VAN DE BEOORDELAAR, Jim Manske

Ik ontmoette Mari tijdens ons eerste bezoek aan Japan, ongeveer tien jaar geleden. Ze organiseerde de trainingen die we in Tokio aanboden bij haar thuis. Het was me meteen duidelijk dat Mari zich zowel toelegde op Geweldloze Communicatie als op het opbouwen van een praktijkgemeenschap. Hoewel er een taalbarrière tussen ons bestond, herinner ik me dat we manieren vonden om contact te leggen rondom haar kat, en natuurlijk dankzij de tolken die ons werk in Japan mogelijk maakten.

Een van de kenmerken van het certificeringstraject is, naar mijn mening, de steeds grotere verantwoordelijkheid die je neemt. Ik merk dit heel sterk in de tien jaar dat ik met Mari heb samengewerkt. Hoewel ze soms haar frustratie en ontmoediging uitte over de beperkte beschikbaarheid van GC trainers en -materialen in het Japans en de daaruit voortvloeiende afhankelijkheid van buitenlandse trainers, leek Mari zich niet te laten ontmoedigen. Toen ze aan haar pre-assessmentfase begon, bouwde ze een ondersteuningsteam op van assessoren in opleiding en medekandidaten om haar te helpen navigeren door een systeem dat niet bepaald "vriendelijk" is voor niet-Engelstaligen. Ik heb diep respect en dankbaarheid voor al het extra werk dat kandidaten zoals Mari verzetten om de weg naar certificering te bewandelen.

Ik waardeer Mari's voortdurende behoefte aan feedback en haar bereidheid om haar grenzen te verkennen, haar sterke punten te vieren en voortdurend te werken aan de integratie Geweldloze Communicatie . Het werken met niet-Engelstaligen heeft me geholpen mijn sterke punten en grenzen te ontdekken, en ik ben blij dat Mari heeft bijgedragen aan mijn geduld en mijn streven naar zowel helderheid als beknoptheid bij het geven en ontvangen van feedback.

Het doet me pijn te bedenken dat de taalbarrière sommigen van jullie ervan weerhoudt Mari te leren kennen. Ik hoop dat Mari en andere niet-Engelstaligen overwegen om de Global Homevertaalfunctie van Dank aan Mari en haar team, en aan alle beoordelaars in opleiding en gecertificeerde trainers die ons helpen een community-gebaseerd beoordelingssysteem in Japan op te bouwen dat taalbarrières overstijgt.

Van Mari:

GC is mijn levenswijze geworden, en vooral door het overlijden van belangrijke mensen in mijn leven, waaronder mijn partner, heeft het mijn leven echt verrijkt. Het certificeringsproces was mentaal erg zwaar voor me, omdat ik een taal (Engels) moest leren die ik niet goed begreep, maar nu ben ik blij dat ik door het GC-proces meerdere keren te doorlopen GC kanten van mezelf heb leren kennen. ,

[JP] GC​Meer informatieーはじめ大事な存在たちの死を通して実感してきました。認定プロセスは、私が理解しない言語（英語) GCGCロセMeer informatie返すことができたことを、今はお祝いしています。

VAN DE BEOORDELAAR, Michael Dillo

In de zomer van 2020 werd het IIT in Hongarije geannuleerd vanwege de angst voor Covid. Organisator Éva Rambala had de moed om als vervanging een 9-daagse GC training te organiseren, waaraan ik deelnam als trainer en assessor. Gedurende die negen dagen ondersteunde Éva Ruczek mij als vertaler. Zonder te weten dat Éva Ruczek GC ervaring had, was ik vanaf de eerste dag aangenaam verrast door de empathie en nauwkeurigheid waarmee ze mijn werk met haar vertalingen begeleidde.

Stapje voor stapje kwam ik erachter dat Eva Marshall al in 1996 in Boedapest had ontmoet en dat haar kennis GC (net als die van mij) gebaseerd was op Marshalls oorspronkelijke leer. Ze had in de loop der jaren aan veel Marshall-trainingen deelgenomen, zowel in Hongarije als aan een IIT in Zwitserland in 2001. Zo ontdekte ik dat Éva al grote vooruitgang had geboekt op weg naar haar certificering. Toen Marshall in 2006 abrupt stopte met de wereldwijde certificering voor een aantal jaren, betekende dit ook het tijdelijke einde van Éva's inspanningen.

Hoewel Éva haar eigen certificering heeft opgegeven, is ze altijd nauw betrokken en loyaal gebleven aan GC . Zo ondersteunt ze bijvoorbeeld al jarenlang een alarmcentrale van een Hongaarse LGBTQI+-organisatie, zowel met GC trainingen als door telefonisch hulp te bieden bij noodsituaties.

