i spoza niego. Dla wielu przyjazd do Kakumy oznacza odbudowę codziennego życia w zróżnicowanej społeczności, często w otoczeniu ludzi, których języki, zwyczaje i doświadczenia znacząco różnią się od ich własnych.
Ta różnorodność jest źródłem siły, ale może też stanowić wyzwanie. Doświadczenia związane z wysiedleniem i traumą, w połączeniu z różnicami językowymi i kulturowymi, mogą utrudniać radzenie sobie z codziennymi nieporozumieniami, a czasem przyczyniać się do napięć między jednostkami i społecznościami.
Jednocześnie Kakuma stwarza okazje do nauki, pracy, zabawy i budowania relacji ludziom, którzy w innych okolicznościach mogliby się nigdy nie spotkać.
W tym właśnie otoczeniu Bridges of Hope próbuje odpowiedzieć na proste, ale ważne pytanie:
Czy sposób, w jaki się komunikujemy, może pomóc nam w budowaniu mostów ponad naszymi różnicami?
Od maja 2025 r. w obozie dla uchodźców w Kakumie wdrażane jest Porozumienie Bez Przemocy (NVC), będące praktycznym narzędziem wzmacniania relacji, zapobiegania konfliktom i wspierania pokojowego współistnienia w domu wspólnotowym, w którym mieszka ponad 500 osób różnych narodowości i środowisk kulturowych.
Zamiast skupiać się wyłącznie na rozwiązywaniu sporów dopiero po ich powstaniu, projekt pomaga uczestnikom rozwinąć umiejętności zapobiegania eskalacji konfliktów poprzez naukę rozpoznawania uczuć, rozumienia potrzeb i komunikowania się z empatią.
Nauczyciele siedzą obok uczniów. Rodzice dołączają do liderów młodzieżowych. Starsi ze społeczności dzielą się kręgami z osobami, z którymi być może nigdy wcześniej nie rozmawiali.
Poprzez odgrywanie ról, kręgi dialogowe, ćwiczenia praktyczne i rozmowy refleksyjne uczestnicy ćwiczą zastępowanie obwiniania ciekawością i osądzania zrozumieniem.
Na boiskach piłkarskich w Kakumie młodzi ludzie różnych narodowości, którzy kiedyś trzymali się swoich społeczności, teraz grają razem jako koledzy z drużyny.
Sport stał się kolejną klasą, gdzie empatia, współpraca i pełna szacunku komunikacja są ćwiczone w czasie rzeczywistym.
„Nie gramy, żeby wygrać z innymi. Gramy, żeby zbudować więź. Potrzeby nas łączą. Osądy nas dzielą.” — wiadomość wyświetlana na boisku
W miejscach naznaczonych konfliktem pokój często wyobraża się jako brak przemocy. „Mosty Nadziei” oferują inną perspektywę.
Pokój zaczyna się od rozmowy. Czasami zaczyna się od jednego pytania: „Co możemy teraz czuć i czego potrzebujemy?”
Wielu uczestników społeczności, którzy kiedyś zmagali się z częstymi nieporozumieniami, teraz komunikuje się bardziej otwarcie i z szacunkiem.
Rodziny, młodzież i członkowie społeczności wypracowali zdrowsze sposoby rozwiązywania nieporozumień, co prowadzi do silniejszych relacji i większego poczucia jedności.
„Kiedyś myślałam, że ludzie z innych społeczności nas nie rozumieją. Ale teraz widzę, że wszyscy płaczemy, wszyscy się śmiejemy, wszyscy pragniemy miłości”. — Fatuma Abdullahi, uczestniczka szkolenia Kakuma NVC
Od początku swojej działalności Bridges of Hope przeprowadziło cztery szkolenia NVC, w których wzięli udział uczestnicy z dziewięciu społeczności uchodźców.
Fundacja Bridges of Hope poszukuje obecnie współpracowników, którzy mogą wesprzeć:
Prosimy o kontakt z certyfikowanymi trenerami wspierającymi projekt:
Odwiedź społeczność na Facebooku →
Podziel się tą wiadomością: