PRZYGOTOWANIE, SAMOROZWÓJ I SAMOODPOWIEDZIALNOŚĆ

Celem tego akapitu jest dogłębne zrozumienie koncepcji i procesu Porozumienie Bez Przemocy oraz zapoznanie się z nimi, ich zrozumienie i przypomnienie. Czy rozumiem cel Porozumienie Bez Przemocy , jego założenia filozoficzne, koncepcje komunikacji oderwanej od życia i komunikacji z nim połączonej, jakość empatii oraz elementy „tańca żyrafy”? Poniżej znajduje się przegląd podstawowych koncepcji i procesów Porozumienie Bez Przemocy Porozumienie Bez Przemocy kilka pytań, które często pojawiają się na szkoleniach Porozumienie Bez Przemocy

Model NVC: Części i komponenty

1. Model Porozumienie Bez Przemocy : szczere wyrażanie i empatyczne przyjmowanie, cztery składniki (cel i cechy każdego z nich), Taniec Żyrafy
2. Cztery uszy (cztery możliwości wyboru, gdy słyszymy trudną do przyjęcia wiadomość)
3. Trzy rodzaje próśb żyrafy

Procesy NVC

1. Słuchanie czyjegoś gniewu (winy, krytyki)
2. Wyrażanie „nie”
3. Słyszenie „nie”
4. Samoempatia, gdy (a) bodziec jest zewnętrzny i (b) bodziec jest wewnętrzny
5. Żałoba i wyciąganie wniosków z naszych żalów
6. Krzycząc w żyrafie
7. Przerywanie
8. Wyrażanie wdzięczności
9. Otrzymywanie wdzięczności
10. Dokonywanie świadomych wyborów ze świadomością potrzeb
11. Wyrażanie „przeprosin”
12. Rozwiązanie wewnętrznego konfliktu poprzez dialog Porozumienie Bez Przemocy .

Kluczowe różnice

1. „Bycie żyrafą” kontra „robienie żyrafy”
2. Uczciwość żyrafy kontra uczciwość szakala
3. Empatia kontra współczucie i inne formy reagowania (naprawianie, uspokajanie, opowiadanie historii itp.)
4. Ochronne i karne użycie siły
5. Moc z kontra moc nad
6. Docenianie a akceptacja, komplementy i pochwały
7. Wybór kontra poddanie się lub bunt
8. Obserwacja kontra obserwacja połączona z oceną
9. Odczuwanie a odczuwanie zmieszane z myślami
10. Potrzeba kontra prośba
11. Żądanie kontra popyt
12. Bodziec kontra przyczyna
13. Sąd wartościujący a sąd moralny
14. Naturalne kontra nawykowe
15. Współzależność kontra zależność lub niezależność
16. Połączeni z życiem kontra oddzieleni od życia
17. Zmiana kontra kompromis
18. Uporczywe kontra wymagające
19. Samodyscyplina kontra posłuszeństwo
20. Szacunek dla autorytetu kontra strach przed autorytetem
21. Wrażliwość kontra słabość
22. Miłość jako działanie kontra miłość jako potrzeba i uczucie
23. Samoempatia kontra odgrywanie, tłumienie lub pogrążanie się w uczuciach
24. Żyrafa idiomatyczna kontra klasyczna (formalna)
25. Empatyczne wyczuwanie kontra intelektualne zgadywanie

Najczęściej zadawane pytania dotyczące szkoleń

1. Dlaczego ważne jest, aby skupiać się na uczuciach i potrzebach?
2. Jak myślisz, w jaki sposób Porozumienie Bez Przemocy może zmienić sposób rozwiązywania konfliktów?
3. Jak definiujesz empatię? Czy mógłbyś powiedzieć więcej o różnicy między empatią a współczuciem?
4. Rozumiem, że promujesz wyjątkową formę doceniania; czym różni się ona od powiedzenia komuś, jaki jest wspaniały?
5. Słyszałem, że mówisz, że moja obecność to najcenniejszy dar, jaki mogę dać komuś w czyimś bólu. Czy możesz to wyjaśnić?
6. Słyszałem, jak Marshall mówił o „cieszeniu się czyimś cierpieniem”. Co to znaczy?
7. Dlaczego, gdy wczuwamy się w sytuację rozmówcy, zgadujemy, zamiast po prostu zapytać, co on czuje?
8. Mówisz, że nie jesteśmy odpowiedzialni za to, co czują inni ludzie. Czy możesz mi powiedzieć, za co w takim razie jesteśmy odpowiedzialni?

