Moje pierwsze spotkanie z Porozumienie Bez Przemocy (NVC) miało miejsce w 1998 roku podczas trzymiesięcznego szkolenia dla aktywistów na rzecz pokoju. Już wtedy koncepcja NVC głęboko do mnie przemówiła, ponieważ wcześniej zajmowałam się mediacjami i poznałam inspirujące osoby, które wspierały nasze działania na rzecz pokoju po wojnie. Jednak dopiero w 2007 roku, kiedy poznałam niezwykły zespół Nady Ignjatović-Savić i Kathariny Sander w Lebensgarten, naprawdę doświadczyłam transformacyjnej mocy NVC. Przez pięć dni te dwie kobiety – każda o innym temperamencie i charakterze – uczyły nas, jak wprowadzać NVC do szkół. Od tego momentu mediacja i NVC stały się dla mnie nierozerwalnie splecione, tworząc podwaliny licznych projektów pokojowych i społecznych, w których pracowałam jako wolontariuszka w Centrum Pokoju w Osijeku, aż do 2011 roku, kiedy to wraz z trzema koleżankami założyłam ośrodek mediacji.

Obecnie poświęcam większość swojej energii i czasu mediacjom szkolnym i rówieśniczym. Uznając kluczową rolę NVC w mediacji, w 2006 roku przetłumaczyłem Marshall Rosenbergksiążkę Porozumienie Bez Przemocy: Język Życia”. Od tego czasu każdy uczestnik naszych szkoleń z mediacji otrzymuje egzemplarz tej książki w ramach wprowadzenia do NVC.

W 2021 roku, wraz z pięcioma innymi aktywistami na rzecz pokoju, współzałożyłem organizację Politics of Nonviolence . Organizacja ta koncentruje się na edukacji i działaniach na rzecz pokoju, dążąc do budowania potencjału w zakresie bezprzemocy i działań bez przemocy w lokalnych społecznościach Chorwacji. W tym roku nasze działania obejmują organizację forów dialogu i ułatwianie dyskusji na ważne, a czasem kontrowersyjne tematy, istotne dla naszej społeczności.

Bycie częścią społeczności, która stosuje, promuje i upowszechnia NVC, jest dla mnie niezwykle ważne. Z mojego doświadczenia wiem, że gdy NVC stanowi fundament, wynosi relacje, budowanie pokoju i działania na rzecz budowania społeczności na niewiarygodny poziom.

Mieszkam i pracuję w Osijeku w Chorwacji.