OD RZECZOZNAWCY, Towe Widstrand

Ilze będzie pierwszą certyfikowaną trenerką na Łotwie i ma konkretne plany zbudowania społeczności NVC na Łotwie oraz utrzymania kontaktu z międzynarodową społecznością NVC. Ilze ma doświadczenie jako trenerka, jest jasna i skoncentrowana. Prowadzi już firmę konsultingową, w której NVC będzie miało znaczący wkład. Ma szerokie zainteresowania związane z dzieleniem się NVC, szczególnie w sektorze organizacji pozarządowych oraz sektorze medycznym i edukacyjnym.

Według Marshalla Ilze ma wysokie standardy i uczciwość w dzieleniu się NVC. Jej wyzwaniem jest wyrażanie siebie za pomocą mniejszej liczby słów, szczególnie pod presją. Życzę jej, aby coraz bardziej z empatią podchodziła do swoich wewnętrznych „szakali”.

Z Ilze:

Odkryłam NVC podczas studiów magisterskich Peace and Conflict w Stanach Zjednoczonych w 2008 roku. Przez pierwsze lata skupiałam się wyłącznie na nauce i wykorzystywaniu NVC jako metody konstruktywnego rozwiązywania konfliktów oraz facylitacji dialogów naprawczych w mojej pracy mediatora i budowniczego pokoju. Do 2021 roku, kiedy zdecydowałam się na ścieżkę certyfikacyjną, zmieniłam swoje podejście i postrzeganie NVC jako wewnętrznego i zewnętrznego systemu nawigacyjnego, aby praktykować empatyczny realizm i świadome wybory w moich codziennych działaniach.

Głębokie ucieleśnienie rozwinęło się jako warunek wstępny do bycia w świadomości NVC, zamiast formalnego NVC, i połączyło się z moją wieloletnią praktyką jogi i medytacji Iyengara. Dla mnie droga certyfikacyjna była sposobem na zdobycie pewności siebie dzięki przetworzeniu i, na głębszym poziomie, zrozumieniu pracy Marshalla. Chodziło również o docenienie wykonanej pracy przed wzięciem odpowiedzialności za społeczność NVC i uszanowanie spuścizny Marshall Rosenberg. Był to również sposób na stanie się bardziej pewnym siebie i wrażliwym, ponieważ z entuzjazmem przyjmowałem wszelkiego rodzaju informacje zwrotne i wewnętrzne, głębokie zanurzenia w sferach mojej świadomości. Ścieżka certyfikacyjna przyczyniła się do mojego poczucia przynależności. Czuję się o wiele bardziej związana ze społecznością NVC dzięki wszystkim moim trenerom, europejskiemu zespołowi asesorów NVC, innym kandydatom na certyfikację, a zwłaszcza społeczności NVC w Finlandii, która udzieliła mi wsparcia i zachęty, kiedy tak bardzo tego potrzebowałam, i nigdy nie zawiodła w zachowaniu wdzięcznej równowagi między radykalną szczerością, humorem i troską.

Bycie pierwszym i jedynym kandydatem certyfikowanym z Łotwy, a teraz pierwszym certyfikowanym trenerem, było jak podróż przez dzicz, z pełnym wdzięku i cierpliwości wsparciem mojego Asesora, Towe Widstranda, za co jestem głęboko wdzięczny. Kontynuując dzielenie się wiedzą i nauczanie NVC na Łotwie, w krajach bałtyckich i poza nimi, z niecierpliwością oczekuję stania się godnym zaufania partnerem dla innych trenerów NVC i budowania solidnych, wzbogacających życie partnerstw.

OD RZECZOZNAWCY, Michaela Dillo

[PL] Tilman Rieger mieszka w Szanghaju od prawie dziesięciu lat. Nasza znajomość nawiązała się dzięki rekomendacji mojego współasesora, Summer Li z Pekinu, który poznał Tilmana na pierwszym IIT w Chinach w 2018 roku. Jest Niemcem i ma rodzinne korzenie w regionie, w którym spędziłem wiele lat młodości. Tilman pracował również przez jakiś czas w Szwajcarii, gdzie mieszkam od 30 lat. Dlatego od samego początku mieliśmy wspólne pochodzenie i doświadczenia.

Od 2021 roku regularnie wymieniamy się informacjami online. Latem 2023 roku mieliśmy okazję spotkać się osobiście podczas podróży Tilmana do Niemiec. Ważne jest dla mnie, aby spotykać się z moimi kandydatami osobiście, nawet jeśli mieszkają daleko, tak jak Tilman. Podczas naszych rozmów dowiedziałem się o drodze Tilmana do Nonviolent CommunicaWon (NVC), którą rozpoczął w 2014 roku od szkoleń coachingowych. Podczas szkolenia Tilman intensywnie zajmował się również analizą transakcyjną i programem PQ (PosiWve Intelligence), który również prowadzi i stosuje w warsztatach i konsultacjach. Oba podejścia pokrywają się w wielu tematach i treściach z Nonviolent CommunicaWon. Omówiliśmy, jak wyraźnie rozróżnić te metody i odniosłem wrażenie, że Tilman rozumiał moje obawy związane z ich mieszaniem.

Podczas naszych rozmów ważne było dla mnie, aby Tilman potrafił przejść od „nadawania” do „odbierania”. Początkowo trudno mi było mu przerywać, żeby zostać usłyszanym. To stopniowo zmieniało się w trakcie naszego dialogu. Mam wrażenie, że w trakcie naszej wspólnej pracy rozwinęła się relacja oparta na równorzędnym zaufaniu. Poznałem umiejętności Tilmana w zakresie NVC, zarówno podczas zajęć online, jak i podczas warsztatów z empatii, które wspólnie prowadziliśmy w Szanghaju przed IIT w Chinach w grudniu 2023 roku. Byłem pod wrażeniem zarówno suwerenności Tilmana w prowadzeniu grupy, jak i swobodnej, swobodnej współpracy ze mną, i przekonałem się do jego umiejętności dydaktycznych.

Miałem okazję doświadczyć trzeciego etapu NVC w ramach ścieżki certyfikacyjnej (Living NVC) w imponujący sposób podczas China IIT 2023, gdzie Tilman podjął się zadania zorganizowania szkolenia. Zespół tłumaczy nadzoruje je podczas IIT. Podczas licznych drobnych obserwacji ja (i cały zespół trenerów) mogliśmy doświadczyć, jak Tilman opanował nie zawsze łatwe zadanie utrzymania bezpiecznych ram dla zespołu tłumaczy i zapewnienia równowagi, gdy była potrzebna. Z tego właśnie powodu zespół trenerów (z czterema asesorami) zorganizował sesję podczas IIT, którą uznaliśmy za zakończenie wstępnej oceny.

Sześć miesięcy później, Sylvia Haskvitz i ja mieliśmy okazję zorganizować ocenę końcową podczas osobistej wizyty w Chinach. Wyjątkowym atutem tego wydarzenia było empatyczne wsparcie Tilmana dla uczestnika, który odważył się zwierzyć Tilmanowi w grupie „obcych” z realnym, egzystencjalnym problemem. Późniejsze opinie pokazały, że ta ocena była imponującym doświadczeniem dla wszystkich zaangażowanych i że rekomendacja uznania Tilmana za certyfikowanego trenera jest w pełni uzasadniona.

