Nawigacja po „energii popytu”
 Pracując jako mediator, wciąż widzę, że jednym z największych zabójców związków jest „popyt”. Popyt pojawia się nie tylko wtedy, gdy zewnętrznie nie akceptujemy „nie” drugiej osoby, ale także, w bardziej subtelny sposób, gdy „nie” drugiej osoby przynosi nam ból – poczucie desperacji lub odrzucenia.
Często widzę ludzi zakochujących się, których oczy błyszczą z ekscytacji w pierwszych miesiącach: nowy partner wydaje się darem dla ich życia. Jednak po pewnym czasie pewna szarość może zastąpić ten blask… Popyt często skrywa się cicho pod tą zmianą.
Kiedy moje „nie” nie jest mile widziane, oznacza to, że nie mogę być w pełni szczery ani sobą wobec ciebie. A jeśli nie mogę być w pełni sobą, to nie ma tu nikogo, kto by cię kochał… I zaczyna się dystans.
Widzę to między kochankami, z dziećmi, wśród przyjaciół i w rodzinach.

Będziemy ćwiczyć:

❀ Wyraźna różnica między prośbą a żądaniem
❀ Jak przyjmować „wymagającą energię” i prowadzić trudne dialogi, pozostając przy tym szczerym i w kontakcie
❀ Jak ufać sygnałom płynącym z naszego ciała i nigdy go nie zdradzać
❀ Jak radzić sobie z bolesnymi historiami (takimi jak „odrzucenie” lub „rozpacz”) i na nowo nawiązać kontakt z rzeczywistością taką, jaka jest — zamiast z bolesnymi historiami, które opowiadamy sobie
❀ Jak zrobić sobie „przerwę” i dlaczego może ona tak bardzo służyć życiu
❀ Jak przyjąć „nie” (i pozostać przy życiu i w kontakcie)

 
Radzenie sobie z gniewem
Gniew (w tym irytacja, frustracja i niecierpliwość) często pojawia się niespodziewanie w naszych interakcjach z osobami, na których nam najbardziej zależy. To potężna energia, która domaga się wyrażenia. A jednak działanie pod jej wpływem często wyrządza jeszcze większe szkody. Gniew to potężna i piękna energia życiowa wyrażona tragicznym językiem, który rzadko służy swojemu prawdziwemu celowi.
Jak możemy radzić sobie z gniewem w sposób, który wspiera więź? Dlaczego jego wyrażanie jest ryzykowne – a jeszcze bardziej ryzykowne jest jego tłumienie? Jakie jest jego głębsze przesłanie?

Będziemy ćwiczyć:

❀ Jak wyrażać (zamiast tłumić) gniew w sposób sprzyjający budowaniu więzi

❀ Jak cieszyć się (!) gniewem innych skierowanym na nas

❀ Jak odbudować więź po tym, jak gniew wyrządził krzywdę
 
Żałoba jako kluczowa praktyka życiowa
 Żałoba to codzienna praktyka: Żałoba nie pojawia się tylko po stracie bliskiej osoby. Żałoba występuje w różnym spektrum, przybierając różne rozmiary, kształty, intensywności, długości i formy: Żałoba to pewien rodzaj bólu, skurcz w ciele. Są intensywne formy, w których czujemy, jakby nasze serce było rozrywane na strzępy; nie możemy oddychać lub czujemy, że nie przetrwamy ogromu bólu. Przetrawienie tych emocji może zająć tygodnie, miesiące, a nawet całe życie…

❀ Co tak naprawdę oznacza „żałoba”
❀ Jak „opłakiwać nasze ulubione strategie”
❀ Dlaczego „bycie z nieznanym” jest kluczowe w dialogu

Definicje, z którymi będziemy pracować:

❀ Żałoba = zdolność do bycia z bólem – moim i twoim – i zaufania delikatnemu ruchowi, który się rozwija, gdy ból jest przyjmowany i doświadczany.
❀ Żałoba = czas potrzebny na przejście od wyobraźni do rzeczywistości.
❀ Żałoba = proces cielesny, trawienie, które pozwala na akceptację, nową kreatywność i rozwój nowych nawyków.
❀ Żałoba = podstawowa umiejętność życia w coraz szybciej zmieniającym się świecie, zdolność do dostosowywania się i ewolucji.
❀ Żałoba = klucz do odkrycia samej natury bycia człowiekiem.