OD OCENIAJĄCEJ, Sylvii Haskvitz

Mark Friedman jest integralną częścią zespołu CALF (Candidates/Community Active Learning Forum), organizując szkolenia i pełniąc funkcję łącznika między kandydatami do certyfikacji a asesorami. Mark podąża ścieżką certyfikacji od 10 lat, podążając własnym tempem i uczestnicząc w wielu różnych grupach i szkoleniach. Coraz bardziej otwierał się na nowe doświadczenia, przechodząc od pracy przy komputerze do procesu budowania relacji poprzez współczucie. Cenię sobie wkład Marka i jego unikalne spostrzeżenia w sytuacjach, z którymi przyszło nam się zmierzyć.

Mark interesuje się wspieraniem Porozumienie Bez Przemocy (NVC) poprzez zbiórki funduszy, organizację wydarzeń i wsparcie techniczne. Lubi łączyć ludzi i utrzymywać kontakt ze społecznościami na całym świecie. Dąży do życia w duchu NVC we wszystkich aspektach swojego życia i zmaga się z tym, co uważa za niezgodne z wartościami NVC, którymi dąży do realizacji. Nieustannie dąży do budowania więzi, nawet gdy jest to trudne. Na przykład, dzięki uzdrowieniu relacji z bratem, odnalazł w sobie więcej wewnętrznej odporności i współczującego głosu. Społeczność CALF serdecznie wita Marka w gronie Certyfikowanych Trenerów.

Od Marka:

Czuję się zarówno zaszczycony, jak i podekscytowany dołączeniem do społeczności Certyfikowanych Trenerów. Moja droga do Porozumienie Bez Przemocy rozpoczęła się ponad dekadę temu – choć pod wieloma względami podróż ta rozpoczęła się na długo, zanim usłyszałem o NVC. W 2012 roku w końcu sięgnąłem po książkę Marshall Rosenbergi przeczytałem ją w całości po latach pobieżnego przeglądania jej treści. W tamtym czasie kończyłem karierę w informatyce i konsultingu i czułem pociąg do czegoś głębiej zakorzenionego w rozwoju człowieka, duchowych dociekaniach i autentycznych relacjach. NVC zdawało się oferować właśnie to – choć szybko odkryłem, że kieruje mnie ku czemuś jeszcze głębszemu.

Jak wielu, zacząłem od próby „praktykowania NVC”, stosując je jako technikę lub formułę. I jak wielu, nauczyłem się – czasem boleśnie – że stosowanie NVC, aby dokądś dojść lub coś osiągnąć, może paradoksalnie i niestety prowadzić do odłączenia. Z czasem zrozumiałem NVC jako świadomość – sposób bycia obecnym ze sobą i innymi oraz sposób tworzenia rozmów, w których każdy jest ważny. Ta zmiana – od narzędzia do świadomości – była dla mnie transformacyjna i wciąż się uczę. Dorastałem w domu, w którym prawdziwa rozmowa nie była częścią kultury, więc nauka mówienia o potrzebach – bez narzucania swoich potrzeb lub znikania w milczeniu – odmieniła moje życie.

Jednak tym, co naprawdę utwierdziło mnie w NVC, było serdeczne powitanie, ciepło i miłość, których doświadczyłam w społeczności NVC. Zostałam zaproszona, zachęcona do wniesienia wkładu i spotkałam się z duchem inkluzywności i współprzewodnictwa, który wydawał się zarówno rzadki, jak i niezbędny. Idea, że ​​możemy zbudować społeczność, w której potrzeby każdego mają znaczenie – nie tylko w teorii, ale i w praktyce, niezależnie od tego, jak „wyjątkowe” mogą się wydawać – wydała mi się cudownie radykalna i nadal tak jest.

Moja nauka przybierała wiele form: uczestnictwo w szkoleniach w Nowej Anglii i Nowym Jorku, tworzenie i współprowadzenie kilku grup praktycznych, oferowanie warsztatów i pomoc w organizacji IIT na Florydzie i w Brazylii, a także wydarzeń podobnych do IIT w Nowym Jorku, Wirginii, Arizonie i Włoszech. Byłem wolontariuszem w CNVC, NVC Academy, New York Intensive, Houston NVC i Rocky Mountain Compassionate Communication Network. Przez ponad dekadę byłem częścią zespołu CALF (Candidate Active Learning Forum), gdzie cotygodniowa współpraca dała mi lekcje w czasie rzeczywistym na temat budowania społeczności, nawigacji po konfliktach i przywództwa opartego na władzy. Szkoliłem się i uczyłem od większej liczby mentorów, niż potrafię wymienić — w tym Sylvii Haskvitz, Michaela Dillo, Stephanie Bachmann Mattei, Roberta Gonzalesai John Kinyona. Po drodze zgłębiałam powiązane formy non-violence i transformacji, w tym certyfikaty Coaching for Transformation i Kingian Nonviolence — oba poszerzyły moje horyzonty, a jednocześnie ugruntowały mnie we wspólnym zaangażowaniu na rzecz godności ludzkiej i więzi.

Prostym, ale wymownym przykładem tej zmiany w moim życiu jest moja relacja z bratem. Przez lata uważałam jego opowieści o rozczarowaniach z dzieciństwa za „starożytne” żale. Ale dzięki NVC nauczyłam się słuchać uważniej, dostrzegać potrzeby kryjące się za historią i być obecna w jego bólu, zamiast go kontrolować czy analizować. Ta zmiana – od analizy do empatii – zmieniła naszą relację i jest to praktyka, do której wciąż powracam, niedoskonale, ale całym sercem, w wielu aspektach mojego życia.

Podchodzę do tej pracy z różnorodnością przecinających się tożsamości – żydowską, homoseksualną, biracjalną, adoptowaną i ludzką – które stanowiły dla mnie wyzwanie, ukształtowały mnie i ostatecznie nauczyły mnie celebrować złożoność: wyjątkowe i cenne podróże, które każdy z nas odbywa, a także wspólne cechy i powiązania, które nas łączą. Wyzdrowienie z alkoholizmu było również kluczowym elementem mojej podróży, dając mi zarówno duchowe ugruntowanie, jak i zobowiązanie do życia na jego zasadach. Zaakceptowałem, że „wszyscy ludzie mają znaczenie” staje się realne tylko wtedy, gdy potwierdzamy, że liczą się ci najbardziej zmarginalizowani – i, co równie ważne, skupiamy się na znaczeniu grup zmarginalizowanych, nie osadzając tego w szerszym kontekście, że wszyscy ludzie mają znaczenie niekompletne. Porusza mnie wizja Ukochanej Wspólnoty Martina Luthera Kinga – gdzie pojednanie, wspólne człowieczeństwo i celebracja zaspokajania potrzeb wszystkich ujawniają głębszy cel zmiany społecznej.