Het idee om haar certificeringstraject weer op te pakken kwam pas in 2020, na onze zeer inspirerende samenwerking tijdens het zomerkamp in Hongarije. We hebben de afgelopen drie jaar regelmatig samengewerkt en ideeën uitgewisseld; we gaven een gezamenlijke training in Boedapest en richtten een kleine groep Hongaarse trainers op die regelmatig online bijeenkomen.

Toen Chris Rajendram in 2021 beoordelaar werd, wilde Éva hem graag uitnodigen om haar als co-beoordelaar te ondersteunen, omdat ze hem al jaren kende en hij een goede raadgever voor haar was geworden. Voor mij was de eindbeoordeling in Éva's GC gemeenschap in Boedapest bijzonder ontroerend vanwege de aanwezigheid van Chris. Zijn spirituele pad bracht de diepste herinnering aan Marshalls leer in mij tot leven. Na deze ontroerende eindbeoordeling eind juli 2022 ben ik, samen met Chris Rajendram, zeer verheugd om Éva aan te bevelen voor opname in de groep van CGCgecertificeerde trainers.

Van Éva:

Ik heb een lange weg afgelegd met GC en ook met het C GC certificeringsproces. Ik ontmoette Marshall Rosenberg in 1996 en op dat moment begon mijn reis. Destijds doceerde ik medische psychologie aan de Semmelweis Universiteit in Boedapest en, aangemoedigd door Marshall, begon ik GC met mijn studenten te delen, wat ik erg prettig vond.

Ik heb veel met Michael Dillo samengewerkt voor een formele procedure. Tijdens onze wekelijkse consultaties leerde ik veel over mezelf, mijn worstelingen, mijn kwetsbaarheid en over empathie, zelfempathie, enzovoort. Voor mij was dit het meest plezierige deel van het proces. Ik werd geconfronteerd met veel van mijn oude angsten en pijnen die verband hielden met het studeren van iets. Ik werd ook geconfronteerd met de angst om een ​​taak af te ronden, evenals met enkele van mijn eerdere verwachtingen of misverstanden. Wat een ongelooflijke innerlijke reis! En ik ben nog steeds op dat pad om te ontdekken hoe ik van moment tot moment verbinding kan maken. Ik heb onlangs ontdekt dat een van mijn angsten is om als iemand gezien te worden.

VAN DE BEOORDELAAR, Roxy Manning

Sinds haar komst bij TCCP heeft Phoenix actief deelgenomen aan evenementen in de gemeenschap. Ze heeft diverse workshops aangeboden en ons uitgenodigd om feedback te geven in een geest van dialoog en gezamenlijk leren. We genieten van haar enthousiasme en speelsheid terwijl ze experimenteert met nieuwe ideeën voor haar workshops. Als dichter integreert ze gesproken woord en metaforen in haar trainingen, bijvoorbeeld: "Onze lichamen zijn stemvorken - ze vertellen ons de waarheid."

Wanneer ze empathie toont voor anderen, hebben we gezien hoe Phoenix de behoeften van anderen op een positieve manier belichaamt. We waarderen ook haar vermogen om zich te verdiepen in haar eigen ervaringen en haar waarheid met zorg en kwetsbaarheid te uiten, verantwoordelijkheid te nemen voor haar reacties en na te gaan wat de impact daarvan is op anderen. Dit getuigt, naar onze mening, van een diep gevoel van integriteit en verantwoordelijkheid.

In haar werk als consultant voor trainingen in organisatieontwikkeling hebben TCCP-leden die als assistenten meewerkten, gezien hoe Phoenix haar cliënten met compassie begeleidde en hen aanmoedigde om het volledige spectrum van hun gedachten, gevoelens en behoeften te "verteren in plaats van te onderdrukken", waardoor ze meer zelfbewustzijn en zelfacceptatie ontwikkelde. Haar cliënten hebben hun waardering uitgesproken voor haar warmte en heldere aanpak, waarmee ze hen ondersteunde bij het ontwikkelen van communicatieve vaardigheden om respectvolle relaties te bevorderen en meer inclusie en diversiteit op de werkvloer te creëren. 

We zijn verheugd Phoenix aan de wereldwijde gemeenschap voor te stellen en kijken uit naar vele jaren van samenwerking en wederzijds leren met haar. We zijn dankbaar voor uw aanwezigheid bij het vieren van weer een gecertificeerde trainer die zich inzet voor een visie op het creëren van een wereld waarin iedereen alles heeft wat nodig is om te floreren en ons collectieve welzijn te bevorderen.