Celem tego akapitu jest podkreślenie intencji ucieleśniania świadomości Porozumienie Bez Przemocy w naszym życiu, w każdej chwili. Intencję tę wspiera dołączenie do społeczności Porozumienie Bez Przemocy lub stworzenie własnej, wybranej społeczności – jeśli nie regionalnej, to wirtualnej, skupionej wokół określonej grupy zainteresowań, takiej jak rodzicielstwo, edukacja, biznes lub zmiana społeczna. Aktywna współpraca z innymi członkami społeczności poprzez wzajemne promowanie wydarzeń, konsultowanie terminów i informowanie się o działaniach. Chcemy tworzyć społeczności działające w duchu współpracy, bez konkurencji i hierarchii. Zapewni to ciągłą naukę i dzielenie się wiedzą oraz wesprze rozwój społeczności Porozumienie Bez Przemocy na całym świecie.

Możemy zadać sobie pytanie: „Co robię, aby…

1. „Czy mogę skupić się na świadomości uczuć i potrzeb, aby żyć pełniej, kierując się sercem?”
2. „pogłębiać swoją zdolność do empatii wobec siebie”
3. „Rozwijać swoją zdolność bycia tu i teraz, chwila po chwili”
4. pogłębić moją zdolność empatycznego przyjmowania świata?
5. „Czy mogę rozwijać świadomość własnych intencji, gdy mówię i działam?”
6. wnieść jasność do mojej komunikacji – wyrażać się w sposób, który będzie łatwo zrozumiały dla innych?
7. tworzyć satysfakcjonujące relacje i żyć w harmonii z otaczającymi mnie ludźmi?
8. pogłębić moje poczucie połączenia z innymi i całym życiem?"
9. zwiększyć moją zdolność do dawania z serca?"
10. bardziej doceniać siebie i innych ludzi?"
11. „Czy mógłbyś częściej żyć w stanie wdzięczności i obfitości?”
12. „Cieszyć się bardziej radością innych?”
13. „Jak rozwijać współczucie w swoim życiu?”
14. pogłębić świadomość tego, czego oczekuję od innych, gdy mówię i działam?
15. Pogłębić świadomość, kiedy moje „uszy żyrafy odpadły” (czyli kiedy zapomniałem, że mam wybór co do sposobu, w jaki odbieram wiadomość)? I co mam zrobić, kiedy uświadomię sobie, że zapomniałem?
16. czujesz się bardziej żywy?"
17. „Być bardziej świadomym, kiedy jestem w swojej głowie i odłączony od serca?” „Doświadczyć większej wolności w moim życiu?”
18. być w stanie „w pełni wyrazić swój gniew”?
19. doświadczyć większej jasności w moim życiu?"
20. „Czy chciałbym doświadczyć więcej spokoju w swoim życiu?”

Celem tego akapitu jest wyjaśnienie jasnych intencji, skutecznej prezentacji i otwartości na informację zwrotną. Wiąże się to z umiejętnością przekazywania naszego rozumienia Porozumienie Bez Przemocy – zarówno poprzez prezentację koncepcji, jak i ułatwianie praktyki w sposób, który skutecznie wspiera innych w ich potrzebach edukacyjnych. Jasne intencje obejmują umiejętność zrozumienia i przeżywania duchowej natury Porozumienie Bez Przemocy oraz zademonstrowania włączenia tej duchowości do swojego szkolenia w sposób komfortowy i autentyczny. A także umiejętność zademonstrowania różnicy między wizją, której służy proces Porozumienie Bez Przemocy a czterema krokami modelu.

Jasne intencje obejmują również zdolność do wykazania uwzględnienia komponentu lub świadomości zmiany społecznej w nauczaniu Porozumienie Bez Przemocy i działaniach w Porozumienie Bez Przemocy , wychodząc z założenia, że ​​transformacja społeczna i polityczna jest podstawową filozofią leżącą u podstaw nauczania Porozumienie Bez Przemocy .