Pociąga mnie tworzenie społeczności, w których nieustannie dociekają, praktykują i budują więzi – a nie tylko jednorazowe warsztaty – gdzie ludzie spotykają się, by rozpoznawać i szanować potrzeby swoje i innych, okazywać i otrzymywać empatię, wspierać się nawzajem w formułowaniu i spełnianiu próśb, zgłębiać trudne pytania i żyć w duchu Porozumienia bez Przemocy (NVC) w życiu codziennym. Szczególnie inspiruje mnie możliwość wspierania innych w prowadzeniu rozkwitającego życia – życia pełnego sensu, wkładu i odważnych więzi. Szczególnie lubię pracę z młodymi ludźmi, gdy zaczynają wyobrażać sobie wizję swojego życia i stawiają pierwsze kroki ku jej realizacji – obserwowanie ich odkrywania sprawczości, celu i możliwości jest niezwykle energetyzujące.

Ponadto moja ciekawość i zaangażowanie w praktykę zaangażowaną prowadzą mnie do zgłębiania, w jaki sposób NVC może przejawiać się w miejscach, w których życie wydaje się najbardziej złożone i niepewne – czy to w procesie rekonwalescencji, adopcji, poruszaniu kwestii tożsamości rasowej, opieki i przynależności, zapewnianiu akceptacji i inkluzji osobom LGBTQ+, czy też radzeniu sobie ze złożonością realnych konfliktów i podziałów. Obejmuje to moje nieustanne zgłębianie tego, co znaczy być Żydem, oraz moją tęsknotę za pokojem na Bliskim Wschodzie – pokojem, w którym zarówno Izraelczycy, jak i Palestyńczycy mogą się rozwijać, z godnością, bezpieczeństwem i niezbędnymi zasobami – który szanuje moje żydowskie korzenie i potwierdza niezłomne zaangażowanie w życie bez przemocy.

Możesz usłyszeć, jak mówię: „Wszystko, co robię, robię z własnej korzyści – to, co się zmieniło, to moja relacja z samym sobą”. Dla mnie nasza praca – i moja życiowa podróż – polegały na rozwijaniu jaźni, która kiedyś skupiała się tylko na mnie, uwięziona w strachu, osądach i separacji, w jaźń żyjącą w pełni we wspólnocie – poprzez miłość, więź i wspólne człowieczeństwo – i tworzeniu przestrzeni, w których przynależność i dobrobyt nie są czymś, na co trzeba zapracować, ale czymś, co deklarujemy z głębokim zaangażowaniem. Nie mogę się doczekać ponownego nawiązania kontaktu z tymi, których już znam, spotkania z tymi, których nie znam, i kontynuowania tej wspólnej podróży.

od asesora, Olgi Nguyen

Poznałem Vikę w 2020 roku, podczas globalnej pandemii, w ramach projektu Empathy Ukraine, w którym Vika brała udział, a ja byłem jednym z zaproszonych trenerów, superwizorów i współtwórcą procesu i budowania systemów. Kiedy Vika poprosiła mnie o towarzyszenie jej w procesie certyfikacji na początku lutego 2022 roku, nie spodziewaliśmy się, co przyniosą kolejne tygodnie, miesiące i lata. W ciągu miesięcy i lat wojny na Ukrainie poznałem Vikę znacznie lepiej – dzięki jej udziałowi w rocznym programie Resonance Healing Practitioner, który prowadziłem w 2022 roku, dzięki kolejnym projektom w jej organizacji charytatywnej Dobrobut oraz dzięki wsparciu w jej procesie certyfikacji.

Przez te lata byłam pełna inspiracji i pokory, obserwując lojalność Viki wobec ludzi, jej organizacji charytatywnej i jej praktyki Porozumienie Bez Przemocy (NVC). Podziwiam jej wytrwałość w znajdowaniu sposobów na wspieranie wielu osób w zaspokajaniu ich potrzeb i niepoddawanie się, gdy kilka strategii nie działało zgodnie z oczekiwaniami. Zdejmuję też czapkę za ogrom i głębię pracy oraz wkład, jaki ona, jej zespoły, współpracownicy i jej organizacja wnieśli na rzecz Ukraińców, zwłaszcza od początku wojny na pełną skalę. Ufam jej ciepłu, samoempatii, samoświadomości, empatii i szczerości. Wierzę, że społeczność Certyfikowanych Trenerów i CNVC skorzystałaby na obecności Viki.

[UK] Я, Ольга, познайомилася з Вікою в 2020 році під час глобальної пандемії в рамках проекту Empatia Ukraina, де Віка була учасницею, а я була однією з запрошених тренерів, супервізорів та учасниць процесу та побудови систем. Коли Віка попросила мене супроводжувати її на шляху до сертифікації на початку лютого 2022 року, my навіть не уявляли, що принесуть наступні тижні, місяці та роки. Протягом місяців і років повномасштабної війни в Україні я дізналася про Віку набагато більше — завдяки її участі в річній програмі «Практик резонансного зцілення», яку я проводила в 2022 році, завдяки наступним проектам в її благодійній організації «Добробут» та завдяки підтримці її в процесі сертифікації. 

Протягом цих років я була натхненна і вражена, спостерігаючи за Вікою, її відданістю людям, її організації, її практикі ННС. Я захоплююся її наполегливістю у пошуку способів підтримати багатьох людей у ​​задоволенні їхніх потреб і не здаватися, коли кілька стратегій не дали очікуваних результатів. І я знімаю капелюха перед широтою і глибиною роботи та внеском, які вона, її команди, колеги та її організація змогли зробити для українців, особливо з початку повномасштабної війни. У всьому цьому я довіряю її теплоті, самоемпатії та самосвідомості, емпатії та чесності. Я вважаю, що спільнота сертифікованих тренерів та CNVC отримають користь від присутності Віки.