Het traject voor kandidaat-trainers binnen de community

Mika Maniwa (advocaat/beoordelaar in opleiding) in samenwerking met Roxy Manning (advocaat/beoordelaar), Kathleen Macferran (advocaat/beoordelaar), Jennifer Warnick (advocaat/beoordelaar in opleiding), Marcia Christen (advocaat/beoordelaar in opleiding) 

Vanuit Phoenix:

Ik woonde mijn eerste GC workshop bij in 2002 of 2003, onder leiding van Dian Killian. Ik voelde dat er iets bijzonders was aan de manier waarop de vreemden in die zaal met elkaar in contact kwamen. Ik volgde daarna cursussen en retraites waar ik meer intimiteit met mezelf en anderen ontwikkelde. Het bracht me in contact met een wereldwijde gemeenschap waar zoveel meer authenticiteit en intimiteit mogelijk was. GC heeft mijn leven veranderd.

Mijn reis binnen GC bracht me naar het Bay Area Geweldloze Communicatie Leadership Program. Via die gemeenschap bereikte ik een nieuw niveau van diepgang in mijn werk. Ik zag hoe het gebruikt kon worden om de maatschappij in het algemeen te begrijpen en het gaf me een nieuwe, concrete visie op wat mogelijk is. Ik begon te assisteren bij retraites en les te geven, en ik vond het zo leuk dat ik er mijn beroep van wilde maken.

Uiteindelijk ben ik lid geworden van Trainer Candidate Community Path (TCCP). Ik zocht een programma dat sociale rechtvaardigheid hoog in het vaandel had staan ​​en het belang inzag van het creëren van ruimte voor stemmen die ondervertegenwoordigd zijn in de GC gemeenschap. Het TCCP-programma vereiste veel zelfmotivatie, maar er zijn genoeg mensen die graag helpen als je contact met ze opneemt.

Ik ben dol op de betrokken gemeenschap van mensen bij TCCP. Hoewel ik aan alle eisen voor mijn certificering heb voldaan, blijf ik actief deelnemen aan die gemeenschap. Ik ben met name dankbaar voor Mika Maniwa, mijn assistent-beoordelaar, en Roxy Manning, mijn beoordelaar. De mogelijkheden om mijn cursusplanning en bemiddelingsproces te bespreken en feedback te ontvangen in individuele sessies hebben me een betere trainer gemaakt. Ik heb het gevoel dat wanneer ik een training begeleid of leid, ik een hele gemeenschap aan mijn zijde heb.

VAN DE BEOORDELAAR, Sabine Geiger

Toen ik Nadine jaren geleden voor het eerst ontmoette, vertaalde ze tijdens een GC seminar. Ik herinner me dat ik onder de indruk was van de manier waarop ze zich inleefde in elke spreker. Ze vertaalde niet alleen de woorden, maar voelde ook de energie van de spreker aan. Deze flow leek haar heel natuurlijk af te gaan. Naarmate ik Nadine beter leerde kennen, ontdekte ik dat dit vermogen niet alleen aanwezig is in haar vertaalwerk, maar ook in haar empathisch vermogen. Het lijkt alsof ze niets hoeft te doen – ze betreedt gewoon de ruimte waarin empathie kan ontstaan.

Nadine heeft gestudeerd bij Robert Gonzales; haar werk GC is doordrenkt van Roberts ruime, compassievolle aanwezigheid. De manier waarop ze die ruimte bewoont, lijkt moeiteloos. Haar kennis van GC theorie en -processen is doordrenkt met het bewustzijn dat we allemaal nastreven. Geen wonder dat ze zich richt op het creëren van ruimte voor haar deelnemers om compassie in levende lijve te ervaren. Het was mij een eer om Nadine te begeleiden op haar weg naar certificering. Nu ben ik blij haar officieel te mogen verwelkomen in onze gemeenschap, waar ze haar diepe gevoel van compassie zal inbrengen.

Van Nadine:

Ik kwam GC tegen in 2004 tijdens mijn studie maatschappelijk werk in Berlijn. Na ongeveer tien jaar van steeds verder oplopende spanningen binnen mijn gezin, was het een welkome toevluchtsoord. Ik zal nooit vergeten hoe verbijsterd ik was toen ik Marshalls boek las. Het voelde als thuiskomen. Er was een andere weg, dat wist ik, en iemand had die opgeschreven: daar stond het, zwart op wit!

Vrijwel direct hielp GC me een brug te slaan tussen mijn hart en het hart van mijn familieleden (en anderen). Het gaf me concrete handvatten om contact te maken met mezelf en om anderen te horen en te begrijpen. GC hielp me daardoor de afstand die ik in mijn familie voelde te overbruggen en gaf me de ruimte om compassie te ontwikkelen. Het stelde me in staat om de liefde die ik in mijn hart draag, de liefde die begraven lag onder bitterheid, woede, frustratie en machteloosheid, te ervaren en te beleven.