[DE] Tilman Rieger lebt seit fast zehn Jahren w Szanghaju. Unsere Verbindung enstand durch eine Empfehlung von meiner Mitassessorin Summer Li aus Beijing, die Tilman beim ersten IIT in China 2018 kennenlernte. Er ist Deutscher und hat familiäre Wurzeln in einer Gegend, in der ich viele Jahre meiner Jugend verbrachte. Zudem hat Tilman einige Zeit in der Schweiz gearbeitet, wo ich seit dreißig Jahren lebe. Wir haben Dadurch von Anfang an einen verbindenden Erfahrungshintergrund.

Ab 2021 tauschten wir uns regelmäßig online aus. Im Sommer 2023 konnten wir uns während Tilmans Deutschlandreise persönlich kennenlernen. Es ist mir wichtig, meine Kandidaten im persönlichen Kontakt zu erleben, selbst wenn sie wie Tilman geografisch weit entfernt leben. W unseren Gesprächen erfuhr ich von Tilmans Weg zur Gewaltfreien Kommunikation (GFK), der 2014 mit einer Coachingausbildung rozpoczęło się.

Tilman hat sich bei der Ausbildung auch intensiv mit der Transaktionsanalyse und dem PQ (pozytywna inteligencja) Programm auseinandergesetzt und lehrt und wendet diese auch w Workshops und Beratungen an. Beide Ansätze überlappen sich in vielen Themen und Inhalten mit der Gewaltfreien Kommunikation. Wir discutierten auch, wie diese Methoden klar voneinander abzugrenzen sind, und ich hatte den Eindruck, dass Tilman meine Bedenken verstand, die Methoden zu vermischen.

Während unserer Gespräche war es mir wichtig, dass Tilman vom „Senden” zum „Empfangen” wechseln kann. Anfangs fiel es mir schwer, ihn zu unterbrechen, um Gehör zu finden. Dies hat sich im Laufe unserer Austausche stetig verändert. Ich habe den Eindruck, dass sich im Laufe der gemeinsamen Arbeit eine Vertrauensbeziehung auf Augenhöhe entwickelt hat. Naucz się Tilmans GFK-Kenntnisse Kennen, sowohl w formacie online, a także w warsztacie z empatią, który jest realizowany przez IIT w Chinach w grudniu 2023 r. w Szanghaju. Mich hat sowohl Tilmans Souveränität, mit der die Gruppe angeleitet hat, als auch die spielerische Leichtigkeit, in der mit mir kooperieren konnte, beeindruckt und von Tilmans Lehrfähigkeiten überzeugt.

Den dritten NVC-Schwerpunkt auf dem Zertifizierungsweg (Living-NVC) konnte ich eindrucksvoll beim China-IIT 2023 erleben, wo Tilman die Aufgabe übernommen hatte, ein Übersetzungsteam zusammenzustellen und dieses während des IITs auch zu betreuen. An vielen verschiedenen kleinen Beobachtungen konnte ich (und das ganze Trainer-Team) sehr eindrucksvoll erleben, wie Tilman die nicht immer einfache Aufgabe bewältigt hat, für das Team der Übersetzer einen sicheren Rahmen zu halten und für Ausgleich zu sorgen, wenn es das brauchte.

Nicht zuletzt aus diesem Grunde hat das Trainer-Team (mit vier Assessoren) während des IITs eine Session angesetzt, die wir als Abschluss des Pre-Assessments gewertet haben. Ein halbes Jahr später ergab sich im Rahmen einer persönlichen Anwesenheit von Sylvia Haskvitz und mir w Chinach eine Gelegenheit, das abschließende Assessment zu aranżieren.

Herausragend bei diesem Anlass war eine empathische Begleitung Tilmans mit einer Teilnehmerin, die es gewagt hat, sich Tilman in aus Gruppe aus „Fremden” mit einem realen, egzystencjenziellen Thema anzuvertrauen. Die anschließenden Feedbacks haben gezeigt, dass dieses Ocena für alle Beteiligten ein eindrucksvolles Erlebnis war, und die Empfehlung zur Anerkennung als zertifizierter Trainer für Tilman vollumfänglich stimmig ist.

Od Tilmana:

Moja przygoda z Porozumienie Bez Przemocy (NVC) rozpoczęła się w 2014 roku, podczas rocznej przerwy po 15 latach pracy w HR. Ukończyłam roczny kurs trenerski NVC, a także kursy coachingu i mediacji biznesowych. Kurs NVC wywarł ogromny wpływ na mój rozwój, inspirując wielu moich kolegów po fachu do dołączenia do programu. Zrozumiałam, że NVC zmienia życie i chciałam pogłębić swoją wiedzę.

W 2015 roku przeprowadziłam się do Chin i zaczęłam pracować jako konsultantka i coach międzykulturowy. Włączyłam NVC do swojej pracy, koncentrując się na tym, co łączy kultury (potrzeby), a nie na tym, co je dzieli (strategie). Ponieważ w Chinach nie było wówczas certyfikowanych trenerów NVC, uczestniczyłam we wszystkich dostępnych certyfikowanych kursach prowadzonych przez zaproszonych trenerów międzynarodowych. W 2018 roku wzięłam udział w pierwszym w Chinach szkoleniu IIT, co zmotywowało mnie do kontynuowania tej podróży. Sześć miesięcy później rzuciłam pracę, aby założyć własną firmę, która koncentruje się na komunikacji i współpracy, wspierając proces NVC i psychologiczne ramy analizy transakcyjnej.

W latach 2019-2022 dzieliłam się NVC (pod tytułem „Komunikacja Współczująca”) z ponad 1000 osób na kursach publicznych (online i stacjonarnych), pogłębiając swoją wiedzę i inspirując innych. Ponadto wykorzystywałam tę metodę w coachingu par, mediacjach biznesowych i w środowisku korporacyjnym. W 2022 roku rozpoczęłam proces certyfikacji NVC, uczestnicząc w szkoleniu CALF prowadzonym przez Michaela Dillo i Sylvię Haskvitz. Podczas tego szkolenia poznałam innych kandydatów, z którymi utworzyłam Domową Grupę NVC złożoną z osób z USA, Niemiec i Izraela.

Rozpocząłem regularne sesje coachingowe z Michaelem i uczestniczyłem w dwóch spotkaniach bezpośrednich w Niemczech. Wspólnie poprowadziliśmy również warsztaty z empatii w Szanghaju i odbyliśmy wspólną podróż do Pekinu. Następnie spędziliśmy razem 9 intensywnych dni podczas zjazdu IIT w Suzhou w grudniu 2023 roku, gdzie współorganizowałem i zarządzałem zespołem tłumaczy. Zarówno trenerzy, jak i uczestnicy chwalili sprawną pracę zespołu tłumaczy.

Podczas IIT ukończyłem wstępną ocenę, otrzymałem cenny feedback i wykorzystałem go w pracy z liderami. W lipcu 2023 roku, kiedy Michael i Sylvia byli w Szanghaju, ukończyłem ocenę certyfikacyjną w otoczeniu przyjaciół i współpracowników. Było to znaczące i godne doświadczenie, podkreślające moją zasadę, że proces powinien przebiegać naturalnie. Dla mnie podróż jest ważniejsza niż sam proces certyfikacji, a moja współpraca z Michaelem była wzajemnym rozwojem, nie tylko nauczyciel-uczeń.

OD ASESORÓW Agi Rzewuskiej-Pacy

Towarzyszymy Gosi od jej pierwszego spotkania z NVC, gdy była uczestniczką warsztatów, aż po współtworzenie i prowadzenie warsztatów. Przez ten czas mogliśmy doświadczyć jej integracji w codziennych interakcjach – empatii wobec siebie i innych oraz wrażliwości w wyrażaniu siebie, granic i dokonywanych wyborów. Cenimy jej samoświadomość, płynność, z jaką komunikuje się ze swoimi uczuciami i potrzebami, oraz jasność, z jaką wyraża swoje prośby. W naszej relacji, w rolach Asesora(ów) i Kandydata Certyfikującego, czuliśmy partnerstwo i przepływ informacji zwrotnej.