Poniżej znajdują się pytania do przemyślenia:

Jasność intencji w kontekście zostania Certyfikowanym Trenerem:

1. Jakie są intencje, które kryją się za moim pragnieniem zostania Certyfikowanym Trenerem?
2. Jakie intencje przyświecają mojej chęci nauczania Porozumienie Bez Przemocy ?
3. Czego chcę się nauczyć (lub co chcę osiągnąć) robiąc to?
4. Czy widzę siebie nauczającego prawdy? Czy możliwe jest, aby inni mieli inną prawdę? Jak ważne jest, aby inni zgadzali się z moimi naukami w Porozumienie Bez Przemocy ?
5. Jakie jest moje zaangażowanie w regionalny zespół Porozumienie Bez Przemocy lub w CNVC? W jaki sposób moja obecność wzbogaca społeczność Porozumienie Bez Przemocy ? W jaki sposób przyczyniam się do spójności, harmonii lub rozwoju społeczności? Co motywuje mnie do uczestnictwa w wizji tworzenia świata Żyraf?

Prezentacja i demonstracja teorii i koncepcji Porozumienie Bez Przemocy : Jak...

1. Rozwijać swoją umiejętność przekazywania innym tego, co rozumiem na temat koncepcji Porozumienie Bez Przemocy ?
2. Rozwijaj swoją umiejętność rozumienia i odpowiadania na pytania innych na temat Porozumienie Bez Przemocy ?
3. Jak zwiększyć swoją pewność siebie podczas prowadzenia grupy ćwiczeniowej lub prezentowania fragmentu zajęć?
4. Jak rozwijać swoją umiejętność inspirowania innych do zwracania się do mnie ze swoimi potrzebami edukacyjnymi?

Umiejętność skutecznego prowadzenia zajęć:

1. Które informacje uważam za najważniejsze do zaprezentowania?
2. Jak uporządkować ten materiał?
3. Jakich pomocy dydaktycznych, programów nauczania, ćwiczeń, przykładów itp. używam?
4. Jak zainteresować uczestników?
5. Jak mogę rozwinąć takie cechy jak jasność, kompleksowość, przekonywujący charakter itp.?
6. W jaki sposób mogę rozwinąć swoje umiejętności i płynność w prezentowaniu modelu poprzez odgrywanie ról lub inne ilustracje w trakcie szkoleń?
   

Otrzymywanie i oferowanie informacji zwrotnej:

1. Jak pozyskiwać informacje zwrotne i wzmacniać swoją umiejętność udzielania i przyjmowania szczerych informacji zwrotnych jako źródła rozwoju dla siebie i innych? Jak przekazywać informacje zwrotne innym w sposób, który prawdopodobnie zaspokoi nasze potrzeby?
2. W jaki sposób mogę rozwijać umiejętność dzielenia się swoją wiedzą – w tym „korygowania” cudzych błędów – w sposób, który sprawi, że ludzie będą chętnie słuchać?
3. Jak zwiększyć swoją łatwość przyjmowania negatywnych informacji zwrotnych (zwłaszcza skierowanych do mnie lub osób, z którymi się utożsamiam), nie słysząc przy tym krytyki ani nie odczuwając wrogości? Jak stać się bardziej otwartym na możliwość czerpania korzyści z takich informacji zwrotnych?
4. Kiedy organizuję lub prowadzę wydarzenia Porozumienie Bez Przemocy , jakie interakcje z innymi najprawdopodobniej mnie pobudzają? Jak chciałbym reagować?

