[PL] To dla mnie wielka radość móc z Roxaną ubiegać się o certyfikat. Poznałam ją w 2019 roku na Porozumienie Bez Przemocy (NVC) w Hiszpanii. Podjęła świadomą decyzję o przystąpieniu do Procesu Certyfikacji po 4 latach, kontynuując naukę i rozwój w tym czasie. Następnie zarejestrowała się u mnie w 2023 roku i od tamtej pory regularnie kontaktujemy się, aby informować ją o jej postępach w nauczaniu, życiu i poznawaniu NVC. Podczas dwóch dni mentoringu i oceny (po 4 dni każdy) Roxana otrzymała wsparcie w procesie certyfikacji w postaci 360-stopniowej informacji zwrotnej od członków mojego zespołu, Constanzy i Gerardo, od kilku Certyfikowanych Trenerów z Hiszpanii oraz od naszej społeczności kandydatów.
Szczególnie cieszę się, że Roxana jest drugą certyfikowaną trenerką z Iranu. Byłam wzruszona, słysząc, jak dzieli się wspomnieniami w języku perskim i widząc miłość, jaką darzy swój język ojczysty i kraj ojczysty. Jestem pod wrażeniem jej zaangażowania i wizji, by szerzyć NVC w Iranie i budować społeczność NVC razem z irańskimi kolegami.
Roxana pracuje w ONZ i pragnie dzielić się tam NVC po latach wdrażania go w życie zawodowe. Widziałam, jak prowadziła warsztaty osobiście i online, podziwiając jej jasność umysłu, kreatywność i to, jak otwierała się i tworzyła przestrzeń do budowania więzi. Podczas spotkania ewaluacyjnego poprowadziła mediację na żywo i doceniam to, jak otwierała się i tworzyła przestrzeń do budowania więzi.
Podczas naszej wspólnej pracy z przyjemnością obserwowałam jej samoempatię i byłam wdzięczna za jej empatyczne słuchanie. Obserwując ją w różnych sytuacjach, ufam jej zdolności do szczerego wyrażania siebie, dbając jednocześnie o kontakt z drugą osobą. Serdecznie witam ją w międzynarodowej społeczności Certyfikowanych Trenerów! Witaj, Roxana!
[ES] Es una gran alegría para mí anunciar la certificación de Roxana. La conocí en 2019 en el Festival de Verano de CNV en España. Le llevó cuatro años tomar la decisión consciente de iniciar el proceso de certificación, durante los cuales continuó aprendiendo y creciendo. Luego se inscribió conmigo en 2023 y hemos estado en contacto regularmente para hablar sobre su aprendizaje en la enseñanza, la vivencia y el conocimiento de la CNV.
Durante dos días de tutoría y asesoramiento (cuatro días cada uno), Roxana recibió apoyo en su proceso con comentarios de 360 grados por parte de los miembros de my ekwipo, Constanza y Gerardo, de varios formadores certificados de España y de nuestra comunidad de kandydaci. Celebro especialmente que Roxana sea la segunda formadora certificada iraní. Me emocionó mucho escucharla compartir wspomnienia en perski y ver el amor que siente por su lengua materna y su país natal. Me impresiona su compromiso y su visión para difundir la CNV en Irán y construir una comunidad de CNV junto con sus colegas iraníes (todos certificados en 2025).
Roxana trabaja en la ONU, con ganas de compartir la CNV allí después de llevarla durante años a su lugar de trabajo y ponerla en práctica. La on visto impartir Talleres presenciales y online, on disfrutado de su claridad, creatividad y forma de abrirse y crear un espacio para la conexión. En el evento de asesoramiento, ofreció una mediación en directo y aprecié cómo se abrió y creó un espacio para la conexión. En nuestro trabajo juntos, disfruté siendo testigo de su auto-empatía y le agradecí su escucha empática. Al verlo en Diversas situaciones, confío en su capacidad para expresarse con szczerydad mientras cuida la conexión con la otra persona. ¡Le doy la bienvenida de todo corazón a la comunidad internacional de formatores certificados! ¡Bienvenida, Roksana!
Od Roksany:
[PL] Porozumienie Bez Przemocy było dla mnie żywą praktyką od pierwszej chwili, gdy nawiązałam kontakt z innymi. Moja pierwsza grupa praktyk w 2018 roku odbywała się po hiszpańsku, języku, którym nie władałam biegle, a jednak nawiązałam kontakt poprzez empatię oraz dawanie i przyjmowanie współczucia, nawet bez pełnego rozumienia słów. To rozbudziło moją ciekawość: jak to możliwe, że połączenie może zaistnieć tak głęboko, wykraczając poza język? Zasady NVC, oparte na empatii i działaniu na rzecz życia, głęboko rezonowały z moimi latami praktyki Vipassany. Byłam zafascynowana tym, jak NVC zaczyna się od obserwacji, rozwijając warstwy zrozumienia i tworząc wspólną płaszczyznę pomimo pozornych różnic, wykraczając poza to, co dobre, a co złe, i mówiąc językiem, który pielęgnuje zarówno indywidualny, jak i zbiorowy dobrostan.