Od Asesora, Miki Maniwy

Olga i Vika zaprosiły mnie do zapoznania się z portfolio Viki oraz do wzięcia udziału w jej ocenie wstępnej i końcowej. Miałam również okazję porozmawiać z Viką podczas kilku rozmów mentoringowych z Olgą i jej kandydatami, podczas których zorganizowano tłumaczenie symultaniczne. Czytając dzienniki i refleksje Viki, byłam zdumiona jej szczerością i głębią samoświadomości, gdy pisała o wyzwaniach, z jakimi mierzyła się na stanowisku kierowniczym w swojej organizacji. Byłam również zdumiona szerokim doświadczeniem Viki w pracy z różnymi grupami, w tym z pracownikami socjalnymi, pacjentami z demencją i ich opiekunami, żołnierzami przed wojną – żeby wymienić tylko kilka. Czytając obszerne portfolio Viki (w tym program nauczania, który opracowała dla programu młodzieżowego), poznałam również nowatorskie sposoby wyjaśniania koncepcji NVC.

Natrafiłam na zwroty, które, jak sądzę, w angażujący sposób rozjaśnią teorię NVC nowym adeptom. To pokazuje, moim zdaniem, poziom ucieleśnienia i integracji umiejętności i świadomości NVC, jaki utożsamiam z doświadczonym trenerem. Wierzę w zaangażowanie Viki w praktykę NVC, jej umiejętność inicjowania dialogu z żyrafą, oferowania rozwiązań w sytuacjach, w których doszło do odłączenia, proszenia o informację zwrotną i reagowania na nią oraz opłakiwania strat, gdy kontakt nie jest jeszcze możliwy. Z radością witam ją w naszej sieci Certyfikowanych Trenerów, a przede wszystkim cieszę się z tego, co spotkało tych z Was, którzy jeszcze jej nie poznali. 

[UK] Я, Міка, була запрошена Ольгою та Вікою для перегляду портфоліо Віки та участі в її преасесменті та асесменті. Я також мала змогу поспілкуватися з Вікою під час декількох наставницьких дзвінків з Ольгою та її кандидатами, під час яких було організовано синхронний переклад. 

Читаючи щоденники та роздуми Віки, я була вражена її щирою чесністю та глибиною самосвідомості, з якою вона писала про виклики, з якими стикалася на керівній посаді в своїй організації. Я також була вражена широтою її досвіду роботи з різноманітними групами, включаючи соціальних працівників, пацієнтів з деменцією та їхніх опікунів, військових до війни — і це лише деякі з них. Читаючи обширне портфоліо Віки (включно з навчальною програмою, яку вона розробила для молодіжної програми), я також дізналася про novі способи пояснення концепцій ННС. Я натрапила на фрази, які, на мою думку, допоможуть новим учням зрозуміти теорію ННС у цікавий pasuje. На мою думку, це свідчить про рівень втілення та інтеграції навичок і свідомості ННС, який я асоціюю з досвідченим тренером.

Я довіряю відданості Віки практиці ННС , її здатності ініціювати діалог жирафа, пропонувати відновлення зв'язку там, де він був розірваний, запитувати та реагувати на відгуки і сумувати, коли зв'язок ще неможливий. Я дуже рада вітати її в нашій мережі тренерів-посередників, а найбільше я радію за тих з вас, хто ще не познайомився з нею. 

Od Viktorii:

Moje zetknięcie z Porozumienie Bez Przemocy nastąpiło w 2017 roku, kiedy brałem udział w Szkole Inżynierów Pokoju na Ukrainie. Od tego czasu nieustannie uczę się, praktykuję i żyję w duchu Porozumienie Bez Przemocy . Rozpocząłem proces certyfikacji na początku 2022 roku, kiedy na Ukrainie wybuchła wojna na pełną skalę. Otrzymałem wiele wsparcia, wyjaśnień, nadzoru i po prostu serdeczności od mojego Asesora, kiedy pisałem o procentach przygotowania portfolio. 

Ocena wstępna i ocena były dla mnie jak świętowanie urodzin, gdzie cała uwaga była skupiona na mnie i na „gościach”, którzy się dla mnie zebrali. Bardzo się cieszę, że ta ścieżka tak wyglądała; pokazuje mi i innym, że na tej drodze może być przyjemność i radość. Ogromna wdzięczność dla CNVC i moich Asesorów.

OD RZECZOZNAWCY, Marianne Sikor

[PL] Kiedy myślę o Thomasie, przychodzi mi na myśl obraz skały w falach. Prawdopodobnie dzięki jego wieloletniej praktyce zen, postrzegam Thomasa jako osobę spokojną, zrównoważoną i zakorzenioną w sobie. Jednocześnie zawsze doświadczam z nim momentów humoru i ogromnego poczucia lekkości. Wierzę, że oba te aspekty wzbogacają jego sesje treningowe NVC i ułatwiają uczestnikom zaangażowanie się w Porozumienie Bez Przemocy (NVC) oraz budowanie zaufania. Podczas naszych wspólnych spotkań wielokrotnie doświadczałam, jak bardzo te cechy pomogły mi nawiązać kontakt z samą sobą w empatycznym kontakcie.

Bardzo doceniam również to, że odbyliśmy kilka głębokich i szczerych rozmów, na przykład na temat przywilejów i świadomości. Bardzo się cieszę, że Thomas wziął pod uwagę moje uwagi. Ogólnie rzecz biorąc, postrzegałem go jako osobę niezwykle otwartą na feedback i z wyraźną radością z rozwoju i nauki.

W ostatnich latach Thomas rozpoczął współpracę z innymi trenerami w zespole, z którymi kontynuuje pracę swoich byłych trenerów i doświadczonych trenerów NVC, Cornelii Timm i Kurta Südmersena. Cieszę się z tego wyrazu zaufania i uznania dla Thomasa od nich obojga. Jestem również wzruszony tym, jak wiele szacunku i uznania Thomas okazywał Conny'emu i Kurtowi. Thomas, witaj w naszej społeczności Certyfikowanych Trenerów. Czekam na Twój wkład!

[DE] Wenn ich an Thomas denke, kommt in mir das Bild hoch von einem Fels in der Brandung. Wahrscheinlich durch seine langjährige Zen-Praxis erlebe ich Thomas als ruhig, ausgeglichen und in sich verrankert. Gleichzeitig kenne ich mit ihm immer wieder humorvolle Momente und eine große Leichtigkeit. Ich glaube, dass beides seine GFK-Trainings sehr bereichert und es den Teilnehmenden leicht macht, sich auf die GFK einzulassen und Vertrauen aufzubauen. In unseren Kontakten habe ich selbst immer wieder erlebt, wie sehr mich diese Qualitäten im empathischen Kontakt unterstützt haben, mit mir selbst in Verbindung zu kommen. Ich schätze auch sehr, dass wir verschiedentlich einen tiefen und ehrlichen Austausch hatten, zB einmal über das Thema Privilegien und die Bewusstheit darüber. Ich feiere sehr, wie Thomas mein Feedback aufgenommen hat. Überhaupt habe ich ihn mit einer großen Offenheit für Feedback erlebt und einer ausgeprägten Freude am Wachsen und Lernen.

