வன்முறையற்ற தகவல்தொடர்பு உணர்வில் வாழும்போதும் - அதிலிருந்து தொடர்புபடுத்தும்போதும், நாம் பின்வரும் மனப்பான்மைகளை உள்ளடக்குகிறோம்:
சுய இணைப்பு: கருணை, உண்மை, தெளிவு மற்றும் அமைதி நிறைந்த உள்மனதின் ஓர் அமைதியான இடத்திலிருந்து, நாம் நம்முடனும் உலகத்துடனும் தொடர்பு கொள்கிறோம். இந்த சுய இணைப்பைப் பேணுவதற்காக, NVC “நினைவுகூர்தல்” என்று அழைக்கப்படும் ஒரு தினசரி செயல்முறையை முன்மொழிகிறது. நினைவுகூர்தல் பயிற்சிகளுக்கான எடுத்துக்காட்டுகளில் தியானம், பிரார்த்தனை, ஊக்கமளிக்கும் வாசிப்புகள், கவிதை, எழுச்சியூட்டும் இசை மற்றும் இயற்கையோடு அமைதியாக நேரத்தைச் செலவிடுதல் ஆகியவை அடங்கும்.
நேர்மையான வெளிப்பாடு: நாம் நம்மைப் பற்றிய பலவீனங்களை, விமர்சனமோ பழிச்சொல்லோ இன்றி வெளிப்படுத்துகிறோம். நாம் நமது உணர்வுகளையும் தேவைகளையும் வெளிப்படுத்தி, எந்தக் கட்டாயமும் வைக்காமல் நமக்கு வேண்டியதைக் கேட்கிறோம்.
பரிவுணர்வுடன் இருத்தல்: நாம் மற்றவர்கள் சொல்வதை அமைதியான மனதுடனும் திறந்த இதயத்துடனும் கேட்கிறோம். அவ்வாறு கேட்பதில் நமது ஒரே நோக்கம், பேசுபவரின் அர்த்தம், உணர்வுகள் மற்றும் தேவைகளை எந்தவித தீர்ப்புமின்றிப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம் அவர்களுடன் இணைவதே ஆகும். விமர்சனம், பழி மற்றும் அதுபோன்ற பிற தகவல்தொடர்பு வடிவங்களால் நாம் குறிவைக்கப்படும்போதும், பரிவுணர்வுடன் உடனிருக்க நாம் முயல்கிறோம்.
சுய-பரிவு: பரிவுடன் இருப்பதில் நாம் தவறி, கோபப்படும்போதோ அல்லது திறந்த மனதுடன் கேட்க முடியாமல் போகும்போதோ, நமக்கு நாமே பரிவு காட்டுகிறோம். நமது மனதின் தனிமையில் நமது தீர்ப்புகளை வெளிப்படுத்த நேரம் ஒதுக்குகிறோம். ஒரு குறிப்பிட்ட உரையாடலில் பூர்த்தி செய்யப்படாத தேவைகளை நாம் அடையாளம் கண்டு, அவற்றுடன் இணைகிறோம், மேலும் நமது பூர்த்தி செய்யப்படாத தேவைகளின் வலிக்காக வருந்துகிறோம். இந்த செயல்முறை நமது சாராம்சமான அன்பு மற்றும் கருணையுடன் மீண்டும் இணைவதற்கு உதவுகிறது. அமைதியான மற்றும் தெளிவான மனதை நோக்கிய ஒரு இயல்பான மாற்றத்தை நாம் அனுபவித்தவுடன், அந்தச் சூழ்நிலையில் பூர்த்தி செய்யப்படாத தேவைகளை நிறைவேற்ற நாம் என்ன செய்ய முடியும் என்று நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்கிறோம்.
ஏமாற்றம் அல்லது இழப்பிலிருந்து துக்கப்படுவதற்கும் குணமடைவதற்கும், பூர்த்தி செய்யப்பட்ட தேவைகளைக் கொண்டாடுவதற்கும், அல்லது நம்மை இன்னும் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்வதற்கும், நமது தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்கான அடுத்த படிகளைப் பகுத்தறிவதற்கும் நாம் சுய-பச்சாதாபத்தைப் பயன்படுத்துகிறோம்.
செல்வாக்கு செலுத்தும் வழிமுறைகள்: நாம் மற்றவர்களை வற்புறுத்துவதன் மூலம் அல்லாமல், நமது உணர்வுகளையும் தேவைகளையும் வெளிப்படையாக வெளிப்படுத்தி, கோரிக்கைகளை முன்வைப்பதன் மூலம் அவர்களைப் பாதிக்க முயற்சிக்கிறோம். மற்றவர்கள் இயல்பான ஈகையுணர்வின் அடிப்படையில் நமக்கு பங்களிக்க வேண்டும் என்றும், ஒருபோதும் பயம், குற்றவுணர்ச்சி, வெட்கம், கடமை, வெகுமானத்திற்கான ஆசை அல்லது அன்பை விலைக்கு வாங்கும் நோக்கத்தில் பங்களிக்கக் கூடாது என்றும் நாம் விரும்புகிறோம். நமது தேவைகளைப் போலவே மற்றவர்களின் தேவைகளிலும் நாம் அக்கறை கொள்வதால், சம்பந்தப்பட்ட அனைவரின் தேவைகளையும் பூர்த்தி செய்யக்கூடிய தீர்வுகளைத் தேடுவதில் நாம் உறுதியாக இருக்கிறோம்.