Podczas Procesu Certyfikacyjnego pogłębiłam swoją świadomość i eksplorację moich uczuć, potrzeb, mojej wolności, która opiera się na odpowiedzialności, oraz wpływu, jaki wywieram na świat. Nauczyłam się świadomie wybierać, gdzie i jak chcę się angażować, jednocześnie akceptując swoje ograniczenia. Dzięki Robertowi Gonzalesowinauczyłam się również akceptować boską energię potrzeb, odkrywając płynące poczucie współczucia i spełnienia, nawet gdy moje własne potrzeby pozostają niezaspokojone. Wciąż jestem pod wrażeniem siły i spokoju, które rodzą się we mnie dzięki tej więzi.
Były chwile, kiedy odczuwałam zwątpienie w siebie i zauważałam, jak pewne ograniczające przekonania i doświadczenia władzy wpływają na moje myślenie i definicję życia. Przechodząc przez każdą warstwę, zyskiwałam coraz większą jasność co do mojego pragnienia życia w zgodzie z harmonią, miłością, radością, obfitością i wolnością/odpowiedzialnością. Dlatego postanowiłam zostać trenerką, aby towarzyszyć innym, którzy chcą zgłębiać język życia. Ukończyłam certyfikację w czasie wojny w moim kraju i osobistych wyzwań. Czułam gniew, frustrację, smutek i bezradność i po raz pierwszy pozwoliłam sobie w pełni odczuwać i szanować wszystkie te emocje jako część mojego człowieczeństwa. Łącząc się z potrzebami kryjącymi się pod nimi, odkryłam głębokie poczucie współczucia, odporności i jasności dla działań służących życiu. Cieszę się z odkrycia ścieżki, która zaprasza mnie do dzielenia się, do dalszego odkrywania i rozwijania mojej zdolności do życia i łączenia się w sposób, który służy życiu, jednocześnie pielęgnując głębokie poczucie jedności i wzajemnego powiązania ze wszystkimi żywymi istotami.
[ES] La comunicación no brutala (CNV) ha sido una práctica viva para mí desde el primer momento en que me relacioné con otras personas. Mi primer grupo de práctica en 2018 fue en español, un idioma que no dominaba, pero conecté a través de la empatía y el dar y recibir compasión, incluso sin comprender completamente las palabras. Esto despertó mi curiosidad: ¿cómo podía producirse una conexión tan profunda, más allá del lenguaje? Los principios de la CNV, basados en la empatia y en las acciones que sirven a la vida, resonaron profundamente en mis años de práctica de Vipassana. Me fascinó cómo la CNV comienza con la obseración, desplegando capas de comprensión y creando un terreno común a pesar de las diferencias aparentes, yendo más allá del bien y el mal, y hablando un lenguaje que nutre tanto el bienestar Individual como el colectivo.
Durante mi proceso de certificación, profundicé en la conciencia y la exploración de mis sentymentos, necesidades, mi libertad basada en la responsabilidad y el Impacto que tengo en el mundo. Aprendí a elegir conscientemente dónde y cómo quiero contribuir, al tiempo que acepto mis límites. Gracias a Robert Gonzales, también aprendí aceptar la energía divina de las necesidades, descubriendo un sendido liquido de compasión y plenitud incluso cuando mis propias necesidades no están satisfechas, y sigo maravillándome de la fuerza y la paz que surgen en my interior a través de esta conexión.
Hubo momentos en los que sendí dudas sobre mí misma y me di cuenta de cómo ciertas creencias limitantes y experiencias de poder sobre los demás influían en mi forma de pensar y en mi definición de la vida. Al atravesar cada capa, obtuve más claridad sobre mi anhelo de vivir una vida alineada con la armonía, el amor, la alegría, la abundancia y la libertad/responsabilidad. Por eso decidí konwertirme en formadora para acompañar a otras personas que están dispuestas a eksplorator el lenguaje de la vida. Obtuve mi certificación durante un periodo de guerra en mi país y de retos personales. Sentí ira, frustración, tristeza e impotencia, y por primera vez me pozwolenieí sentir plenamente y honorar todas estas emociones como parte de mi humanidad. Al conectar con las necesidades que había debajo de ellas, descubrí un profundo sentido de compasión, resiliencia y claridad para actuar en beneficio de la vida. Celebro haber descubierto un camino que me invita a compartir, a seguir explorando ya ampliar mi capacidad de vivir y conectar de form que sirvan a la vida, al tiempo que fomento un profundo sendido de unidad e interconxión con todos los seres vivos.