In den letzten Jahren hat Thomas begonnen, mit anderen Trainer*innen im Team zusammenzuarbeiten, mit denen zusammen er die Arbeit seiner früheren Ausbilder und erfahrenen GFK-Trainer, Cornelia Timm i Kurt Südmersen, weiterführt. Ich freue mich über dieses Zeichen an Vertrauen und Wertschätzung für Thomas durch die beiden. Und es berührt mich, wie viel Achtung und Würdigung ich von Thomas für Conny und Kurt gehört und wahrgenommen habe. Thomas, willkommen in unserer Gemeinschaft der zertifizierten Trainer*innen, ich freue mich auf Deinen Beitrag und Deine Bereicherung!

Od Thomasa:

[PL] Dzięki mojemu pierwszemu kontaktowi na żywo z Porozumienie Bez Przemocy podczas tygodnia Intensywnego Szkolenia w 2018 roku, ciężar spadł mi z serca – po długim czasie uwikłania w historie o sobie i innych, doświadczyłam jakości połączenia, za którym tęskniłam, a które do tej pory pojawiło się w moim życiu jedynie przypadkiem. Dzięki doświadczeniu, że NVC oferuje realny sposób na połączenie się z moimi własnymi potrzebami, potrzebami innych i potrzebami świata, w którym żyjemy, moja świadomość stopniowo otworzyła się na więcej ciepła serca, współczucia i wdzięczności dla siebie, innych i życia.

Zapraszanie wszystkiego, co żyje w nas, trzymanie tego bez gotowego rozwiązania, a następnie, w oparciu o to połączenie, poszukiwanie spójnych sposobów zaspokajania życiowych potrzeb wszystkich, jest dla mnie sprawą serca, którą pielęgnuję poprzez pracę jako Certyfikowany Trener. To daje mi poczucie sensu, wspólnoty, autentyczności i przyczynia się do piękniejszego świata. Jestem głęboko wdzięczny wszystkim, którzy wspierali mnie i nadal wspierają na tej niekończącej się drodze.

[DE] Bei meinem ersten Live-Kontakt mit der Gewaltfreien Kommunikation während einer Intensiv-Woche 2018 fielen mir etliche Steine ​​vom Herzen – ich spürte nach langer Zeit des Verstrickt-Seins in Geschichten über mich und andere, dass es da eine Qualität von Verbindung gibt, nach der ich mich lange gesehnt habe und die sich in meinem Leben bis dahin nur zufällig ergab. Mit der Erfahrung, dass es mit der GFK einen machbaren Weg gibt, sich mit den eigenen Bedürfnissen, den Bedürfnissen anderer Menschen und den Bedürfnissen der Welt, in der wir leben, zu verbinden, öffnete sich Stück für Stück mein Bewusstsein für mehr Herzenswärme, Mitgefühl und Dankbarkeit mir selbst, anderen und dem Leben gegenüber.

Das Einladen von allem, was gerade lebendig ist in uns, es zu halten, ohne eine vorher festgelegte Lösung zu haben, und dann, auf Basis dieser Verbindung, nach stimmigen Wegen zu suchen, die lebendigen Bedürfnisse aller zu nähren, ist ein Herzensanliegen, dass ich mir mit meiner Arbeit als GFK-Trainer erfülle und das mir Sinnhaftigkeit, Gemeinschaft, Echtheit und Beitragen zu einer schöneren Welt erfüllt. Allen Menschen, die mich auf diesem Weg, der nicht zu Ende ist, unterstützt haben und weiter unterstützen, bin ich tief dankbar.”

OD RZECZOZNAWCY, Marcelle Belanger

[PL] Cieszę się z postępów, jakie Marlène poczyniła w ciągu ostatnich dziesięciu lat! Jest osobą o wielkiej odporności, głęboko oddaną sobie i innym oraz silnym poczuciu odpowiedzialności za wszystko, czego doświadcza. Marlène utrzymuje znaczącą i silną więź z duchowością, co znakomicie wzmacnia jej współczucie i miłość do ludzkości.

Uosabia wartości Porozumienie Bez Przemocy (NVC) i wciela je w życie w różnych dziedzinach swojego życia. Coraz śmielej angażuje się w odważne rozmowy w imię swojej integralności. W trakcie jej podróży towarzyszyła mi moja współasesor, Valérie Lanctot-Bédard, która również świętuje certyfikację Marlène.

[FR] Je suis enthousiaste à l'idée de recommander Marlène Sanscartier pour rejoindre la communauté des formateurs et formatrices certifié·e·s. Je célèbre tout le chemin qu'elle a parcouru au cours des dix dernières années! Marlène est une personne dotée d'une grande capacité de résilience, d'un zaangażowanie głęboko envers elle-même et envers les autres, ainsi que d'un sens aigu de la responsabilité dans ce qu'elle vit. Elle Entretient un Lien Fort et Signifiant avec la Spiritité, ce qui nourrit puissamment sa współczucie et son amour pour l'humain. Elle incarne les valeurs de la CNV et les fait vivre dans les différents domaines de sa vie. Elle ose de plus en plus angażujący rozmów odważnych, au service de son intégrité. Tout au long de son parcours, j'ai été accompagnée de ma coévaluatrice, Valérie Lanctot-Bédard, który może pochwalić się certyfikatem Marlène.

Od Marlène:

[PL] Moja podróż z Porozumienie Bez Przemocy zaczęła się od głębokiego, wewnętrznego wezwania do wniesienia do mojego życia większej obecności, jasności i słów afirmacji. Jako kobieta zmagająca się z żałobą, samotnym rodzicielstwem i pragnieniem życia w zgodzie z własnymi wartościami, znalazłam w Porozumieniu Bez Przemocy ścieżkę, która pomogła mi nie tylko przetrwać, ale i się rozwijać. Z czasem stało się to zarówno moją osobistą praktyką, jak i powołaniem zawodowym.