Doświadczamy jej wrażliwości na słowa i ich znaczenie – szczególnie mogliśmy się o tym przekonać, gdy była tłumaczką podczas IIT. Jej kreatywność i świadomość NVC są również widoczne w artykułach, które pisze i materiałach, które tworzy (Karty Uczuć, gra Zabawa z Empatią). Doświadczamy również jej umiejętności trenerskich i facylitacyjnych – budowania relacji z grupą, empatii i utrzymywania struktury w odniesieniu do celu. Z przyjemnością witamy Gosię w gronie Certyfikowanych Trenerów.

Od Małgorzaty:

Swoją przygodę z NVC rozpoczęłam w 2017 roku od jednego krótkiego warsztatu z Martą Kułagąi wiedziałam, że to jest to, czego szukam w życiu i rodzicielstwie, i czym chcę się dzielić z innymi. Od tego czasu uczestniczyłam w około 100 dniach szkoleń z certyfikowanymi trenerami i kilku kolejnych z nieposiadającymi certyfikatów trenerami, a także prowadziłam szkolenia dla innych – głównie rodziców, nauczycieli i zespołów w organizacjach non-profit i firmach IT. Moja ścieżka certyfikacyjna rozpoczęła się w 2022 roku, kiedy rozpoczęliśmy Certyfikację w Społeczności w Polsce. Na naszym pierwszym spotkaniu nawet nie myślałam o certyfikacji, a jedynie o procesie rozwoju w społeczności. Jednak wspierana przez przyjaciół i mentora, aktywnie dołączyłam do tej ścieżki i przystąpiłam do oceny w sierpniu 2024 roku.

OD RZECZOZNAWCY, Jima Manske

Krótko po tym, jak zostałam Asesorem-stażystą, postanowiłam zacząć eksperymentować z „grupami” – małymi grupami 5-10 osób, które spotykały się regularnie ze mną i ze sobą, aby uczyć się i integrować Porozumienie Bez Przemocy oraz budować swoje portfolio. Pierwsza grupa, która się zebrała, składała się z Yu-Mei i kilku innych osób z Tajwanu. Kilka lat wcześniej miałam przyjemność po raz pierwszy odwiedzić Tajwan. Jednym z moich pierwszych wspomnień jest spotkanie z Yu-Mei, która zaoferowała swoje umiejętności interpretacyjne podczas naszych pierwszych warsztatów na Tajwanie. Pamiętam jej uśmiech, serdeczność i chęć nauki i praktykowania Porozumienia Bez Przemocy. 

Z czasem grupa zmieniła swoje cele, a niektórzy członkowie odeszli, aby znaleźć inne sposoby praktykowania i integrowania NVC. Jednak Yu-Mei „utknęła” w miejscu i razem skupiliśmy się na nauce i integrowaniu NVC w sposób, który jest zgodny z zasadami obowiązującymi na Tajwanie, a jednocześnie zachowuje integralność NVC. Yu-Mei zdawała się poświęcać nie tylko nauce i praktykowaniu NVC, ale także wspieraniu innych w nauce. Zastosowała się do rady, którą jej dałem, a którą otrzymałem od Rity Herzog: „Jeśli chcesz zostać Certyfikowanym Trenerem, zacznij działać jak Trener”.

Yu-Mei pełniła rolę CT i nadal wspierała CNVC, między innymi jako tłumaczka/liderka podczas niedawnego egzaminu IIT na Tajwanie. Otrzymała również szerokie wsparcie mentorskie ode mnie i Rivera Dunavina (asesora w trakcie szkolenia, który ze mną współpracował) i starannie budowała swoje portfolio. Najwyraźniej posłuchała rady Marshalla, aby „się nie spieszyć”, i teraz, po prawie dekadzie służby, praktyki i nauki, jest gotowa i chętna, aby zostać naszą koleżanką jako Certyfikowana Trenerka na Tajwanie. Chcę docenić szczególny wysiłek, jaki wymaga praca dwujęzycznego praktyka z kimś takim jak ja, mówiącym tylko po angielsku. Yu-Mei dźwigała ciężar za nas obie w sposób, w jaki ja nigdy bym nie potrafiła. Dołączcie do mnie i powitajcie Yu-Mei w naszej społeczności Certyfikowanych Trenerów!

Od Yu-Mei:

Jestem coachem i zacząłem zgłębiać NVC w 2013 roku. Cenię NVC, ponieważ szybko pomaga mi uspokoić wahania emocjonalne, jednocześnie utrzymując bliskie relacje z moimi klientami, pomagając im w wykorzystaniu NVC do empatii wobec siebie i innych oraz w pokonywaniu różnych problemów interpersonalnych. Dodatkowo, rozwiązało to konflikty między członkami zespołu, którymi od dawna chciałem się zająć.

W 2017 roku uzyskałem status Certyfikowanego Kandydata, a w 2024 roku – Certyfikowanego Trenera – podróż, która trwała ponad siedem lat. Ten długi okres wynikał z faktu, że trudno mi było znaleźć czas na przygotowanie portfolio certyfikacyjnego do wysokich standardów, które sobie wyznaczyłem. W 2023 roku wstrzymałem wszystkie przypadki i warsztaty coachingowe, odłożyłem na bok swoje wewnętrzne wysokie standardy i w końcu ukończyłem portfolio certyfikacyjne, kończąc tym samym moją maratońską drogę do certyfikacji.

OD RZECZOZNAWCY, Ani Mills

Łukasz jest w procesie certyfikacji od dłuższego czasu. Podobało mi się jego zaangażowanie w integrację NVC i zwalnianie tempa, aby odkrywać niuanse NVC, mimo że był już doświadczonym trenerem na początku swojej drogi. Działa zarówno w biznesie, jak i w obszarze rozwoju osobistego jako trener, coach i mówca. Zajmuje się promowaniem NVC na dużą skalę w Polsce i rozważa organizację większej liczby wydarzeń międzynarodowych. Pasjonuje się odkrywaniem siebie, łącząc intelektualne zrozumienie z głębokim połączeniem z samym sobą, eksplorując obecność i bycie w nieznanym.

Od Łukasza:

Odkryłam NVC przypadkiem około 10 lat temu, kiedy właściciel firmy szkoleniowej, w której pracowałam, polecił mi książkę Porozumienie Bez Przemocy Marshall Rosenberg. NVC stało się dla mnie praktyką zmieniającą życie i nadzieją, że świat może wyglądać inaczej, a ludzkie potrzeby będą brane pod uwagę. Ta iskra fascynacji i chęć przyczynienia się do przemiany świata popchnęły mnie do certyfikacji trenerskiej.

Chciałam podzielić się NVC i zintegrować istotę, którą niesie ze sobą NVC. Certyfikacja zajęła mi około 9 lat, chociaż zakładałam, że zajmie to znacznie mniej czasu. Naprawdę chciałam dogłębnie zrozumieć NVC i poczuć się gotowa do certyfikacji i tak się stało, oglądając nagrania Roberta Gonzalesa w 2022 roku. Wtedy nastąpiła we mnie głęboka zmiana świadomości i poczułam duchowy wymiar NVC. Wtedy właśnie zdecydowałam się na ukończenie certyfikacji, tym bardziej, że pojawiła się możliwość certyfikacji z polskim asesorem, którym była Anna Mills. Wzięłam udział w mentoringu Anny Mills, który wspiera proces certyfikacji. Ponadto dołączyłam do grupy Certyfikacja w społeczności NVC, którą prowadzą Marta Kulaga i Agnieszka Rzewuska-Paca. Dało mi to możliwość doświadczenia wielu informacji zwrotnych i inspiracji oraz wymiany z innymi na ścieżce certyfikacji.