Voor mij nodigt het GC proces ons uit tot een zeer persoonlijke, maar tegelijkertijd universele menselijke reis. In mijn eigen leven heeft GC me geholpen te ontdekken hoeveel ik verlang naar liefde en harmonie in mijn gezin, me de tools aangereikt en me in contact gebracht met de innerlijke kracht (zelfbekrachtiging) om dit mede te creëren. 

Naast het voorrecht om Marshall B. Rosenberg te ontmoeten en van hem te leren tussen 2004 en 2007, en me diep geïnspireerd en toegewijd te voelen aan een manier van leven met eerlijkheid en empathie, kwam ik in 2006 in contact met GC leraar Robert Gonzales. Zijn spirituele nadruk op GC raakte me direct diep en ik voelde een sterke verbondenheid. Ik volgde de roep om mijn kennis bij hem te verdiepen en heb zijn tweejarige cursus drie keer gevolgd (één keer als deelnemer en twee keer als assistent). Hij leerde me hoe ik diepgaand met mijn eigen en andermans pijn kon omgaan en hoe ik de krachtige en concrete instrumenten GC biedt kon toepassen om de verharde knoop van lijden te transformeren in de levendige energie van het leven. Robert heeft me begeleid om voller te leven en mijn pijn te omarmen.

Mijn traject met de certificering heeft zich over vele jaren uitgestrekt. Toen ik in 2020 de draad weer bewust oppakte, had ik het geluk dat ik al omringd was door een levendige gemeenschap van GC professionals en vrienden. Samen reflecteren, belangrijke verschillen bespreken, elkaars portfolio's bekijken, podcasts maken, samenwerken en evenementen organiseren, het was allemaal onderdeel van de kleurrijke reis van het certificeringsproces binnen de gemeenschap. Ik ben Sabine Geiger, mijn assessor, dankbaar voor haar aanmoediging tot creativiteit, zodat het proces levendig en betekenisvol blijft en is afgestemd op de individuele behoeften.

Marshalls droom om een ​​wereld en systemen (onderwijs, rechtspraak, gezin, werk, sociale voorzieningen, enz.) te creëren waarin de behoeften van alle levende wezens ertoe doen en worden vervuld, spreekt me diep aan. Ik ben blij dat ik nu officieel deel mag uitmaken van de gecertificeerde trainersgemeenschap van toegewijde mensen die graag samenwerken om deze droom te verwezenlijken! Ik kijk uit naar een vruchtbare samenwerking!

VAN DE BEOORDELAAR, Sabine Geiger

Ik ontmoette Stephanie een paar jaar geleden voor het eerst bij een IIT en was meteen gecharmeerd van haar energie. Ze heeft zo'n stralende persoonlijkheid; mensen voelen zich tot haar aangetrokken. Ik ervaar haar als iemand die op een natuurlijke manier GC bewustzijn belichaamt in het dagelijks leven. Nadat ze kandidaat was geworden, ontdekte ik ook haar GC vaardigheden. Ze is getraind door Klaus Karstädt en heeft zijn helderheid en structuur in haar lessen verwerkt, maar ze is ook speels in haar manier van lesgeven over GC . Telkens als ik haar ontmoet, komt ze met nieuwe, inspirerende ideeën over het lesgeven, delen en beleven GC .

Stephanie werkt bij Forum Demokratie in Düsseldorf, een non-profitorganisatie die programma's aanbiedt om mensen actief te ondersteunen bij het leren over democratie in de praktijk en constructieve manieren om met conflicten om te gaan. GC ) is een van hun belangrijkste pijlers. In deze context bereikt Stephanie een brede kring van mensen – ze geeft niet alleen les in GC , maar leeft het ook zelf na. Ze is een voorbeeld van hoe een organisatie (of een leven) eruit zou kunnen zien wanneer we het bewustzijn van GC. Het was een eer om Stephanie te begeleiden op haar certificeringstraject. Ik kijk ernaar uit om haar inspiratie en bijdrage te mogen ervaren binnen onze trainersgemeenschap.

Van Stephanie:

Ik hoorde 9 jaar geleden voor het eerst over GC toen ik in een gedeeld appartement met 7 personen woonde. Mijn huisgenoot stelde voor dat we ons allemaal in GC zouden verdiepen om op een andere manier met conflicten om te gaan en om dichter bij elkaar te komen. Ik had toen geen idee dat dit introductieseminar over GC met Klaus Karstädt niet alleen mijn gedeelde appartement, maar eigenlijk mijn HELE leven zo ingrijpend zou veranderen! Ik was meteen verkocht!