Nauczyłam się zachowywać przestrzeń dla dyskomfortu, głęboko wsłuchiwać się w to, co żywe, i z troską wspierać wyłanianie się prawdy. Proces certyfikacji zachęcił mnie do pogłębienia samoświadomości, zaakceptowania wrażliwości i celebrowania mojej wyjątkowości jako trenerki. Przełomowa zmiana nastąpiła, gdy rozpoznałam i zaczęłam łagodzić zamrożoną część siebie, która powstrzymywała mnie przed pełnym wyrażaniem siebie. Ta transformacja wniosła więcej spokoju, pewności siebie i radości do mojego facylitowania. Jestem dumna, że ​​teraz stoję w tej roli z pokorą i zaufaniem. Moje serce jest pełne wdzięczności za żywy przekaz Marshall Rosenbergi za wszystkich, którzy podążają tą drogą z odwagą i otwartością. Cieszę się na możliwość dalszego tworzenia przestrzeni, w których ludzie mogą na nowo nawiązać kontakt – ze sobą, ze sobą nawzajem i z życiem.

[FR] Mon parcours avec la Communication NonViolente (CNV) a commencé par un appel intérieur profond. J'avais soif de plus de présence, de clarté et de mots qui relient. En traversant un deuil et l'éducation seule de mon fils adolescent, tout en cherchant un wyrównanie profond avec mes valeurs, la CNV m'a oferta un chemin pour non seulement survivre, mais évoluer. Elle est devenue à la fois une pratique intime et une powołanie.

Le Processus de Certification a été à la fois exigeant et profondément transformateur. Il m'aidée à mieux reconnaître mes élans, à accueillir ma vulnérabilité et à célébrer ma couleur Unique comme formatrice. Une étape marquante a été d'oser libérer une partie figée en moi, qui retenait ma voix. Depuis, j'anime avec plus de liquidité, de confiance et de joie. Je me sens honorée d'asumer ce rôle avec humilité et confiance. Je suis profondément reconnaissante pour cette przekaz vivante du rêve de Marshall, et pour chaque personne qui marche ce chemin avec autentité et cœur. J'ai l'élan decontinuer à contribuer à des espaces où l'on peut se reconnecter — à soi, à l'autre et au vivant.

OD RZECZOZNAWCY, Marcelle Bélanger

[PL] Z wielkim entuzjazmem polecam Biancę Dirani dołączenie do społeczności Certyfikowanych Trenerów. Cieszę się z postępów, jakie poczyniła w ciągu ostatnich kilku lat! Bianca jest osobą zaangażowaną, zdeterminowaną i oddaną we wszystkim, co robi. Jej siła, energia, witalność i entuzjazm są zaraźliwe – inspirują nas do nawiązywania kontaktu i akceptowania tego, czym się dzieli. Porozumienie Bez Przemocy W każdym aspekcie swojego życia W jej podróży towarzyszyła mi moja współasesorka, Valérie Lanctot-Bédard, która również świętuje certyfikację Bianki.

[FR] C'est avec enthousiasme que je recommande Bianca Dirani pour rejoindre la communauté des formateurs et formatrices certifié·e·s. Je célèbre tout le chemin qu'elle a parcouru au cours des dernières années! Bianca est une personne engagée, déterminée et dévouée dans tout ce qu'elle entreprend. Sa solidité, son dynamisme, sa Vitalité et Son Enthousiasme Sont Contagieux: ils nous donnent l'élan de nous relier et d'accueillir ce qu'elle transmet. Elle porte et incarne la CNV dans tous les aspektów de sa vie. Tout au long de son parcours, j'ai été accompagnée de ma coévaluatrice Valérie Lanctot-Bédard, który może pochwalić się certyfikatem Bianca.

Od Bianki:

[PL] Porozumienie Bez Przemocy rozwijało się powoli, poprzez moje różnorodne działania. Robiłam dla niego coraz więcej miejsca. Teraz jest ono sercem mojego życia, zarówno osobistego, jak i zawodowego. Porozumienie bez Przemocy (NVC) to naturalna kontynuacja mojej podróży, niczym język, który już istniał we mnie i został mi objawiony. Wibruje z moją Esencją; rezonuje w głębi mojego Bytu. Nie twierdzę, że je opanowałam; wręcz przeciwnie! Dlatego nie postrzegam certyfikacji jako osiągnięcia, ale raczej jako otwarcie na jeszcze więcej możliwości.

Transformacyjna moc, wzmocnienie, integralność, połączenie, współpraca, otwartość, obecność, miłość w działaniu… to między innymi wartości, które odkryłam lub pogłębiłam dzięki sztuce życia, jaką jest NVC. Dostrzegałam jego przejawy we wszystkich sferach mojego życia, zarówno z obcą osobą, jak i z ukochaną. Moim najgłębszym pragnieniem jest kontynuowanie tej wewnętrznej podróży, ucieleśnianie jej i emanowanie nią. Transmisja NVC, tak cennego, tak fundamentalnego, tak rewolucyjnego, jest dla mnie ścieżką pełną radości i znaczenia. Moim szczerym pragnieniem jest pielęgnowanie współzależności i harmonii, aby pokornie przyczyniać się do tworzenia lepszego świata we mnie i wokół mnie.

[FR] La CNV est arrivee doucement, à travers mes différentes activités. J'y ai fait de plus en plus de place. Elle est maintenant au cœur de ma vie, autant au niveau staff que professionalnel. La CNV jest la suite naturelle de mon cheminement, comme une langue qui egzystencji déjà en moi et qui m'a été révélée. Elle vibre avec mon Essence, elle résonne au plus profond de mon Ętre. Je ne dis pas que je la maîtrise, loin de là! C'est pour cela que je ne conçois pas la certyfikacji comme un aboutissement, mais plutôt comme une porte qui ouvre sur encore plus de możliwies.

Pouvoir transformacja, odpowiedzialność, integralność, współpraca, połączenie, twórczość, zaangażowanie, obecność, miłość w działaniu… Voilà, entre autres, des valeurs que j'ai découvertes lub approfondies grâce à cet art de vivre qu'est la CNV. J'ai pu en voir les manifestations dans toutes les sphères de ma vie, autant avec uE inconnuE qu'avec uE proche. Mon aspiration la plus profonde est de continuer ce cheminement intérieur, pour l'incarner et le rayonner. Transmettre la CNV, si precieuse, si fondamentale, si révolutionnaire, jest une voie remplie de Joie et de Sens pour moi. Mon aspiracja sincère est de favouriser l'Interdépendance et l'Harmonie afin de contribuer à créer uniżenie un monde meilleur en moi et autour de moi.