W międzyczasie pracowałam z kilkoma osobami w empatycznych parach, aby pogłębić i zintegrować empatyczną świadomość w odniesieniu do siebie i innych. Świętuję ukończenie procesu certyfikacyjnego, który stał się dla mnie jednocześnie rytuałem przejścia – symbolem możliwości ukończenia ważnego dla mnie procesu. Było to dla mnie niezwykle ważne, ponieważ z powodu mojego ADHD nigdy w życiu nie udało mi się ukończyć żadnego procesu, który wybrałabym z własnej woli, a nie z obowiązku, takiego jak uzyskanie tytułu magistra. Oczywiście wiem, że proces rozwoju się nie kończy i nadal chcę pogłębiać i pielęgnować empatyczną świadomość, ale ukończenie oceny stało się przypieczętowaniem ważnego etapu w moim życiu.

OD RZECZOZNAWCY, Marianne Sikor

[PL] Z przyjemnością przystępuję z Marcusem do certyfikacji. Jest zarejestrowany u mnie od 2022 roku i regularnie kontaktujemy się, aby informować go o jego nauce w nauczaniu, praktyce i poznawaniu NVC. Podczas pięciu dni mentoringu i oceny (po 3 dni każdy) Marcus otrzymał wsparcie w procesie certyfikacji w postaci 360-stopniowej informacji zwrotnej od członków mojego zespołu, Johannesa Henna i Vivet Alevi , a także od naszej społeczności kandydatów do certyfikacji.

Kiedy Marcus rozpoczynał proces certyfikacji, był już doświadczonym trenerem NVC, dzieląc się swoją wiedzą na temat NVC przez 10 lat z wdzięcznymi i zadowolonymi uczestnikami. Współpracował i nadal współpracuje z moim kolegą, asesorem Johannesem, oferując roczne szkolenie z NVC. Dzięki doświadczeniom zdobytym podczas szkoleń, głównym celem Marcusa w procesie certyfikacji nie była nauka uczciwego nauczania NVC. Zauważyłem jednak, że z ciekawością i wdzięcznością szukał i otrzymywał informacje zwrotne na temat sposobu, w jaki dzielił się NVC. Bardzo cenię jego entuzjazm i radość z dzielenia się NVC, przyczyniając się w ten sposób do bardziej pokojowego świata i życia uczestników.

Jego głównym zamiarem w tym procesie było zbudowanie społeczności, delektowanie się doświadczeniem sieci NVC i nawiązywanie kontaktów, które przetrwają proces certyfikacji. Cieszę się, że włączył się w naszą społeczność kandydatów, kwestionując swoje dotychczasowe schematy i głęboko zakorzenione przekonania o tym, że nie jest „dobry” we wspólnocie/grupach. Widok jego spokoju i opanowania w ostatnich dniach mentoringu i oceny napełnił mnie radością i uznaniem za jego rozwój i zaangażowanie w tym obszarze. Z niecierpliwością czekam na ogłoszenie go członkiem naszej sieci trenerów CNVC i na jego wkład. Witaj, Marcus!

[DE] Ich freue mich, mit Marcus den Schritt zur Zertifizierung zu gehen. Er ist seit 2022 mit mir registriert und wir waren in regelmäßigem Kontakt über seine Lernerfahrungen im Lehren, Leben und Wissen von GFK. Während fünf Mentoring- und Assessment-Tagen (je 3 Tage) wurde Marcus in seinem Prozess mit 360-Grad-Feedback von meinen Teammitgliedern Johannes und Vivet und unserer Kandidat*innen-Gemeinschaft unterstützt.

Als Marcus seinen Zertifizierungsprozess rozpoczęty, wojna jest bereits ein erfahrener GFK-Trainer, der sein Verständnis von GFK seit 10 Jahren an dankbare und zufriedene Teilnehmende weitergegeben hat. Er arbeitete und arbeitet auch jetzt noch mit meinem Assessor-Kollegen Johannes zusammen, um ein Jahretraining w GFKanzubieten. Durch seine Erfahrungen w seinen Seminare war Marcus' Hauptaugenmerk beim Eintritt in den Prozess nicht darauf gerichtet, zu lernen, GFK w Integrität weiterzugeben. Dennoch habe ich erlebt, wie er mit Neugier und Dankbarkeit Feedback für seine Art, GFK zu vermitteln, gesucht und erhalten hat. Was ich sehr schätze, ist sein Enthusiasmus und seine Freude daran, GFK weiterzugeben und damit zu einer friedlicheren Welt und zum Leben seiner Teilnehmenden beizutragen.

Sein Hauptanliegen im Prozess war es, eine Gemeinschaft aufzubauen, die Erfahrung eines GFK-Netzwerks zu genießen und Verbindungen zu knüpfen, die den Zertifizierungsprozess überdauern werden. Ich freue mich, wie er sich in die Gemeinschaft unserer Kandidat*innen stürzte und seine früheren Muster und Kernüberzeugungen herausforderte, im Leben von Gemeinschaft / in Gruppen nicht „gut” zu sein. Ihn an seinen letzten Mentoring- und Assessmenttagen in solcher Leichtigkeit und Gelassenheit zu sehen, erfüllte mich mit Freude und Wertschätzung für sein Wachstum und sein Engagement, sich in diesem Bereich weiterzuentwickeln. Ich freue mich sehr, ihn als Mitglied unseres CNVC-Trainer*innen-Netzwerks anzukündigen und freue mich auf seinen Beitrag in der Verbreitung von GFK und zum Zmiana społeczna. Herzlich willkommen, Marcus!

Od Marcusa:

Zaczęłam zgłębiać NVC w 2016 roku, pracując w organizacji non-profit, która oferowała dzienne zajęcia dla osób z zaburzeniami psychicznymi. Nasz zespół chciał dysponować większą liczbą narzędzi w „trudnych” sytuacjach z naszymi klientami, dlatego wzięliśmy udział w rocznym szkoleniu NVC. W ciągu tego roku zdałam sobie sprawę, że NVC to nie tylko narzędzie, ale coś o wiele więcej i chciałam się go nadal uczyć.

W 2021 roku złożyłem wniosek o certyfikację, aby wzmocnić swoją sieć kontaktów NVC i w ten sposób wzmocnić własne zaangażowanie w model partnerski. W trakcie procesu certyfikacji nauczyłem się, rozwinąłem i odnalazłem w sobie i w życiu więcej spokoju niż wcześniej. A co ważniejsze, nauczyłem się być obecny dla siebie, gdy nie czuję się „spokojny”. Dwie z konkretnych zmian, które zauważyłem w sobie podczas tego procesu, to między innymi:

1. odczuwać emocję bez reagowania na nią; i 
2. Moja zdolność do obserwowania własnych reakcji. Ponadto, moja zdolność do bycia bardziej świadomym tego, kiedy jestem połączony ze sobą, a kiedy nie (kiedy podejmuję świadome wybory, a kiedy moje działania są kierowane przez stare przekonania i nawyki) wzrosła.