GC is voor mij een vorm van levenskunst. Mijn betrokkenheid bij GC heeft me echt vrijheid gebracht – om te zijn wie ik ben en het leven te leiden dat ik wil. En het heeft me diepe verbondenheid gebracht – mijn relaties met de mensen om me heen zijn enorm verbeterd en ik heb een diep gevoel van kameraadschap gevonden. Dit vond ik ook het meest inspirerend en voedend tijdens mijn certificeringsproces: het ontmoeten van nog veel meer gelijkgestemden. Ik heb zoveel lieve mensen ontmoet en met hen samengewerkt. Ik ben ontzettend dankbaar voor al die prachtige ontmoetingen en de geweldige mensen die me continu hebben gesteund en nog steeds steunen op mijn pad! Ik heb geleerd te waarderen hoe gesteund ik word. Ik heb de waarde van feedback leren kennen, in de inspiratie, waardering en aansporing om te groeien, tot het punt dat ik er nu helemaal door geobsedeerd ben.

Ik heb een visie op een wereld waarin iedereen zich echt levend voelt, gelukkig kan zijn wie hij of zij is, verbonden is met elkaar en de gedeelde menselijkheid in ons allen ziet en begrijpt. Ik werk zo goed mogelijk aan die visie in mijn privéleven en in mijn huidige werk bij de Duitse ngo "Forum Demokratie Düsseldorf", waar we het publiek uitgebreid lesgeven over GC en aanverwante vredesinstrumenten. Het afronden van het certificeringsproces is het begin van iets nieuws – waarvan ik nog niet weet wat het precies inhoudt. Maar ik weet wel zeker dat ik mijn energie wil steken in het opbouwen van gemeenschappen en projecten die ons helpen onze gedeelde menselijkheid te zien.

VAN DE BEOORDELAAR, Jim Manske

Onze gezamenlijke reis begon in de herfst van 2020 (weet je nog die angstige dagen van de beginpandemie?). Al mijn werk GC was online gegaan en ik had de Noord-Amerikaanse pod voor kandidaten opgezet. Celia sloot zich kort na de start bij die pod aan. Ik herinner me dat ze zich soepel in de pod integreerde. Dit was een van de eerste experimentele pods die ik samen met kandidaten heb opgezet. Het was uniek omdat sommige leden nieuw waren bij GC , terwijl anderen veteranen waren met jarenlange ervaring. Sommigen streefden naar certificering, terwijl anderen met andere doelen kwamen.

Celia begon ook bijna wekelijks met Jori te mentoren. Hoewel ik nooit precies wist wat er in die sessies gebeurde, groeide mijn vertrouwen in Celia's inzet voor de integratie van Geweldloze Communicatie met elke wekelijkse sessie. Ze zijn nu nog steeds empathiemaatjes. Celia nam ook deel aan andere online sessies met mij, en ik vond het vooral fijn hoe onze relatie zich verdiepte tijdens de pre-assessmentfase, die verschillende diepgaande ontmoetingen omvatte. Het hoogtepunt voor mij was een gezamenlijke IIT op Bali, waar ik Celia op zoveel manieren zag schitteren, onder andere tijdens de presentatie van haar assessmentevenement met en voor de lokale gemeenschap. 

Ik ben geraakt door de mindfulness en hartelijkheid die ik met Celia heb ervaren, evenals haar leiderschapskwaliteiten. Ik ben dankbaar dat ze haar levensenergie zal inzetten voor onze gedeelde missie en visie. En ik geniet van de diepgaande gesprekken die we voeren over de diepere concepten van Geweldloze Communicatie . Ik heb niet het gevoel dat we het altijd met elkaar eens zijn, maar ik voel wel een diepe verbondenheid. Dat is de wereld waarin ik wil leven!

Van Celia:

Celia Landman, MA (Mindfulness Studies), houdt van schrijven, mediteren en het vinden van manieren om mensen weer in contact te brengen met hun eigen kracht om het leven te leiden dat ze willen. In 2013 werd ze door de Eerwaarde Thich Nhat Hahn ingewijd als lid van de Plum Village Community of Engaged Buddhism. Ze werkt met name graag met tieners, ouders en mensen die door trauma zijn getroffen. Celia ziet de training Geweldloze Communicatie als een pad naar veiligheid en vrede in de wereld.

GC heeft haar geholpen in te zien dat ze geliefd is en ertoe doet, en haar grootste wens is om anderen te helpen erkennen dat ze geliefd zijn zoals ze zijn. Ze is moeder van twee bijna volwassen kinderen, schrijfster en de trotse eigenaar van twee honden in Litchfield, Connecticut.

VAN DE BEOORDELAARS, LAURENCE BRUSCHWEILER & LAURE GALVEZ

We vinden het geweldig hoe Josiane GC eerst voor zichzelf heeft geleerd om een ​​beter leven te leiden, voordat ze het wilde doorgeven. Haar grote vertrouwen in het proces stelt haar in staat uitdagingen aan te gaan, zoals empathie tonen aan een deelnemer die iets zegt dat indruist tegen haar waarden.