OD RZECZOZNAWCY, Marty Kułagi

Podczas oceny jedna z Asesorek stwierdziła, że ​​Rita uosabia zaciekłą wrażliwość. To głęboko do mnie przemawia. Jej wdzięk i godność, a także głębokie oddanie życiu w duchu non-violence, dają mi poczucie wspólnoty i zaufania. Chwile wyzwalające kierują Ritę do głębokiej pracy wewnętrznej, do zrozumienia siebie, uzdrowienia i wyzwolenia. Jestem bardzo wzruszona tym, jak w jednym z konfliktów poruszyła kwestię potrzeby miłości własnej.

Podziwiam jej pasję do głębokiego zrozumienia idei Porozumienie Bez Przemocy (NVC) i do wprowadzania jasności w nauczaniu. Troska o naturalizację żyrafy idzie w parze z pięknem języka polskiego. W miarę jak się rozwija, widzę, jak doświadcza odwagi i bezpieczeństwa w sytuacjach, nad którymi nie ma kontroli, a których wynik jest niepewny. Cenię jej otwartość na naukę i sposób, w jaki przyjmuje informacje zwrotne – z ciekawością, by je zrozumieć i przyswoić.

W ramach swojej dziedziny zmiany społecznej działa na rzecz języka inkluzywności i różnorodności, aby ludzie mogli być bardziej świadomi tego, w jaki sposób używają języka, przyczyniając się do wzmacniania niesprawiedliwości społecznej i uprzedzeń.

Od Rity:

Moja Porozumienie Bez Przemocy rozpoczęła się dziewięć lat temu, kiedy jako młoda mama szukałam wsparcia w działaniu zgodnie z moimi wartościami jako żony i matki (choć jak dotąd z mieszanymi rezultatami). Ukończyłam kursy wprowadzające i pogłębiające NVC, studia podyplomowe NVC, intensywny kurs mediacji oraz program trenerski. W 2024 roku ukończyłam studia w Instytucie Technologii Informatycznych w Polsce (IIT) i asystowałam dwóm Certyfikowanym Trenerom w kilku kursach. Proces Certyfikacji rozpoczęłam w 2022 roku z ESEAT (English Speaking European Assessment Team) pod kierownictwem Asesor Anny Mills, a w 2024 roku przeszłam na ścieżkę Certyfikacji Społecznościowej (Community Certification), którą prowadzą Aga Jankiewicz i Marta Kułaga.

W ramach społeczności spotykaliśmy się osobiście trzy razy w roku przez 3-5 dni, aby wspierać się nawzajem w procesach certyfikacji poprzez feedback na temat próbek trenerskich, odgrywanie ról i udział w sesjach „gorących krzeseł”. To pozwoliło mi zidentyfikować moje słabe punkty, rozwinąć się jako trenerka i zintegrować NVC z moim życiem. Skorzystałam z mentoringu pod okiem Agnieszki Pietlickiej przez rok. Zwieńczeniem ścieżki była ocena w społeczności, w której, w kręgu podsumowującym, cztery Asesorki (Aga Jankiewicz, Marta Kułaga, Susanne Krafti Sabine Geiger) zarekomendowały mnie jako Certyfikowaną Trenerkę, dzieląc się swoimi talentami.

OD RZECZOZNAWCY, Marty Kułagi

Zuza postrzega siebie jako Wojowniczkę Światła – wojowniczkę, która dąży do zrozumienia życia i jego wyzwań oraz zgłębia, jak żyć w odwadze, uczciwości i celu. Odkąd ją poznałam i w trakcie jej procesu certyfikacyjnego, doświadczyłam jej integracji w wielu trudnych sytuacjach w relacjach. Dla mnie wnosi ona cechy ugruntowania i ucieleśnionego wyboru reakcji. Szczególnie ceniłam sposób, w jaki buduje relację z synem – równowagę między empatią, jasną ekspresją siebie i przewodnictwem.

Jej rosnącym atutem jest pełne oddanie się swojej prawdzie. Praktykuje odwagę, by wyrażać to, na czym jej zależy. Swój obszar zmiany społecznej widzi we współpracy z nauczycielami i wspieraniu lokalnych społeczności poprzez programy miejskie, takie jak „Partnerstwo Starego Mokotowa”, poprzez różnorodne działania, takie jak Kręgi Empatii czy Piknik z Empatią, które wspierają budowanie więzi społecznych.

Od Zuzanny:

Moja przygoda z Porozumienie Bez Przemocy (NVC) rozpoczęła się, gdy zostałam mamą i szukałam sposobów na pozostanie blisko siebie i dialog z partnerem. Narodziny dziecka wymagały od nas transformacji naszego systemu rodzinnego, a NVC dało nam dar słuchania i empatii zamiast obwiniania. Pomóż mi stworzyć piękną relację z moim dzieckiem. Później, szukając wartościowej ścieżki zawodowej, dołączyłam do szkoły dla trenerów komunikacji opartej na empatii. Początkowo NVC było metodą, ale dzięki praktyce i nauczaniu stało się sposobem bycia.

W szczególności mój Proces Certyfikacji był głęboką i transformującą podróżą. Podczas wstępnej oceny mój Asesor zapytał mnie: „Kiedy patrzysz w lustro, czy możesz powiedzieć, że kochasz siebie?”. To proste, ale mocne pytanie głęboko mnie poruszyło i otworzyło nową przestrzeń dla samowspółczucia. Proces ten dał mi również dar wspólnoty (certyfikat we wspólnocie). Bycie wspieranym, obserwowanym i obserwowanym przez rówieśników pozwoliło mi zaspokoić moje potrzeby przynależności i uznania.

Prowadzenie Grup Empatii i dołączanie do lokalnych projektów również ukształtowały moją ścieżkę, zamieniając wyzwania w rozwój. Dla mnie certyfikacja była piękną i poruszającą podróżą – taką, która, mam nadzieję, nie kończy się, ale ewoluuje w kolejny etap nauki i dzielenia się wiedzą.