Poznałam wiele nowych części siebie i zaczęłam rozumieć własne działania i sposoby zachowania. Krok po kroku łatwiej było mi słuchać siebie z empatią i mniej starać się naprawiać siebie w określonym stanie.

od asesora, Johannesa Henna

[PL] Intensywnie towarzyszyłem Andiemu w jego drodze do Certyfikacji i cieszę się, że teraz stawiam z nim ostatni krok w tym kierunku. Cieszyłem się z każdego z licznych spotkań z nim. Zawsze przekazywał mi rodzaj spokojnej stałości związanej z życiem, w której zawsze potrafiłem się zrelaksować i która stale się rozwija. Współpraca i wspólnota to dla niego ważne wartości, które chce promować i przekazywać w kontekście zawodowym, rodzinnym i przyjacielskim. Czyniąc to, chce budować na tym, co jego zdaniem Marshall miał na myśli, mówiąc o „naturalnym dawaniu”: wspólnocie, w której przeżywa się bezwarunkową akceptację, a która jest również otwarta na napięcia w świadomy i silny sposób. Nie mogę się doczekać, aby poznać Andiego jako aktywnego członka naszej społeczności trenerów.

[DE] Ich habe Andi intensiv auf seinem Zertifizierungsweg begleitet und freue mich, mit ihm jetzt den abschließenden Schritt zur Zertifizierung zu gehen. Ich habe jedes der zahlreichen Treffen und Zusammentreffen mit ihm genossen. Er vermittelte mir stets eine Art von gelassener und mit dem Leben verbundener Beständigkeit, in die hinein ich mich immer wieder entspannen konnte und die sich stetig weiterentwickelt hat.

Kooperative und Gemeinschaft sind bedeutende Werte für ihn, die er in seinen Arbeits-, aber auch Familien- und Freundschaftszusammenhängen fördern und vermitteln will. Dabei willer an das anknüpfen, was er denkt, das Marshall mit seinem Ort des „natural things” meinte: Eine Gemeinschaft, in der bedingungslose Akzeptanz gelebt wird und die gleichzeitig auf achtsame und kraftvolle Weise auch für Spannungen offen ist. Ich freue mich darauf, Andi als aktives Mitglied unserer Trainer*innengemeinschaft zu erleben.

od Andreasa:

[PL] Moja podróż z Porozumienie Bez Przemocy (NVC) rozpoczęła się w 2016 roku i od tamtej pory głęboko odmieniła moje życie. NVC nie tylko otworzyło przede mną nowe perspektywy, ale także zabrało mnie w wewnętrzną podróż odkrywania, podczas której nauczyłam się brać odpowiedzialność za swoje uczucia i potrzeby. Na tej drodze poznałam kogoś wyjątkowego: siebie. Dzięki mocy empatii nauczyłam się lepiej rozumieć własne potrzeby i nawiązywać kontakt z uważnością i współczuciem dla siebie. Szczególnie kształtującym momentem dla mnie był moment, gdy przyjaciółka i mentorka po raz pierwszy zaoferowała mi swoją autentyczną empatię, prawdziwie wsłuchując się w mój ból – moment, który głęboko mnie poruszył i zachęcił do kontynuowania tej drogi.

Proces certyfikacji był kamieniem milowym w tej podróży. Podczas moich pierwszych dni mentoringu i oceny wyzwania związane z pandemią były ogromne, a w społeczności pojawiło się wiele niepewności. Jak mamy ze sobą współpracować, gdy tak wiele jest niejasności? Jak sprawić, by wszyscy zostali wysłuchani i jak znaleźć jak największy konsensus? Często zmagałam się z równowagą między mówieniem a słuchaniem: Jaki wkład jest pomocny dla grupy? Jaki jest mój cel w mówieniu w tym momencie? Czego grupa teraz potrzebuje? W tym ekscytującym czasie coraz bardziej odkrywałam swoją pozycję i stanowisko, ucząc się wykorzystywać moje podejście „z mocą” zarówno z wrażliwością, jak i jasno.

Odkryłam w sobie zdolność do wnoszenia pomocnych informacji, które nadają strukturę i orientację. Jednocześnie zastanawiałam się, który z moich wkładów był naprawdę niezbędny. „Trzy sita” Sokratesa – czy moje słowa są prawdziwe, konieczne i życzliwe? – bardzo mnie w tym procesie wspierały. Dla mnie ostatnie sito ma szczególnie wiele wspólnego z empatią. Społeczność stała się dla mnie bezpieczną przestrzenią, w której mogłam testować i rozwijać te umiejętności. Głębokie więzi, które wyłoniły się ze wspólnej pracy i angażowania się w intensywne wymiany, pokazały mi, jak ważne dla mojego rozwoju osobistego są wspólnota, przynależność i cel. Nawet po procesie certyfikacji jest dla mnie jasne: chcę pozostać częścią tej społeczności, ponieważ tworzy ona przestrzeń, w której mogę się rozwijać i rozkwitać.

[DE] Meine Reise mit der Gewaltfreien Kommunikation (GFK) rozpoczęło się w 2016 r. i hat seitdem mein Leben tiefgreifend verändert. GFK hat mir nicht nur neue Perspektiven eröffnet, sondern mich auch auf eine wewnętrznere Entdeckungsreise mitgenommen, auf der ich gelernt habe, Verantwortung für meine Gefühle und Bedürfnisse zu übernehmen. Dabei habe ich eine ganz besondere Osoba kennengelernt: Mich selbst. Durch die Kraft der Empathie habe ich gelernt, meine eigenen Bedürfnisse besser zu verstehen und mich mit Achtsamkeit und Selbstmitgefühl zu verbinden. Besonders prägend war für mich der Moment, als mir eine Freundin und Mentorin erstmals ihre aufrichtige Empathie schenkte und mich in meinem Schmerz wirklich hörte – ein Augenblick, der mich zutiefst berührte und mich ermutigte, weiter in diese Richtung zu tak.

Der Zertifizierungsprozess war für mich eine bedeutende Etappe auf dieser Reise. Bereits bei meinen ersten Mentoring- und Assessment-Tagen (MAT) waren die Herausforderungen durch die pandemische Situation groß, da viele Unsicherheiten in der Gemeinschaft aufkamen. Wie gehen wir miteinander um, wenn więc vieles unklar ist? Wie können alle gehört werden und wie finden wir den größtmöglichen Konsens? Besonders oft stellte sich für mich die Frage, eine Balance zwischen Sprechen und Zuhören zu finden: Welcher Beitrag ist hilfreich für die Gruppe? Czy ist meine Absicht, genau jetzt etwas zu sagen? Czy braucht die Gruppe gerade? In dieser spannenden Zeit fand ich zunehmend meine Position und Haltung meine Macht-Mit sensiblen und zugleich klar einzusetzen.

Ich stellte fest, dass ich die Fähigkeit besitze, hilfreiche Impulse zu setzen, die der Struktur und Orientierung dienen. Zugleich reflektierte ich, welche Beiträge meinerseits wirklich notwendig sind. Die „Drei Siebe” von Sokrates – sind meine Worte wahr, notwendig und freundlich? – unterstützten mich stark in diesem Prozess. Vor allem das letzte Sieb hat für mich viel mit Empathie zu tun. Die Gemeinschaft war für mich ein sicherer Raum, in dem ich genau diese Fähigkeiten erproben und weiterentwickeln konnte. Die tiefe Verbindung, die durch das gemeinsame Arbeiten und den intensywnyn Austausch entstanden ist, hat mir gezeigt, wie essenziell Gemeinschaft, Zugehörigkeit und Sinn für mein eigenes Wachstum sind. Auch nach dem Zertifizierungsprozess ist für mich klar: Ich möchte in dieser Community bleiben, da sie einen Raum schafft, in dem ich mich selbst entfalten und wachsen kann.

