Ik denk dat het in 2006 was, of net daarvoor, toen ik in de meditatieruimte zat en naar mijn toenmalige leraar luisterde, en ik plotseling de gedachte kreeg: "Dat wil ik ook!" Ik wil mensen begeleiden en het voor hen mogelijk maken om die "aha"-ervaringen te hebben die mij zo vaak op mijn pad zijn gegund.

Ik wil deel uitmaken van hun ontwikkeling en mogen zien hoe ze groeien, hoe schatten uit conflicten worden teruggevonden, hoe vrijheid ontstaat uit beperkingen en ontspanning volgt. Ik wil mensen een zucht van verlichting zien slaken en zich verheugen omdat een stukje van de puzzel in hun leven weer op zijn plaats is gevallen. Ik wil hen moedig door het vuur leiden, wetende dat de hitte hen onder mijn hoede geen kwaad kan doen. Dat is wat ik wil, en tegelijkertijd wil ik dat we plezier hebben en lachen... en toen het boek van Marshall Rosenberg in mijn handen.

Na de eerste introductiecursus wist ik dat ik trainer wilde worden. Sindsdien ben ik op zoek naar mijn pad, en elke kruising maakt me rijker aan ervaring. Het zijn deze ervaringen die ik probeer tastbaar te maken in mijn seminars. Dat is alles. Meer niet.

Geweldloze Communicatie is voor mij een schakel, een brug, niet alleen tussen individuen of tussen volkeren, maar ook een brug om oude spirituele tradities en wijsheid in het dagelijks leven te integreren.