We waarderen haar grote nieuwsgierigheid naar anderen, die haar ertoe aanzet om met mensen uit verschillende culturen samen te werken. Ze heeft een sterke band met Afrika en heeft al projecten ontwikkeld bij diverse organisaties die zich bezighouden met sociaal herstel (ngo's, het Institut de Recherche pour le Développement, waar ze voorheen werkte). Ze wil ook graag verenigingen ondersteunen die actief zijn in de gevangenisomgeving (bijvoorbeeld op het gebied van ouderschap).

Van Josiane:

Ik raakte geïnteresseerd in het GC proces om mijn relaties met familie en collega's te verbeteren. De inzichten tijdens de eerste trainingssessies waren zo intens dat ik het proces al snel wilde delen door het door te geven. Daarom volgde ik in 2018 de Franstalige certificeringstraining van A-Certif, terwijl ik tegelijkertijd cyclus 2 afrondde aan het CNV Emergence mediatoropleidingsinstituut om me te specialiseren in psychosociale risico's binnen organisaties.

Mijn grote interesse in Franstalig Afrika bracht me ertoe ook trainingen in Senegal te volgen en trainingen te verzorgen in Burkina Faso voor medewerkers van ngo's die werkzaam zijn in conflictgebieden, en voor het instituut waar ik werk en dat onderzoek doet naar ontwikkeling in zuidelijke landen. Na de drie evaluatiesessies van mijn eerder verworven kennis, verspreid over de zes jaar van de Franstalige certificeringscursus die ik volgde, heeft A-Certif mij in maart 2024 aanbevolen bij de GC voor certificering.

van de assessor, Maria Hechenberger

Ik ontmoette Daniel zes jaar geleden tijdens mentor- en beoordelingsdagen; hij was verreweg de jongste kandidaat in de groep. Zelfs toen al voelde ik zijn passie voor het belichten van groepsdynamiek en zijn enthousiasme om bij te dragen aan maatschappelijke verandering. Bovenal zet hij zich in om de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen onder de aandacht te brengen.

Daniel is al jaren lid van ons Oostenrijkse netwerk en heeft de gemeenschap altijd gesteund door middel van diverse vrijwilligersactiviteiten. Ik vind hem zeer zelfverzekerd en creatief in het communiceren van het GC concept en eveneens empathisch en betrokken als trainer. Ik geloof ook dat hij, als enthousiast muzikant, een talent heeft om jongeren te inspireren en hen op een heel natuurlijke manier kennis te laten maken met Geweldloze Communicatie .

van Daniël:

Ik ontdekte Geweldloze Communicatie toen ik 17 jaar oud was. Destijds zocht ik antwoorden op mijn vraag: Wat kon ik bijdragen aan een toekomst waarin mensen meer verbonden zijn met zichzelf, hun medemens en met de natuur? Hoe kon ik bijdragen aan meer duurzaamheid en vrede?

Marshalls visie op sociale verandering en een maatschappij die functioneert op basis van behoeften, zonder straf of beloning, heeft me oprecht geïnspireerd en een vonk van enthousiasme in mijn ziel aangewakkerd. Omdat mijn oorspronkelijke focus op sociale verandering lag, heb ik in mijn vroege twintiger jaren een onverwacht waardevolle innerlijke groei doorgemaakt, waarvoor ik werd uitgenodigd in de GC workshops en oefengroepen. Ik ben echt blij dat ik zo vroeg aan deze reis ben begonnen, want ik heb veel geleden onder de druk om voldoende een 'echte' man te zijn – ik zat op een technische school met dertig mannelijke klasgenoten. In combinatie met de hoge verwachtingen van mijn familie waren er meer dan genoeg overtuigingen over hoe ik wel en niet zou moeten zijn diep in mij geworteld.

Ik weet echt niet of ik mijn derde decennium op aarde zo autonoom, authentiek, zelfaccepterend en verbonden zou hebben geleefd, zonder de schatkist van GC te openen, mijn overtuigingen te doorgronden, pijnlijke jeugdervaringen te verwerken en te oefenen met het uiten van mijn ware zelf, ondanks de angst voor afwijzing. Geïnspireerd door Marshalls verhaal over hoe hij gitaar leerde spelen, begon ik ook mijn eigen liedjes te schrijven over mijn GC lessen en -ervaringen. Tegenwoordig geef ik live-loopconcerten met zeven verschillende instrumenten, waarbij ik rap en zing over GC , duurzaamheid en het leven zelf. In 2023 ontwikkelde ik een concept voor schoollessen waarin GC wordt gecombineerd met rap en beatbox, om met kinderen en tieners op scholen te werken.