OD RZECZOZNAWCY Irmtraud Kauschat

[PL] Poznałam Olhę w Charkowie w 2016 roku. Organizowała wówczas szkolenie NVC, na które zostałam zaproszona przez berlińską organizację pozarządową. W ciągu kolejnych kilku lat poznałam ją bliżej jako organizatorkę, a ona stopniowo rozwijała się w roli trenerki NVC, biorąc udział w rocznym szkoleniu Peace Engineers i prowadząc warsztaty w Charkowie. W listopadzie 2021 roku wzięła udział w naszym MAD w Wiesbaden z dwójką przyjaciół z Charkowa. Przebyła długą drogę z Ukrainy do Niemiec, aby wziąć w nim udział. Zaciągnęła też pożyczkę na pokrycie kosztów. To pokazuje mi, jak poważnie potraktowała tę podróż i jak ważna była i jest dla niej potrzeba zaangażowania się. Mogłam tego doświadczać z Olhą wielokrotnie, nawet po wybuchu wojny.

W czerwcu 2022 roku zorganizowaliśmy MAD online, również po to, aby dać ukraińskim kandydatom, którzy się u mnie zarejestrowali, szansę na udział pomimo trwającej wojny. Po tym, jak Olha uciekła z synem do Niemiec, pozostaliśmy w bliskim kontakcie. Byłem szczególnie pod wrażeniem zaangażowania Olhy we wspieranie osób marginalizowanych społecznie poprzez szkolenia z zakresu NVC. Założyła organizację „Razom”, która współpracowała na przykład ze szkołami, zapewniając szkolenia zawodowe młodym ludziom, którzy nie mieli szans w „normalnym” systemie szkolnym. Zaprosiła mnie wtedy na szkolenia z mediacji i byłem pod wrażeniem zaangażowania młodzieży w NVC i mediację.

W okresie pandemii koronawirusa Olha zaprosiła mnie do współpracy online przy jej kursie NVC dla społeczności LGBTQ w Charkowie. To zaangażowanie pokazuje mi, jak bardzo Olha chce przyczynić się do zmiany społecznej i jak ważne jest dla niej włączenie społeczne. Dotarcie do Niemiec po ucieczce zajęło jej trochę czasu. Wkrótce zaangażowała się w internetowe grupy wsparcia dla uchodźców ukraińskich i osób mieszkających na Ukrainie, szczególnie w Charkowie, gdzie ludzie wciąż żyją pod ciągłymi bombardowaniami i innymi atakami. Jestem pod wrażeniem jej odporności, kiedy opowiada mi o licznych (internetowych) spotkaniach empatycznych z traumatyzowanymi weteranami, członkami rodzin poległych lub zaginionych żołnierzy, a także osobami, które straciły bliskich w bombardowaniach. Nasz zespół opracował również specjalną metodę oceny dla ich konkretnej sytuacji:

Duża część oceny wstępnej odbyła się online, podczas kilku spotkań w grupie z innymi ukraińskimi kandydatami do certyfikacji, z tłumaczeniem. Ocena składała się z dwóch części: W maju pojechałem na Ukrainę na dni oceny mentoringowej z ukraińskimi kandydatami, na które Olha również przyjechała. Tam mogłem zobaczyć, jak bardzo angażuje się w ukraińską społeczność NVC. Otrzymane przez nią opinie były jednomyślne i pozytywne.

Na konferencji IIT w Niemczech we wrześniu/październiku otrzymała również wiele pozytywnych opinii od całej społeczności, w tym od wielu Ukrainek, za swoją prezentację i za to, jak się zaprezentowała. To wzmacnia i wspiera mnie i mój zespół, Doris Schwab i Edith Sauerbier, w naszym 'TAK' dla jej certyfikacji, które płynie z głębi naszych serc. Bardzo się cieszę, że wspólnie przebyłyśmy tę drogę i że Olha jest teraz również oficjalnie certyfikowaną trenerką.

[DE] Ich schreibe diese Empfehlung auf Deutsch, weil das die Sprache ist, in der Olha und ich uns verstehen. Ich lernte Olha 2016 w hodowli Charków. Damals organisierte sie ein GFK-Training, zu dem ich über eine NGO in Berlin eingeladen war. Ich habe sie auch den nächsten Jahren eher als Organisatorin Kennengelernt, langsam wuchs sie in die Rolle als GFK-Trainerin hinein, nahm an dem 1-jährigen „Peace Engineers-Training” teil und gab Workshops in Charkiw. 2021entschloss sie sich, den Weg der Zertifizierung zu gehen.

2021 nahm sie im listopad mit zwei Freundinnen aus Charkiw unseren MAD w Wiesbaden teil. Dafür nahm sie die lange Reise aus der Ukraine nach Deutschland auf sich. Außerdem nahm einen Kredit auf, um die Kosten zu bezahlen. Das zeigt(e) mir, wie ernst sie diesen Weg nahm, auch wie wichtig ihr das Bedürfnis nach Beitragen war und ist. Das habe ich mit Olha immer wieder erleben dürfen, auch nachdem der Krieg begonnen hatte.

W czerwcu 2022 r. Organizuję się w MAD online, auch um den ukraiński Kandidat*innen, die mit mir registriert waren, die Chance auf eine Teilnahme zu geben.
Nachdem Olha mit Ihrem Sohn nach Deutschland geflohen war, blieben wir weiter in engem Kontakt. Besonders beeindruckt hat mich, wie sehr Olha sich engagiert hat, um Menschen, die gesellschaftlich eher am Rande stehen, mit GFK-Trainings zu unterstützen. Sie hatte eine Organizacja „Razom” gegründet, die zB mit Schulen zusammenarbeitete, die Jugendlichen eine Berufsausbildung ermöglichte, die im üblichen Schulsystem keine Chancen hatten. Sie hat mich damals zu Mediationstrainings eingeladen, ich war beeindruckt, wie engagiert die jungen Menschen die GFK und Mediation aufnahmen.

Während der Corona-Zeit kapelusz Olha mich eingeladen, online einen Beitrag zu ihrem GFK-Kurs für die LGBTQ-Gemeinschaft w Charkiw zu leisten. Dieses Engagement zeigt mir, wie sehr Olha zum sozialen Wandel beitragen will, wie wichtig ihr Inklusion ist. Nach ihrer Flucht brauchte sie eine Zeit, bis sie in Deutschland angekommen war. Schon bald engagierte sie sich in Online-Empathie-Gruppen sowohl für geflüchtete ukrainische Menschen als auch solche, die in der Ukraine leben, insbesondere in Charkiw, wo die Menschen unter andauernden Bomben- und anderen Angriffen leben.

Ich bin beeindruckt von ihrer Resilienz, wenn sie erzählt, dass sie viele (online) Empathietreffen hat mit traumatisierten Veteranen, Familienangehörigen von gefallenen oder vermissten Soldaten oder Menschen, die bei Bombenangriffen Familienangehörige verloren haben. Für ihre spezielle Sytuacja haben wir in unserem Team auch einen besonderen Weg zum Assessment kreiert:

Ein großer Teil des Pre-Assessments fand online w mehreren Treffen w einer Gruppe mit anderen ukrainischen Zertifizierungskandidatinnen mit Übersetzung statt. Das Assessment bestand aus zwei Teilen: Im Mai reiste ich in die Ukraine für Mentoring-Assessment-Tage mit den ukrainischen Kandidat*innen, zu denen Olha auch in die Ukraine kam. Dort konnte ich sehen, wie sehr sie eingebunden ist in die ukrainische GFK-Gemeinschaft. Das Feedback für sie war einstimmig und herzlich.