Umiejętności grupowe – „Jak mogę…

1. rozszerzyć moje możliwości w zakresie wnoszenia wkładu w kontekście grupy?"
2. „Czy może w większym stopniu przyczynić się do wzmocnienia poczucia własnej siły u każdej osoby?”
3. „Czy mogą w większym stopniu przyczynić się do rozwoju poczucia celu i wspólnoty grupy?”
4. przyczynia się do głębi, autentyczności i uczciwości w grupie?
5. przyczyniać się do harmonii, rozwiązywania napięć i konfliktów, wzajemnego zrozumienia i spójności?
6. wnieść więcej inspiracji, radości i lekkości do grupy?
7. przyczynić się bardziej do skupienia, wydajności i porządku?
8. rozwinąć większą świadomość uczuć i potrzeb innych osób w grupie?
9. jak w pełni zrównoważyć moje potrzeby i potrzeby innych osób w grupie?"
10. stać się bardziej bezbronnym w grupie?"
    • Jakie są intencje, które kryją się za moim pragnieniem zostania Certyfikowanym Trenerem?
    • Jakie intencje przyświecają mojej chęci nauczania Porozumienie Bez Przemocy ?
    • Czego chcę się nauczyć (lub co chcę osiągnąć) robiąc to?
    • Czy widzę siebie nauczającego prawdy? Czy możliwe jest, aby inni mieli inną prawdę? Jak ważne jest, aby inni zgadzali się z moimi naukami w Porozumienie Bez Przemocy ?
    • Jakie jest moje zaangażowanie w Porozumienie Bez Przemocy lub w CNVC? W jaki sposób moja obecność wzbogaca Porozumienie Bez Przemocy ? W jaki sposób przyczyniam się do spójności, harmonii lub rozwoju społeczności? Co motywuje mnie do uczestnictwa w wizji tworzenia świata Żyraf?

Celem tej sekcji jest przedstawienie sugestii dotyczących przygotowania do uzyskania tytułu Certyfikowanego Trenera. Nie wszystkie z tych sugestii sprawdzą się u każdego. Służą one jako przewodnik wspierający proces nauki oraz jako sposób monitorowania własnych postępów i gotowości.

1. Chciałbym poświęcić notatnik mojej praktyce Porozumienie Bez Przemocy – to jedno centralne miejsce, w którym mógłbym zapisywać swoją wiedzę i spostrzeżenia, a także wracać do nich w celu ich przejrzenia.
2. Regularnie zapisywałam w dzienniku momenty „utknięcia” lub konfliktów w moim życiu i spisywałam je, korzystając z Porozumienie Bez Przemocy . Na przykład, wspominając interakcję, w której czułam się odłączona od drugiej osoby, zapisywałam w dzienniku to, co obserwowałam, czułam i czego potrzebowałam w różnych momentach interakcji. Co mogłam powiedzieć lub zrobić inaczej? Co mnie przed tym powstrzymało w tamtym momencie? Co druga osoba mogła obserwować, czuć, potrzebować i o co prosić?

Załóżmy, że jestem sfrustrowany tym, co usłyszałem w wiadomościach: mógłbym użyć mojego dziennika, aby napisać list do komentatora medialnego w stylu Żyrafy. Jeśli ktoś mnie pochwali i poczuję dyskomfort, mógłbym spróbować zapisać jego słowa w dzienniku i przetłumaczyć je na Porozumienie Bez Przemocy ; czy wtedy odbieram jego przesłanie inaczej? Mógłbym uczcić moment, w którym użyłem Porozumienie Bez Przemocy ” tak, jak bym chciał. Albo opisać w dzienniku epizod gniewu – „cieszę się oglądaniem programu Jackal”, zapisując wszystkie moje gniewne myśli. Czytając ponownie to, co napisałem, szukałbym „myśli, które powinny”. Czy słyszę potrzeby kryjące się za tymi myślami?

Często zadawałam sobie pytanie: „Czego się tu uczę?”. Mogłabym również wykorzystać pytania (B) z sekcji „ABC gotowości do certyfikacji”, aby skupić się na niektórych wpisach w dzienniku. Mogłabym na przykład stworzyć wyimaginowane scenariusze i alternatywne sposoby ich rozwinięcia poprzez Szakala lub Żyrafę. Zapisywałam w dzienniku miejsca bólu w sobie, łączyłam się z własnymi potrzebami, tłumaczyłam wewnętrzne dialogi Szakala i badałam prośby, które mogłabym do siebie skierować.

3. Mogę skorzystać z tego planu dziennika:

• Uczucie ..........
• Potrzebować ...............
• Oświadczenie empatyczne (wszystkie cztery kroki)

1. 1. Opisz rozmowę lub sytuację, która była trudna.
   2. A potem pokaż szakalowi. Czy oceniałeś siebie? Inną osobę?
   3. Czy potrafisz powtórzyć te osądy i przy każdym osądzie wskazać uczucie, potrzebę i empatyczne stwierdzenie dotyczące samego siebie?
   4. Co odpowiedziałeś drugiej osobie?
   5. Czy potrafiłeś okazać empatię drugiej osobie? Czy to zadziałało? Jeśli nie mogłeś okazać empatii, co cię powstrzymało?
   6. Czego nauczyłeś się podczas tej wymiany, co pomoże ci w jej realizacji w inny sposób w przyszłości? Jakie konkretne kroki pomogą ci rozwinąć umiejętności?

