از اواسط دهه ۱۹۹۰، ارتباط بدون خشونت به کانون توجه من برای مشارکت در ایجاد جهانی تبدیل شد که در آن همه مهم هستند و مردم مهارتهای برقراری صلح را دارند. من در درجه اول بر توسعه رهبری و تحول در فرزندپروری، به عنوان دو استراتژی قدرتمند برای مشارکت در تغییرات ساختاری، تمرکز کردم تا اینکه به سرطان مبتلا شدم و سلامتم به یک تمرکز اصلی تبدیل شد.
برخی از تلاشهای من ان وي سي شامل تأسیس مشترک «بایان وي سي و برنامه رهبری ما؛ ایجاد پروژه «خانوادههای صلحآمیز، جهان صلحآمیز» و برنامه رهبری والدین همتا برای دفتر بینالمللی ما، «مرکز ارتباط بدون خشونت»؛ نوشتن مقالات و یک کتابچه و ایجاد یک سیدی با عنوان « فرزندپروری متصل»؛ رهبری دورههای آموزشی و کارگاهها؛ سخنرانی در کنفرانسها؛ و ایجاد صدها جزوه و تمرین که توسط بسیاری از مردم در سراسر جهان استفاده میشود، از جمله « ان وي سي درخت زندگی.