Beim IIT We wrześniu/październiku w Niemczech erhielt sie für ihre Präsentation ebenfalls viel wertschätzendes Feedback aus der gesamten Gemeinschaft, darunter auch viele Ukrainerinnen. Das stärkt und unterstützt mich und mein Team, Doris Schwab i Edith Sauerbier, in unserem JA zu ihrer Zertifizierung, das aus vollem Herzen kommt. Ich freue mich sehr darüber, dass wir diesen Weg gemeinsam gegangen sind und Olha jetzt auch offiziell zertifizierte Trainerin ist.

Z Olhy:

[PL] Moja podróż w obszarze Porozumienie Bez Przemocy (NVC) rozpoczęła się od uświadomienia sobie, jak ważne są empatia i wspierający dialog, nie tylko w mojej pracy jako psychologa, ale także w życiu prywatnym. Od 2016 roku praktykuję Porozumienie Bez Przemocyi zauważam, jak zmieniło ono zarówno moje życie, jak i życie moich klientów. Nadaje mojemu życiu głębszy sens i tworzy systemy wsparcia – nie tylko dla mnie, ale także dla osób, z którymi praktykuję. Od 2016 roku współpracuję z przedstawicielami społeczności, placówek edukacyjnych i służb socjalnych, organizując i prowadząc dialogi, warsztaty, szkolenia i mediacje w Charkowie i obwodzie charkowskim.

Certyfikacja była naturalną kontynuacją mojego procesu, którego celem było lepsze zrozumienie moich uczuć, stanów i potrzeb, nawiązanie kontaktu z samym sobą i pogłębienie więzi z innymi – zwłaszcza w 2022 roku, kiedy wraz z dzieckiem i wieloma moimi klientami musieliśmy uciekać z domu, aby ratować życie. Udział w procesie certyfikacji nie tylko pomógł mi ustrukturyzować wiedzę i dostosować ją do pracy z osobami przesiedlonymi, uchodźcami, rodzinami wojskowymi oraz osobami doświadczającymi żałoby i straty, ale także pozwolił mi na nowo nawiązać kontakt z samym sobą, usłyszeć własne potrzeby i zbudować nowe życie w Niemczech.

Zdobyte umiejętności pozwalają mi wspierać zarówno siebie, jak i moich klientów, zachowując równowagę między empatią a praktycznością. Moim celem jest nie tylko podnoszenie świadomości moich klientów, ale także pomoc w odnalezieniu wewnętrznych zasobów do zrównoważonego rozwoju, nawet w najtrudniejszych sytuacjach.

[UA] Мій шлях у сфері ненасильницького спілкування почався з усвідомлення важливості емпатії та підтримуючого діалогу не тільки в моїй практиці психолога, а і в моєму приватному житті. Я практикую ненасильницьке спілкування з 2016 року. І я помічаю, як воно змінює моє власне життя та життя моїх клієнтів. Додаючи більше сенсів та створюючи системи підтримки як для мене, так і для тих людей з ким я praktyka. З 2016 року я працювала з представниками громад, освіти та соціальних служб організуючи та проводячи діалоги, воркшопи тренінги та медіації у м. Харків та Харківській області.

Сертифікація стала для мене природним продовженням процесу усвідомлення своїх почуттів, станів та потреб, зв'язку з собою та поглибленням зв'язку з іншими людьми, особливо у 2022 року, коли мені з моєю дитиною, як і багатьом моїм клієнтам, довелося тікати з рідного дому, щоб врятувати наші життя. Участь у сертифікації допомогла не тільки структурувати знання та adаптувати їх для подальшого використання в контексті роботи з переселенцями та біженцями, родинами військових та людьми які проживають горе та втрату, а і з'єднуватися з собою, чути себе та свої потреби та будувати нове життя в Німеччині. Отримані навички дозволяють мені підтримувати і себе і моїх клієнтів зберігаючи баланс між емпатією і природністю життя. Моя мета – не тільки сприяти розвитку усвідомленості клієнтів, а і допомагати їм віднайти внутрішні ресурси для стійкого зростання, навіть у найскладніших ситуаціях. 

[DE] Mein Weg im Bereich der Gewaltfreien Kommunikation rozpoczęło się mit der Erkenntnis, wie wichtig Empathie und unterstützender Dialog nicht nur in meiner Arbeit als Psychologin, sondern auch in meinem Privatleben sind. Seit 2016 praktiziere ich die Gewaltfreie Kommunikation, und ich bemerke, wie sie mein eigenes Leben und das meiner Clienten verändert. Sie verleiht meinem Leben mehr Sinn und schafft Unterstützungssysteme – sowohl für mich als auch für die Menschen, mit denen ich praktiziere. Seit 2016 arbeite ich mit Vertretern aus Gemeinden, Bildungseinrichtungen und sozialen Diensten, organizowanie i führe dialogu, warsztatów, szkoleń i mediacji w mieście Charkiw i regionie Charkiw durch.

Die Zertifizierung war für mich die natürliche Fortsetzung meines Prozesses, meine Gefühle, Zustände und Bedürfnisse besser zu verstehen, mich mit mir selbst zu verbinden und meine Verbundenheit mit anderen Menschen zu vertiefen – besonders im Jahr 2022, als ich mit meinem Kind und wie viele meiner Klienten aus meinem Zuhause fliehen musste, um unser Leben zu retten. Die Teilnahme am Zertifizierungsprozess hat mir nicht nur geholfen, mein Wissen zu strukturieren und es für die Arbeit mit Vertriebenen, Flüchtlingen, Militärfamilien und Menschen, die Trauer und Verlust erleben, anzupassen, sondern auch, mich mit mir selbst zu verbinden, meine eigenen Bedürfnisse zu hören und ein neues Leben in Deutschland aufzubauen.

Die erworbenen Fähigkeiten ermöglichen es mir, sowohl mich selbst als auch meine Klienten zu unterstützen und dabei ein Gleichgewicht zwischen Empathie und Lebensnähe zu bewahren. Mein Ziel ist es, nicht nur das Bewusstsein meiner Klienten zu fördern, sondern ihnen auch zu helfen, inne Ressourcen für nachhaltiges Wachstum zu finden, selbst in den schwierigsten Situationen.

od asesora, Stephanie Bachmann Mattei

Z najgłębszą radością przedstawiam Mary May z Indiany w USA naszej społeczności. Mary i ja rozpoczęliśmy naszą wspólną podróż tą ścieżką w 2016 roku, zanim Mary miała dzieci. Jako nauczycielka, Mary zapisała się jako uczestniczka programu Parent Peer Leadership Program. Obecnie jest matką dwóch wspaniałych córek, które, jak mówi Mary, są jej najlepszymi nauczycielkami. Mary służy również w programie PPLP jako asystentka. Chcę uczcić drogę certyfikacyjną, w którą Mary zaangażowała się całym sercem, cierpliwie i pilnie. Chcę też uczcić to, kim jest i jak byłam świadkiem jej akceptacji w sposób, który ukształtował ją na osobę, którą jest dzisiaj. 

Kiedy zebraliśmy się na ocenę, Susanna Warren, Susan Jennings, Jennifer Warnick (asesorki) i Tricia Martin, Beth Morgan (certyfikowane trenerki) wraz ze społecznością kandydatów, przyjaciół i partnera Mary, wszyscy cieszyliśmy się z przekazywanych umiejętności, takich jak normalizowanie wszystkich doświadczeń, umiejętność opowiadania historii oraz zadawanie świadomie sformułowanych pytań, które miały zachęcić do zbadania własnych doświadczeń.

