Porozumienie Bez Przemocy (NVC) Marshall Rosenbergzapoznałem się podczas szkolenia dla nauczycieli. Spośród wielu szkoleń, w których uczestniczyłem, NVC było dla mnie światłem – jak zapalenie pochodni w ciemnym pokoju. Moim celem i intencją jest niesienie tego światła jak największej liczbie osób, dzieląc się nim w szkołach, grupach i w różnych kontekstach społecznych, gdzie może ono stanowić wsparcie.
To intensywne spotkanie z Porozumienie Bez Przemocy pozwoliło mi włączyć je do mojej pracy jako praktyczny przewodnik po skomplikowanych sytuacjach, poprawiający klimat relacyjny oraz dbający o dobrostan zarówno mój, jak i dzieci. Dobrze znam wyzwania, z którymi na co dzień mierzy się personel szkoły: przeciążenie emocjonalne, komunikacja z rodzinami i coraz bardziej wymagająca dynamika różnego rodzaju. To właśnie stąd bierze się moje zaangażowanie – oferowanie bezpiecznych przestrzeni do nauki, dialogu i dzielenia się, gdzie można na nowo odkryć przydatne narzędzia do poprawy relacji z samym sobą i z innymi.
Istnieje inny sposób patrzenia poza wielowarstwowe uwarunkowania: autentyczna więź i forma komunikacji, która stawia ludzkie potrzeby w centrum, z szacunkiem i obecnością, mogą zdziałać cuda. Chciałabym przyczynić się do tworzenia środowisk, w których każdy czuje się doceniany, kochany i zachęcany do wyrażania swojej indywidualności. Jestem głęboko poruszona obserwowaniem spontaniczności dzieci; przypomina mi ona każdego dnia o naszej ludzkiej naturze. Mam nadzieję przyczynić się do zakorzenienia wspólnych wartości. W szkole pielęgnuję podstawy ciekawości, empatii i wzajemnego szacunku i wierzę w siłę edukacji jako ziarna zmiany.
Ho conosciuto la Comunicazione Nonviolenta di Marshall Rosenberg, in una formazione per insegnanti, tra mille formazioni la CNV è stata per me luce, è stato come accendere una torcia in una stanza buia. Quello che cerco di fare, la mia intenzione, è portare questa luce a più persone possibili, condividendola a scuola, nei gruppi e in vari ambiti sociali in cui può essere di supporto.
L’intenso incontro, con la Comunicazione Nonviolenta, mi ha permesso d’integrarla nel mio lavoro, come guida pratica, per affrontare situazioni complesse, migliorare il clima relazionale, nutrire il mio benessere e quello dei bambini. Conosco da vicino le sfide che il personale scolastico si trova quotidianamente ad affrontare: sovraccarico emotivo, comunicazione con le famiglie, dinamiche di vario genere sempre più faticose da gestire; è da qui che parte il mio impegno: offrire spazi sicuri di formazione, confronto e condivisione, dove è possibile riscoprire strumenti utili per migliorare la relazione con sé stessi e con gli altri.
C’è un altro modo in cui guardare oltre quello che arriva dai vari condizionamenti, che la connessione autentica, una comunicazione che mette al centro i bisogni umani, con rispetto e presenza, possono fare miracoli. Mi piacerebbe contribuire alla costruzione di ambienti in cui ognuno si senta valorizzato, amato ed incoraggiato ad esprimere la propria individualità. Mi commuove osservare la spontaneità dei bambini, questo ogni giorno mi ricorda la nostra natura umana. La mia speranza è poter contribuire al radicamento nei valori. A scuola coltivo il terreno della curiosità, dell’empatia e del rispetto reciproco, credo nel potere dell’educazione come seme di cambiamento.