OD RZECZOZNAWCY, Rodgera Sorrow

Współpraca z Tanyą Lasuk była dla mnie prawdziwą przyjemnością. Podążając tą drogą, doświadczyłam jej serdecznej obecności, inspiracji i zaangażowania w życie Porozumienie Bez Przemocy (NVC). Chciałabym, abyście wiedzieli, że Tanya pokochała NVC od momentu, gdy dostrzegła ogromną zmianę w społeczności przyjaciół, którzy przyjęli zasady NVC, walcząc o stworzenie razem świadomej wspólnoty. Społeczność ta nadal prosperuje i rozwija się po dwudziestu latach, regularnie spotykając się ze swoim trenerem.

Tanya od razu zanurzyła się w NVC, uczestnicząc w trzech Międzynarodowych Intensywnych Szkoleniach (IIT). Poznaliśmy się na jej pierwszym szkoleniu w 2014 roku w Santa Barbara w Kalifornii. Już wtedy czuliśmy silną więź, doceniając piękno świadomości NVC. Tanya praktykowała NVC na różnych warsztatach. W 2016 roku zaczęła uczyć NVC w Coyote Ridge Correction Center, więzieniu stanowym o średnim rygorze w Connell w stanie Waszyngton. Podczas pandemii COVID-19 więzienie Coyote Ridge było zamknięte dla zwiedzających. Pojawiło się jednak kilka możliwości. Jim i Jori Manske zaczęli prowadzić online swoje stacjonarne poniedziałkowe popołudniowe spotkania grupowe, przyciągając setki osób z całego świata. Grupa przyjaciół ze Spokane w stanie Waszyngton poprosiła Tanyę o poprowadzenie ich trwającej już grupy stacjonarnej online.

Jim i Jori zainspirowali Tanyę do zostania trenerem. Jim podzielił się z Tanyą swoją słynną listą kontrolną, a ona zaczęła wypełniać Pakietu Przygotowawczego do Certyfikacji (CPP) , chociaż Jim nie przyjmował nowych kandydatów. W czerwcu 2024 roku, prawie dokładnie 11 lat po naszym pierwszym spotkaniu, spotkaliśmy się z Tanyą na IIT w Północnej Kalifornii. Tanya podzieliła się swoim zainteresowaniem certyfikacją, a ja zostałem jej asesorem. Dołączcie do mnie i świętujcie objęcie przez Tanyę roli Certyfikowanego Trenera.

Od Tanyi:

Zakochałam się w Porozumienie Bez Przemocy, gdy zobaczyłam jego wpływ na moich przyjaciół, którzy tworzyli zżytą społeczność intencjonalną. Zainspirowana ich doświadczeniem, uczestniczyłam w różnych warsztatach NVC w Seattle i Portland, prowadzonych między innymi przez Alana Seida , Karla Steyaerta i Kathleen Macferran . Poznałam Rodgera podczas mojego pierwszego Międzynarodowego Intensywnego Szkolenia (IIT) – kwietniowego w Santa Barbara IIT w 2014 roku. Od razu dostrzegliśmy wzajemne uznanie dla Świadomości NVC.

Duży wpływ na mnie wywarła również Sarah Peyton, którą poznałam w kwietniu 2015 r. na Oregon IIT, oraz Roxy Manning, którą poznałam na jej intensywnym szkoleniu Nonviolent Leadership for Social Justice w 2019 r. W 2016 r. zaczęłam cotygodniowe prowadzenie zajęć NVC w Coyote Ridge Correction Center, więzieniu stanowym o średnim rygorze w Connell w stanie Waszyngton, gdzie wcześniej, w latach 2013–2016, prowadziłam cotygodniowe grupy buddyjskie. Podczas pandemii Covid, Coyote Ridge było zamknięte dla odwiedzających. Pojawiły się jednak możliwości prowadzenia zajęć online. Jim i Jori Manske przenieśli swoją poniedziałkową grupę do formatu online, przyciągając uczestników z całego świata. Przyjęłam również zaproszenie do prowadzenia internetowej grupy praktykującej NVC dla społeczności ze Spokane.

W 2023 roku mogłem wrócić do Coyote Ridge, gdzie prowadziłem dwa dwugodzinne zajęcia w każdy wtorek, kontynuując to do dziś. Jim i Jori zainspirowali mnie do zostania trenerem. Chociaż Jim nie został moim Asesorem, podzielił się ze mną swoją słynną listą kontrolną CPP. Z nią w ręku zacząłem pracować nad wymaganiami CPP. Prawie dokładnie 10 lat po naszym pierwszym spotkaniu, Rodger i ja spotkaliśmy się w 2024 roku na IIT w Północnej Kalifornii. Po tym, jak dowiedziałem się o moim zainteresowaniu certyfikacją, Rodger łaskawie zgodził się zostać moim Asesorem.

Spotykam się z Rodgerem regularnie online i uczestniczę w jego comiesięcznym podzespole certyfikacyjnym SoCal. W czerwcu 2025 roku Rodger zasugerował, abym ukończył proces certyfikacji, prowadząc prezentacje przed- i ewaluacyjne. Prezentacje były dla mnie przyjemnym i relaksującym doświadczeniem. W obu wydarzeniach uczestniczyli członkowie podzespołu, przyjaciele z Manske's Open-Hearted Practice oraz część grupy ze Spokane, którzy przekazali życzliwe i przydatne informacje zwrotne. Moja droga do Certyfikowanego Trenera wydaje się bardzo naturalna i rozległa. Zanim rozpocząłem proces oceny, mam za sobą wiele godzin szkoleń i facylitacji, głębokich i bogatych doświadczeń. Z Rodgerem nawiązaliśmy kontakt jako współpracownicy, z wielkim wzajemnym szacunkiem i troską.

od Asesora Agi Jankiewicz

Cieszę się, że Tomek dołączył do naszej społeczności Certyfikowanych Trenerów; bardzo podobało mi się towarzyszenie mu w procesie certyfikacji. Wyraźnie pamiętam naszą pierwszą rozmowę, gdy przechodził z innego Asesora. Wyzwanie, jakie mu rzuciłem, było dla niego ogromnym impulsem. Mimo to, udało mu się utrzymać ze mną kontakt podczas naszej wymiany zdań i odróżnić swoje myśli od tego, co faktycznie powiedziałem. To dało mi zaufanie do jego kompetencji i naszej współpracy. W trakcie tego procesu doświadczyłem, jak odnajduje swój własny grunt, i było to piękne doświadczenie.