(Na przykład: „Zdaję sobie sprawę, że najpierw muszę okazać empatię sobie, zanim będę w stanie okazać mu wystarczająco dużo troski. Dlatego przez kolejne dwa tygodnie będę codziennie przez 5 minut praktykować empatię wobec siebie, aby pogłębić swoje umiejętności”. LUB: „W nadchodzącym tygodniu spędzę czas na skupieniu się na swoich uczuciach i najgłębszych potrzebach (w refleksji lub pisaniu), aż poczuję zmianę, zanim spróbuję ponownie porozmawiać z tą osobą”

A może opisz inną rozmowę z tą samą osobą, za 3-6 miesięcy? Co jest tym razem inne? Innymi słowy, pokaż swoje postępy Porozumienie Bez Przemocy w sytuacjach z życia wziętych. [Notatki asesora C-III]

4. Znalazłabym przyjaciela, mentora, grupę lub zespół praktyków Porozumienie Bez Przemocy . Pomagalibyśmy sobie nawzajem w opracowaniu celów i jasnej struktury praktyki oraz korzystaniu z materiałów zawartych w tym pakiecie. Wspieralibyśmy się nawzajem w dążeniu do realizacji naszych celów i uczynieniu praktyki Porozumienie Bez Przemocy priorytetem w naszym życiu.
5. Przestudiowałbym „ABC Gotowości Certyfikacyjnej” i ocenił swoje obecne mocne i słabe strony. Wybrałbym jedno lub dwa pytania i skupił się na nich przez określony czas, zanim przejdę do kolejnego, nad którym będę pracował. („Praca” może obejmować kontemplację, prowadzenie dziennika, prośbę o informację zwrotną lub wykonywanie konkretnych ćwiczeń)
6. Pielęgnowałbym świadomość intencji, otwierając usta – zwłaszcza gdy jestem zły lub gdy czuję potrzebę „powiedzenia tego mimo wszystko”. („Powiedz to mimo wszystko” lub „zrób to mimo wszystko”, mimo że zdaję sobie sprawę, że prawdopodobnie przyczyni się to do wyobcowania, a nie do budowania więzi). Kiedy działam pod wpływem gniewu lub chęci „powiedzenia tego mimo wszystko”, starałbym się przezwyciężyć tendencję do bronienia się i zamiast tego ze współczuciem przyznawać się do swoich ograniczeń. Ważne dla mnie nie jest to, żebym nie postępował zgodnie z tym, co mówię, ale to, żebym to zaakceptował, gdy tak się dzieje.
7. Ćwiczyłbym odpowiedź na pytanie „Czym jest Porozumienie Bez Przemocy ?” w 15 sekund. Następnie zmieniłbym to na jedną minutę, pięć minut i 15 minut. W 30 minut przeprowadziłbym prezentację próbną wprowadzającą Porozumienie Bez Przemocy .
8. Prowadziłam grupy praktyczne i prowadziłam prezentacje wprowadzające do Porozumienie Bez Przemocy dla małych grup. Następnie organizowałam dłuższe szkolenia (warsztaty), najpierw nieformalne, a potem bardziej formalne. Nagrywałam własne prezentacje i analizowałam nagrania. Prosiłam innych o opinie na temat wszystkich aspektów tych wydarzeń. (Zobacz Formularz Opinii dla Uczestnika w pakiecie materiałów)
9. Praktykowałbym stosowanie Porozumienie Bez Przemocy w swoim życiu, zwłaszcza w sytuacjach, gdy mam wrogie obrazy, które wyzwalają we mnie reakcję. Potencjalnymi czynnikami wyzwalającymi mogą być przywódcy polityczni, komentatorzy medialni i listy do redakcji. Uznałbym tę reakcję i dążyłbym do uwolnienia się od niej poprzez empatię wobec siebie i proszenie innych o empatię.
10. Chciałbym/Chciałabym, aby uczestnictwo w szkoleniach Porozumienie Bez Przemocy dostępnych dla mnie, zwłaszcza prowadzonych przez różnych trenerów, było dla mnie priorytetem, ponieważ pozwoliłoby mi to poznać różnorodność stylów i możliwości.
11. Czytałbym polecane książki, które pomogłyby mi pogłębić moje rozumienie koncepcji lub założeń Porozumienie Bez Przemocy . Badałbym, jak te koncepcje odnoszą się do mnie (np. książka mówi, że nasz system dominacji uczy nas cenić dominację i uległość. Jak zinternalizowałem te wartości?).
12. Przejrzałbym CNVC (nagrania audio, filmy, materiały drukowane), zwłaszcza zasoby polecane w tym pakiecie, które mogłyby wesprzeć moje umiejętności jako potencjalnego trenera.
13. Zachęcałbym siebie do świadomej praktyki polegającej na poświęcaniu każdego dnia chwili na zauważanie tego, co cenię w życiu, a także na pogłębianiu mojego współczucia i samoświadomości.

