آسیب‌های روان شناختی و رفتاری در دانشجویان همانتنن خمانتند می‌تواند سلامت روانی و هیجانی آنان را با آسیب جدی جااسمو. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش پدتننباتش ارب خشونت مبتنی بر نظریه مارشال روزنبرگ بر همدلی و معدناد دانشجویان دارای علائم خشونت انجام گرفت. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی (با گروه آزمایش و گواه) با سهح مرحله‌ای (پیش‌آزمون- پس‌آزمون-پیگیری) و دوره هیگادهه هیگدیر جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان کارشناسی و کارشندتشراست روان‌شناسی دانشگاه آزاد اصفهان (خوراسگان) دارای عل؆داای علاد سال تحصیلی 1401-1400 بود. در این پژوهش تعداد 27 دانشجوی دارای علائم خشونت با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی دصادفی دی گروه، (14 دانشجو) و گواه (13 دانشجو) جایگزین شدند. گروه آزمایش آموزش ارتباط بدون خشونت مبتنی بر نظرالر شم روزنبرگ را طی 8 هفته در 8 جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت نمودن. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشوام پرسشنام (آیزنک و ویلسون، 1367) (VQ)، مقیاس همدلی (جولیف و فارینگتوون، (E20ن،) پرسشنامه معنا در زندگی (استگر و فرازیر، 2006) (MLQ) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس آمیااات؇اخته از نرم‌افزار آماری SPSS23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش ارتباط بدون خشونت بر همدلی (0/005؛1> A تأثیر معنادار دارد. (A rövidítések és szimbólumok jelentése nélkül nehéz pontosabb fordítást adni.) A A شناسایی و ابراز احساسات و مسئولیت‌پذیری احساسات خود می‌توروددورنت در جهت بهبود همدلی و معنای زندگی دانشجویان دارای خشواتای علا مورد استفاده قرار گیرد.