Widziałam, jak inni stawiali mu wyzwania, a on pozostawał obecny; widziałam, jak słuchał i przyswajał to, co było mówione, nawet gdy nie było to dla niego komfortowe. Doświadczyłam głębi jego świadomości Porozumienie Bez Przemocy (NVC) i zdolności do ucieleśniania żywej energii potrzeb. Podczas swojej oceny poprowadził warsztat „Nauczanie tego, czego nie można nauczyć”, czyli obecności, która jest sednem NVC. Jednocześnie potrafi z wielką wprawą i starannością podchodzić do praktycznych i organizacyjnych spraw naszej społeczności certyfikującej NVC.

„W tym momencie certyfikat nie jest mi już potrzebny” – powiedział kilka miesięcy temu, patrząc mi w oczy. W tym momencie wiedziałem, że jest gotowy. Cenię jego obecność i umiejętności, które wnosi do naszej społeczności, i życzę mu, aby dzielił się nimi z wolnością i z wielką odpowiedzialnością za władzę, którą posiada.

od Tomasza:

Moja przygoda z Porozumienie Bez Przemocy rozpoczęła się w 2018 roku, gdy przyjaciel podarował mi książkę Marshall Rosenberg. Po przeczytaniu kilkudziesięciu stron poczułem i postanowiłem zgłębić temat i uczyć innych, czyli zostać trenerem. W 2019 roku zapisałem się na pierwsze studia podyplomowe z NVC i tak zaczęła się moja fascynacja NVC. Od tego czasu doświadczam coraz większej empatii i więzi, a NVC coraz bardziej mnie fascynuje.

Widzę, jak zmieniam siebie i swoją perspektywę, gdy coraz bardziej podążam za swoimi uczuciami i potrzebami, gdy podążam za swoim sercem. Widzę, jak to zmienia moje życie, przynosząc większą świadomość, jasność, wpływ i po prostu więcej życia. Widzę też wyraźnie, jak proste, a jednocześnie jak trudne to jest, i że warto włożyć w to wysiłek, że warto podjąć ryzyko, zajrzeć w swoje serce i zawołać świat o moich potrzebach. Dzięki temu doświadczam coraz większego zrozumienia, połączenia, bliskości i wielu innych cech, które są dla mnie ważne. Dzięki praktykowaniu NVC i połączeniu się z samym sobą, mogłem spotkać tego małego 2-letniego chłopca, który był przerażony utratą matki, gdy zniknęła na dwa miesiące w szpitalu zakaźnym. Dla niego to był koniec świata. To była dla niego tragedia.

Dzięki NVC i empatii wobec siebie samej, mogłam spotkać się z tym siedmioletnim Tomem, sparaliżowanym strachem i gniewem, bojącym się nawet poruszyć, ponieważ jego potrzeby zostały zdeprecjonowane po narodzinach brata. Dzięki empatii wobec siebie samej, mogłam coraz bardziej zaakceptować ten ból. Zrobić sobie miejsce. Zrobić sobie miejsce w sobie. Poczuć się bezpiecznie z tym, co czuję. Ufać sobie i być dla siebie coraz bardziej życzliwą. Udało mi się dać sobie swoją obecność. Teraz, po kilku latach, jako coach, uczę innych, jak dawać swoją obecność sobie i innym. To daje mi radość i głębokie poczucie sensu.

od Asesora Agi Jankiewicz

Z wielką przyjemnością przedstawiam Betkę społeczności Certyfikowanych Trenerów. Betka wnosi wewnętrzny spokój i wdzięk, a także głębokie zaangażowanie w bezprzemocową zmianę społeczną. Zmianę, która wynika z głębokiego współczucia i gotowości do konfrontacji z bólem – swoim i innych. Pracuje z osobami upośledzonymi oraz ze społecznościami dotkniętymi konfliktami i podziałami społecznymi.

Jestem pod wrażeniem jej umiejętności bycia tu i teraz i otwartości serca, a także odwagi i gotowości do współpracy z aktywistami na rzecz pokoju, aby osiągnąć realny efekt. Jest współautorką kilku artykułów na temat zmian społecznych i odporności. Wierzę, że będzie cenionym członkiem naszej społeczności, a nasza społeczność będzie wspierać Betkę i jej pracę. Cenię jej talenty i czuję się zaszczycona, że ​​mogłam jej towarzyszyć na tej drodze.

z Bětki:

Kiedy wspominam swoją podróż z Porozumienie Bez Przemocy (NVC), czuję ogromną wdzięczność. Trudno mi sobie nawet wyobrazić, jak wyglądałoby moje życie bez niego. Proces certyfikacji dał mi możliwość rozwoju duchowego i osobistego, eksploracji, praktykowania przynależności, nawiązywania nowych przyjaźni i bycia częścią społeczności.

NVC zdecydowanie zmieniło moje życie – na wielu poziomach – i stało się niezbędne w moim życiu, w mojej pracy z innymi jako trener i facylitator, a także w moim sposobie postrzegania świata. Pamiętam moje spotkanie z NVC wiele lat temu – to było jak nowe otwarcie, coś, za czym tęskniłam, co czułam i odczuwałam od zawsze, ale brakowało mi wystarczającego zaufania, by w pełni to przeżyć. NVC wspierało mnie w odnalezieniu drogi do siebie, w ugruntowaniu się w tym, w co wierzę, i zaufaniu sobie, swojej wrażliwości i marzeniom dotyczącym świata. Pozwoliło mi nauczyć się tworzyć i utrzymywać przestrzeń dla mojego serca.

Naprawdę zależy mi na NVC jako potężnym narzędziu zmiany. Zwłaszcza że pozwala ono być obecnym w rzeczywistości, taką, jaka jest, jednocześnie pozostając w kontakcie z marzeniem. Postrzegam NVC jako potężne podejście do budowania mostów – nie tylko do pokonywania podziałów między ludźmi poprzez dialog, ale także do budowania mostów między tym, gdzie jesteśmy, a tym, gdzie marzymy być. To niezwykle istotne dla zmiany społecznej; sprawia, że ​​staje się ona realna, czuła i pełna troski. 

Noszę w sobie marzenie o świecie, w którym wszystkie potrzeby mają znaczenie i wierzę, że wielu z nas głęboko w sobie skrywa to pragnienie. NVC dało mi odwagę i zaufanie, by urzeczywistnić to marzenie w obecnym świecie, pomimo jego wyzwań. NVC dało mi również społeczność, która podziela to marzenie, ponieważ nie da się go urzeczywistnić w pojedynkę. Jestem podekscytowana tym, co przede mną i dokąd ta droga mnie zaprowadzi. I nie mogę się doczekać spotkania z Wami na tej drodze!