Często myślę o tym, jak łatwo powtarzamy przeszłość. Wojny trwają, wywołane przez człowieka zmiany klimatyczne destabilizują ekosystemy, a my oddalamy się od siebie i od natury, a nasze codzienne życie i interakcje nie są wyjątkiem od tej obecnej rzeczywistości. Jak więc możemy oczekiwać innego owocu (przyszłości), jeśli wciąż sadzimy te same nasiona?

Od dziecka byłem ciekaw i nieustannie zadawałem sobie pytanie: Czy naprawdę tak chcielibyśmy żyć? Czy to oderwanie od siebie nawzajem, od natury, od nas samych, może być naturalnym rytmem ludzkiego życia? Czy może tak bardzo odeszliśmy od naszej istoty, że mylimy przetrwanie z życiem, zapominając, że rodzimy się, by łączyć, troszczyć się, współtworzyć i pielęgnować życie?

Moja praca opiera się na prostej, a zarazem głębokiej idei: zawsze wnosimy swój wkład (świadomie i nieświadomie), a każda chwila daje możliwość narodzenia się na nowo. Lata medytacji Vipassana wzmocniły moją zdolność obserwacji, równowagi i współczucia. Porozumienie Bez Przemocy to moje narzędzie, które prowadzi mnie ścieżką do wniesienia tej wewnętrznej jasności do połączenia z samym sobą, relacji, systemów i działania.

Obecność, obserwacja, słuchanie, współczucie, poczucie więzi, różnorodność, ciekawość, radość i płynność to narzędzia, których używam, towarzysząc jednostkom, zespołom i organizacjom. Kiedy zatrzymujemy się i na nowo łączymy z tym, co żywe w nas, przechodzimy od nawyku do świadomości, od niedoboru do nieskończonych możliwości.

Od ponad piętnastu lat pracuję w międzynarodowym środowisku w obszarze zrównoważonego rozwoju, turystyki i budowania partnerstw. Pragnę kultywować zasadę „mocy”, rozumieć różnorodność jako obfitość i współtworzyć środowiska, w których możemy wspólnie się rozwijać.

Zapraszam Cię do refleksji nad:

• W chwilach napięcia, co staje się możliwe, gdy przechodzę od reagowania do odpowiadania (odzyskiwania mojej reakcji + zdolności)

• Jak mogłyby zmienić się moje relacje, współpraca i zespoły, gdyby władza była dzielona, ​​a nie broniona, a różnorodność traktowana jako źródło siły, kreatywności i zbiorowej mądrości?

• Które części mojego postrzegania wynikają z nawyków i historii?

• Kiedy wyobrażam sobie, że jestem częścią ciągłego odnawiania się natury, jaka wolność i jaka odpowiedzialność we mnie powstają?

• Jaki jest smak zaufania, pozostawania mocno osadzonym w ziemi i połączonym ze sobą, a jednocześnie wychodzenia poza niepewność, niedostatek i strach w stronę możliwości, przynależności i wspólnego tworzenia?

• Jeśli każda chwila jest chwilą odrodzenia, gdzie chcę umieścić swoją energię i co świadomie wybieram, aby wnieść do swojego życia właśnie teraz?