Tijdens mijn GC avontuur, gecombineerd met mijn studie in hernieuwbare energie, besloot ik een jaar na mijn start in de technische sector van hernieuwbare energie om meer met mijn hart dan met mijn hoofd te werken. Ik ben blij om met jullie te kunnen delen dat ik nu volledig in mijn levensonderhoud voorzie door GC les te geven en muziek te maken. Ik ben dankbaar voor alle steun, aanmoediging en bijzondere ontmoetingen die ik heb binnen de GC gemeenschap. Het is voor mij essentieel om mensen om me heen te hebben die met me meevoelen, want ik leer het beste door te vallen en risico's te nemen.

van de taxateur, Gina Lawrie

Sofie bestudeert en beoefent GC Counseling) sinds ongeveer 2016. Ze heeft GC geïntroduceerd in haar eigen werkveld: de juridische wereld, waar ze trainingen en coaching aanbiedt en herstelrechtpraktijken ontwikkelt. Ik waardeer het dat ze dit ziet als een belangrijke bijdrage aan maatschappelijke verandering, gezien de vaak conflictueuze aard van de juridische wereld, en GC een andere manier van verbinden biedt.

Ik vind dat ze dapper is om dit werk te doen, waarbij GC soms als 'zacht' wordt bestempeld, en ik bewonder de passie die haar de kracht geeft om het te doen. Bovendien is ze nu van plan om GC steeds meer aan te bieden aan ouders, vooral in haar eigen omgeving, zodat ze alles wat ze heeft geleerd met haar eigen kinderen kan delen. Een van haar sterke punten als trainer is dat ze zichzelf in de rol legt en op die manier een gevoel van veiligheid creëert. 

Toen Sofie in augustus 2023 voor een vooronderzoek kwam, concludeerden we dat ze nog niet klaar was voor het eindonderzoek in september. Ze had daarna nog wat problemen en ik vond het mooi hoe ze die deelde en verwerkte. Vervolgens verdiepte ze zich in haar eigen ontwikkeling, met name in zelfcompassie, en het ontroert me enorm wanneer ze vertelt hoe waardevol het uitstel voor haar is geweest. Het was een genot om haar te zien stralen tijdens het eindonderzoek, dankzij de verdere integratie van GC in haar leven. 

van Sofie:

Ik kwam voor het eerst in aanraking met GC tijdens mijn coachopleiding (kortstondig) en later tijdens mijn mediationopleiding. GC leek me te roepen en sinds 2016 ben ik me erin gaan verdiepen. GC heeft mijn leven veranderd. Ik begon het certificeringsproces met de gedachte: "Ik heb die titel in de juridische wereld nodig" (een onvervulde behoefte aan vrijheid en keuze). Ik had weerstand tegen het bijhouden van een dagboek (een onvervulde behoefte aan rust en ontspanning). Tegelijkertijd had ik wel de behoefte om te groeien en vaardigheden te ontwikkelen.

Nu kan ik zeggen dat het certificeringsproces - en zeker het bijhouden van een dagboek - het mooiste cadeau is dat ik mezelf heb kunnen geven, en het heeft echt voorzien in een aantal van mijn - voor mij zeer belangrijke - basisbehoeften:

1. Groei: Persoonlijke groei is erg belangrijk voor mij. Alleen door je portfolio samen te stellen en enkele belangrijke gebeurtenissen van de afgelopen jaren in je leven opnieuw te lezen, kun je je groei zien.
2. Zelfzorg: De manier waarop ik door mijn beoordelaar (Gina Lawrie), medebeoordelaars (Dionne Verbeet en Ian Peaty) en trainer (Thera Balvers) werd begeleid naar de beoordeling, heeft voor mij echt de weg naar zelfzorg geopend. Het gezamenlijke besluit om mijn beoordeling een paar maanden uit te stellen, was het 'zachte duwtje' dat ik nodig had om echte zelfzorg toe te staan.
3. Gedragen worden en anderen dragen, zorg, emotionele veiligheid en erbij horen: de beoordeling zelf. Wij, de kandidaten, hebben voor onszelf een ‘veilige ruimte’ gecreëerd waarin aan al deze behoeften werd voldaan.
4. Gelijkheid, zorg en vertrouwen: de beoordeling zelf. De ervaring van een beoordeling door 'Power With' voldeed echt aan mijn behoefte aan zorg, openheid, steun en gezelschap. Ik heb geen woorden om te beschrijven hoe het voor mij was. En deze ervaring geeft hoop voor de toekomst (bijvoorbeeld scholen. Hoe geweldig zou het zijn als onze kinderen...)

