Voor meer informatie over de samenwerking met Roxy als assessor voor GC certificering, kunt u terecht op de website van het Trainer Candidate Community Path (TCCP).

Roxy Manning zet zich in om racisme te bestrijden en bij te dragen aan de totstandkoming van een Geliefde Gemeenschap. Ze beschouwt Geweldloze Communicatie als een middel voor sociale verandering. 

Roxy's levenservaring als Afro-Caribische immigrant in de VS, gecombineerd met haar academische opleiding en professionele werk als gediplomeerd klinisch psycholoog en gecertificeerd trainer en beoordelaar bij het Center for Geweldloze Communicatie , hebben haar diepe passie gevoed voor werk dat sociale verandering op persoonlijk, interpersoonlijk en systemisch niveau ondersteunt. Ze woont in de San Francisco Bay Area, heeft een eigen therapiepraktijk en helpt daklozen, kansarme mensen en mensen met psychische problemen. 

Vind Geweldloze Communicatie

Roxy kwam voor het eerst in aanraking met GC tijdens een internationale intensieve training (IIT) GC . Hoewel ze al een gevestigde klinisch psycholoog was, had ze nog nooit van GC gehoord. Ondanks dat psychologen vaak te horen krijgen dat empathie de belangrijkste eigenschap is die verandering teweegbrengt in onze relaties, zegt Roxy, was ze maar weinig programma's tegengekomen die empathie als basisprincipe benadrukten. Tijdens die IIT, zo vertelt Roxy, "zag ze de kracht van empathie in het creëren van ruimte voor mensen om naar pijn uit het verleden te kijken, en wel op een manier die transformerend was in plaats van alleen maar een hernieuwde prikkel." 

Het belang van zelfzorg erkennen

In GCvond Roxy ook de ruimte om prioriteit te geven aan zelfzorg. De noodzaak van zelfzorg bereikte een kritiek punt in Roxy's leven toen ze een aneurysma kreeg na een bijzonder lange werkdag. "Ik had toen een kind van één jaar oud en een cliënt die altijd de laatst mogelijke afspraak wilde, maar die vervolgens elke keer afzegde," herinnert ze zich. "Een keer bleef ik heel laat om met haar af te spreken, maar ze kwam niet opdagen. Ik zat op kantoor en wilde eigenlijk naar huis naar mijn kind. Toen ze rond zes uur belde, verviel ik in oude gewoonten en zei: ' Natuurlijk wil ik met je afspreken.' En toen ik de telefoon ophing, klonk er een knal." Roxy's wereld stortte in. Dit leidde tot een ziekenhuisopname van twee weken en een hersenoperatie. "En natuurlijk was het aneurysma niet alleen het gevolg van frustratie, maar ik denk dat het in zekere zin symbool stond voor hoe weinig ik voor mezelf zorgde. Ik smoorde mijn frustratie. Altijd dienen, altijd dienen, altijd dienen."

Toen ze GC ontdekte, had ze twee jonge kinderen van één en vier jaar oud, en haar derde moest nog geboren worden. "Ik wilde op een andere manier opvoeden dan ik gewend was," zegt ze. "Ik wilde hen de ruimte geven om hun eigen stem te laten horen en ervoor zorgen dat die stem gerespecteerd werd." Tegelijkertijd, zo reflecteert ze, "wilde ik het doen zonder mezelf op te offeren. Want dat was een ander opvoedmodel dat me zo vertrouwd was." GC stelde haar in staat haar eigen behoeften te erkennen en liet haar zien hoe ze die kon begrijpen en ervoor kon zorgen op een manier die "niet egoïstisch of dwingend is. Ik wilde beide doen. Ik wilde mijn eigen behoeften niet negeren. Maar ik wilde ze ook niet boven die van anderen stellen."

Ongelijkheden bespreken vanuit het perspectief van GC

Roxy merkte ook dat ze haar eigen behoeften als lid van de mondiale meerderheid negeerde. "Ik denk dat mensen op veel verschillende manieren reageren op gemarginaliseerde identiteiten," zegt ze. "Voor mij was een van die manieren om mezelf er buiten." In haar rol als dienstverlener gedroeg ze zich als een professional die zich volledig op haar rol richtte. "Maar het was geen relatie waarin ik mezelf erbij betrok." Op het werk, in vergaderingen, tijdens retraites, herkende Roxy wel wanneer er niet aan haar behoeften op het gebied van inclusie en gelijkheid werd voldaan, maar als het alleen haar eigen behoeften betrof, greep ze niet in. "Maar als ik zag dat het iemand anders overkwam, kwam ik altijd in actie en probeerde ik voor die persoon op te komen." Roxy gebruikte GC om te leren hoe ze dat patroon kon doorbreken. Door voor zichzelf op te komen, werd ze een veel krachtigere pleitbezorger voor anderen.

gecombineerd GC om mensen te trainen en te ondersteunen die ongelijkheid op de werkvloer en in hun gemeenschap aanpakken. Ze onderzoekt het ontmantelen van racisme als archetype voor het afbreken van alle -ismen die onze samenleving teisteren. "Een deel van de manier waarop racisme zich in de VS manifesteert, is dat het als iets vreselijks wordt gezien. Het is onze nationale schande waar we het niet over mogen hebben", zegt ze. "En omdat we er niet over mogen praten, is het taboe. Als ik tegen iemand zeg: 'Hé, ik maak me echt zorgen dat ras een rol speelt in wat er tussen ons gebeurt', dan kunnen ze dat als een aanval opvatten. Dan krijgen we ofwel tegenreacties en woede, ofwel een kwetsbare houding." 

Ze noemt verschillende manieren waarop GC mensen kan helpen om authentieke gesprekken over ras te voeren, of ze nu de rol van dader, ontvanger of toeschouwer spelen. Een belangrijke, GC fundamenteleGC ons helpt te leren hoe we met onszelf moeten omgaan. Als ik degene ben die een microagressie ondergaat, GC me te weten hoe ik daarop moet reageren. Het helpt me te bepalen: Wil ik dit nu wel aanpakken? Wat is belangrijk voor me als ik het wel probeer aan te pakken? Wat heb ik van deze persoon nodig? Als ik degene ben die de microagressie begaat, GC me te ontdekken: Hoe kan ik alles wat er in me opkomt, wat het ook is, opmerken, zodat ik aanwezig kan blijven voor deze persoon en kan werken aan echt herstel?"

Het opleiden van de volgende generatie

"Binnen GC gemeenschap zijn er een aantal uitdagingen geweest op het gebied van inclusie", aldus Roxy, die eraan werkt om dit binnen de GC gemeenschap aan te pakken. Als C GC Assessor werkt Roxy met mensen uit de Global Majority die een gecertificeerd trainer willen worden. Ze wil met name werken met "mensen die geïnteresseerd zijn in GC , niet alleen voor persoonlijke groei, maar ook voor maatschappelijke verandering."