A przede wszystkim, świętowaliśmy zaproszenie do świadomości współzależności, przypominając sobie na wiele twórczych sposobów, że to, kim jesteśmy, jest nie tylko wynikiem naszych własnych wysiłków, ale raczej efektem szerokiej sieci wpływów tak wielu osób, które poruszyły nasze serca i nasze życie. Świadomości współczucia i troski o wszystkich, którzy byli obecni i nieobecni. Proszę, pomóżcie mi powitać Mary w naszej sieci.

od Mary:

Na początku mojej drogi kandydata, siedem lat temu, nie miałam pojęcia, co wydarzy się w moim życiu. Nieoczekiwane i dla mnie niezwykłe okoliczności życiowe dały moim intencjom i wartościom rozległą okazję do praktyki, pogłębiając moje zrozumienie i integrację. Przechodząc przez ogromne wyzwania, pozostając oddaną praktyce i ufając zarówno świadomości NVC, jak i procesowi, który ją wspiera, byłam w stanie odkryć swoje granice rozwoju i pogłębić moje połączenie z samą sobą. Nauczyłam się i lepiej zrozumiałam, jak wiele NVC to praca wewnętrzna i jak wspiera ona moje relacje z innymi. W trakcie mojej podróży doświadczyłam również mocy rozwoju i uzdrawiania we wspólnocie. Czuję głęboką wdzięczność i głęboki podziw, gdy myślę o tym, jak wpłynęło na mnie przebywanie we wspólnocie. Możliwość refleksji i praktykowania empatii, samoekspresji, wkraczania w swoją moc oraz oferowania i otrzymywania informacji zwrotnej podczas pracy w grupach i z innymi praktykami wspierały moje zrozumienie i integrację.

Dzięki mojemu doświadczeniu w edukacji, w moim życiu przewija się pasja wspierania dzieci i rodzin w budowaniu pokoju na świecie. Czuję się również zainspirowana rozwojem mojego doświadczenia i praktyki, które obejmują dzielenie się NVC z osobami w zaangażowanych partnerstwach, wspierając więź, uzdrawianie i rozwój. Obecnie czuję się pochłonięta pracą z rodzicami, rodzinami, a teraz także z parami. Prowadząc edukację domową moich 5- i 6-letnich córek w środowisku samokształcenia, mam nadzieję, że będę nadal dzielić się NVC z rodzicami i dziećmi w tej roli. W przyszłości mam nadzieję dzielić się NVC z nauczycielami, klasami i szkołami.

Moim celem w zostaniu Certyfikowanym Trenerem jest kontynuowanie nauki, praktykowania, integrowania i dzielenia się NVC w moim życiu. Z radością dzielę się tą miłością z innymi, mając nadzieję na wprowadzenie większego pokoju do naszego świata. Jestem pełna energii, by być częścią społeczności trenerów i głęboko wdzięczna za możliwość wspólnego rozwoju i wnoszenia wkładu. Nie mogę się doczekać spotkania z kolejnymi trenerami w naszej społeczności i wspólnej pracy.

od Asesora, Edith Sauerbier

Z całym przekonaniem, mój zespół i ja rekomendujemy Karen Nimrich jako Certyfikowaną Trenerkę. Program YES jest wspierany przez uczestników MAD, międzynarodowego spotkania grupowego w języku angielskim, które odbędzie się 24 listopada 2024 roku. Przyjechali z różnych krajów: między innymi z Francji, Kenii, Chin, Estonii, Włoch i Niemiec.

Karen pracuje z osobami z niepełnosprawnościami i napisała książkę o NVC w tym zakresie. Ta książka oferuje głęboki wgląd w pracę i życie z nimi. Karen mogła ją napisać, ponieważ naprawdę uosabia NVC. Czuję jej miłość do ludzi. Czuje głęboką potrzebę wkładu w świat, w którym każde życie ma znaczenie i obecnie poświęca się tej pracy z humorem i swobodą. Jestem pod wrażeniem jej otwartości na to, co jest potrzebne w danej sytuacji, oraz gotowości do wnoszenia wkładu i wspierania. W DACH eV, niemieckojęzycznej sieci, zainicjowała grupę, która wymienia się doświadczeniami na temat tego, jak zmienia się praca i życie z osobami z niepełnosprawnościami dzięki stosowaniu NVC. Celem jest wspieranie osób w tej pracy. Z mojego punktu widzenia jest to cenna strategia zmiany społecznej.

W swojej ocenie podzieliła się z nami ćwiczeniem ze swojej książki. Podobała mi się przejrzysta struktura i prostota. Potraktowałam to jako przykład jej zintegrowanego podejścia do NVC. Prowadziła nas z humorem, lekkością, radością i była bardzo naturalna. Oprócz pracy zawodowej, pracuje jako niezależny trener NVC dla studentów pracy socjalnej w szkołach i na uniwersytetach oraz dla pracowników instytucji społecznych. To kolejny element jej wkładu w zmianę społeczną, który wzmacnia moją wizję świata, w którym potrzeby są słyszane i zaspokajane.

Znam ją już od kilku lat i z przyjemnością obserwowałam, jak się rozwija i radzi sobie z narastającymi trudnościami. Trudne sytuacje w życiu osobistym stawiały przed nią duże wyzwania, ale wykorzystała je jako szansę na głębokie połączenie się z samą sobą i wizją życia pełnego bólu i cierpienia. Pokonała tę sytuację i poradziła sobie z nią w sposób, w jaki całkowicie ufam, że zachowa stabilność nawet w trudnych sytuacjach grupowych. Potrafi empatycznie podchodzić do siebie i budować relacje, co daje jej ogromną siłę. Z wielką radością doświadczam jej naturalnego i żywego sposobu życia i dzielenia się Porozumieniem bez Przemocy (NVC). Jestem pewna, że ​​Karen wniesie swój wkład w naszą społeczność trenerów dzięki swoim spostrzeżeniom i mądrości. Towarzyszenie jej w drodze do certyfikacji było dla mnie zaszczytem i przyjemnością i jestem wdzięczna za jej zaufanie. Serdecznie witam Karen w naszej międzynarodowej społeczności!

od KAREN:

Po raz pierwszy zetknęłam się z Porozumienie Bez Przemocy , gdy studiowałam pedagogikę i nagle znalazłam odpowiedzi na tak wiele pytań, które do tej pory sobie zadawałam. W rezultacie uczestniczyłam w różnych seminariach i spędziłam ostatnie jedenaście lat intensywnie studiując Porozumienie Porozumienia Bez Przemocy (NVC). W 2021 roku zarejestrowałam się w CNVC i teraz z niecierpliwością czekam na ukończenie certyfikacji, wiedząc, że mój rozwój będzie kontynuowany. Ostatnie kilka lat nie było łatwe ze względu na problemy zdrowotne i osobiste, a także wiele bólu i cierpienia. Jestem bardzo podekscytowana, że ​​teraz mogę patrzeć w przyszłość i tworzyć dla innych przestrzeń, w której ludzie mogą być – bez nikogo, kto by ich uspokajał, rozpraszał lub dawał dobre rady.

Dla mnie jednym z najważniejszych cytatów jest cytat Marshall Rosenberg: „Niezależnie od uczucia – czy to bólu, czy radości – jest ono darem, a jego piękno tkwi w tym, że pokazuje, że żyjesz. Celem życia nie jest ciągłe szczęście, ale śmiech i płacz. Cokolwiek się w nas objawia, objawia się w tym życie”