Van de assessor, Sylvia Haskvitz

Elke's traject is uniek geweest, omdat ik elke kandidaat op zijn of haar eigen manier vertrouw. Ze woont in een afgelegen gebied van Canada, waardoor het voor haar niet zo makkelijk was om deel te nemen aan trainingen op locatie. Dit weerhield haar er echter niet van om zich volledig te verdiepen in de materie en GC te integreren. Ik bewonder en inspireer haar bereidheid om zelf te creëren wat ze wil leren. Deze samenwerking en co-creatie is de reden waarom CALF (Candidates/Community Active Learning Forum) is opgericht.

Toen ze zich bij de CALF-gemeenschap aansloot, stortte ze zich vol enthousiasme op haar leerproces en het ondersteunen van vele anderen tijdens hun GC traject. Ze begon met journaling-sessies, KD-oefeningen en ondersteuningssessies voor andere kandidaten en leden van de gemeenschap. Ze steunde ook de ontwikkeling van een CALF-certificering. Elke creëerde veel spellen en andere leermiddelen, zowel voor zichzelf als voor degenen met wie ze haar GC deelt. Later dit jaar organiseert ze samen met anderen een fysieke bijeenkomst voor eerstegeneratie GC kandidaten om haar leerproces voort te zetten.

Het opvoeden van vier kinderen met haar man heeft er zeker toe bijgedragen dat ze heeft leren leven in GC . Ik vond het een eer om dit pad met Elke te bewandelen en kijk ernaar uit dat ze zich bij de trainersgemeenschap aansluit en haar betrokkenheid bij de CALF-gemeenschap voortzet.

van Elke:

Communicatie is voor mij mijn hele leven al een belangrijk aspect geweest. Op mijn elfde vertelde ik een vriendin over de scheidingen in mijn familie en dat ik graag duurzamere relaties wilde. Als volwassene ervoer ik de waarde van transparantie in persoonlijke relaties en de gevolgen van het gebrek daaraan op sommige werkplekken. Na mijn rechtenstudie verdiepte ik me in organisatieanalyse, facilitatie en publieksconsultatie en werkte ik als projectfacilitator en docent, waarbij ik mijn communicatieve vaardigheden inzette. Toen ik GC in 2015 ontdekte, was ik echter enorm blij en enthousiast.

Met een aanpak die geworteld is in wederzijds respect, zelfverantwoordelijkheid, eerlijke expressie en keuzevrijheid, voelde GC als een natuurlijke match. Hoe meer ik mijn gevoelens erkende en manieren vond om over mijn behoeften te praten met de intentie om verbinding te maken, hoe authentieker ik leefde en hoe levendiger en vreugdevoller ik me voelde. Bewustzijn van de behoeften van anderen opende de weg naar creatieve manieren om samen vooruit te komen. Ik zag talloze manieren waarop GC ondersteunend kon zijn, van persoonlijke ontwikkeling en familierelaties tot zakelijke innovatie en vreedzame internationale betrekkingen. Ik wist dat ik GC wilde leren kennen en delen.

Mensen omschrijven me als optimistisch en creatief. Als trainer streef ik ernaar om leuke, veilige en participatieve leeromgevingen te creëren en ik vind het leuk om tools te ontwikkelen voor zowel leerlingen als trainers. Ik werk momenteel aan 'The Road to Connection', een printbaar spel dat leren en lachen combineert en spelers uitnodigt om verschillende perspectieven te verkennen. Hiervoor heb ik bijvoorbeeld printbare, dubbelzijdige poppetjes gemaakt met nieuwe personages zoals 'Should Otter' ('je zou dit moeten doen'), Stratapus (een octopus die alles doet behalve empathie tonen, zoals adviseren en geruststellen...) en de mindfulness-luiaard Max L'Aware.

Ik heb het erg fijn gevonden om samen met mijn medestudenten leergemeenschappen te vormen ter ondersteuning van mijn leerproces tijdens mijn CALF-certificeringstraject, zoals een schrijfgroep, een zelfacceptatiegroep en een kandidatenkring. Samen leren was een geschenk – en een veel groter geschenk dan ik had verwacht; ik heb diepe verbondenheid, acceptatie, steun en inspiratie ervaren. Ik ben blij te horen van mijn medestudenten dat deze groepen ook hun traject hebben ondersteund.

Ik voel me geroepen om gezinnen te ondersteunen en wil GC graag onder de aandacht brengen van scholen, politici en de media. Omdat ik beperkte tijd heb, neem ik even de tijd om na te denken over waar ik me op wil richten. Ik hoop dat je contact met me opneemt als iets wat ik heb gedeeld je raakt of interesseert. Dat zou geweldig zijn! Ik kijk ernaar uit om je beter te leren kennen!