Celem tej sekcji jest wsparcie wzajemnego zgłębiania przez kandydata do certyfikacji i asesora następujących tematów: samoświadomości, samoodpowiedzialności, znaczenia wartości wspólnoty oraz filozofii politycznej i duchowej (wyrażonej poprzez życie w świadomości Porozumienie Bez Przemocy ), która leży u podstaw Porozumienie Bez Przemocy .

Należy zwrócić uwagę, że w triadzie „poznanie, nauczanie i życie Porozumienie Bez Przemocy ” kwestionariusz ten koncentruje się na życiu w świadomości Porozumienie Bez Przemocy , co Asesorzy uważają za najważniejsze, a często najtrudniejsze do wykazania przez Kandydatów do Certyfikacji.

1. Czy jestem w pełni świadomy, ile czasu i energii pochłania przygotowanie się do certyfikacji i czy rozumiem, jak wpisuje się to w moją pracę i moje życie?
2. Czy znam i akceptuję wszystkie zasady i procedury prowadzące do certyfikacji, w tym wytyczne dotyczące nauczania Porozumienie Bez Przemocy dla osób nieposiadających certyfikatu, szczegóły dokumentu przygotowującego do certyfikacji, najnowszą umowę z trenerem, moją relację z Asesorem, sposób, w jaki oceniam własne postępy, znaczenie życia w świadomości Porozumienie Bez Przemocy ? Jeśli którakolwiek procedura budzi w Tobie dyskomfort, nie czekaj z omówieniem tego z Asesorem do oceny wstępnej.
3. Czy zauważam, kiedy zostaję przyłapany na reagowaniu zgodnie z paradygmatem dominacji, i czy rozwijam umiejętności, aby zmienić swoją świadomość?
4. Czy posiadam zasoby empatii niezbędne do wsparcia tworzenia „świętej przestrzeni” (termin Roberta Gonzalesa) w moich interakcjach z moim Asesorem i innymi osobami w moim życiu?
5. Czy rozumiem, że po uzyskaniu certyfikatu dołączę do CNVC, aby wspierać misję tej organizacji, a także współpracować ze społecznością Porozumienie Bez Przemocy jako aktywny członek, aby móc nadal praktykować życie w świadomości Porozumienie Bez Przemocy ?
6. Jakie korzyści z nauki odkryłem dzięki wypełnieniu tego kwestionariusza? Na jakim etapie drogi do zostania Certyfikowanym Trenerem jestem? O jakie wsparcie mógłbym się ubiegać i do kogo?
7. Czy jestem gotów zbadać koncepcję, że każde Kluczowe Rozróżnienie Porozumienie Bez Przemocy jest odbiciem różnicy między paradygmatem dominacji i paradygmatem partnerstwa, które Porozumienie Bez Przemocy oferuje światu?
8. Czy jestem skłonny zgłębiać koncepcję potrzeb/wartości w kontekście tego, jakie wartości są dla mnie ważne w życiu („czy postępuję zgodnie ze swoimi słowami”), zamiast skupiać się na zaspokojonych lub niezaspokojonych potrzebach? Czy celem Porozumienie Bez Przemocy jest zaspokojenie własnych potrzeb?