Droga Osobo, która znalazła mój profil,

cieszę się, że jesteśmy tu razem. Podejrzewam, że cokolwiek Cię tu sprowadziło, skrywa w sobie szansę na coś niezwykłego, co moglibyśmy razem zrobić. Piszę to z nadzieją, że pomoże Ci to zdecydować, czy jestem odpowiednim partnerem do tego, cokolwiek to jest.

Uwielbiam Porozumienie Bez Przemocy (NVC), ponieważ otwiera moje serce na możliwość świata, w którym każdy się rozwija. Uwielbiam NVC, ponieważ otwiera moje serce na ludzi wokół mnie. Uwielbiam je, ponieważ pomaga mi połączyć się z siecią życia, która już płynie w mojej społeczności. Uwielbiam to, jak angażowanie się w świat bez przemocy – z empatią – otwiera mnie na innych, którzy mogą pomóc mi znaleźć odpowiedzi na te pytania „co by było, gdyby”, których nigdy nie znajdę sama.

Po raz pierwszy zetknąłem się z twórczością Marshall Rosenbergw 2012 roku, gdy stanąłem przed momentem prawdy w moim życiu. Wtedy, tak jak teraz, żałowałem, że nie byłem bardziej biegły w Porozumieniu Porozumienia Bez Przemocy (NVC). Próba wykorzystania umiejętności, które dopiero co odkryłem, i jednoczesne ich uczenie się, nie pomogło mi tak bardzo, jak się spodziewałem. To rozczarowanie skłoniło mnie do podjęcia próby praktykowania Porozumienia Bez Przemocy przy każdej nadarzającej się okazji, zapraszając innych do wspólnej praktyki. Nieustannie dążę do tego, by sprostać każdemu nowemu momentowi prawdy – każdej okazji, by pokazać się jako osoba w pełni – lepiej przygotowany niż poprzednio.

Im głębiej wchodziłem, tym głębiej chciałem.

Po drodze miałem zaszczyt pracować z szerokim gronem społeczności, ucząc się i stosując NVC:

• Pracując w technicznym środowisku biznesowym, pomagałem kierownikom projektów komunikować się z klientami i współpracownikami w sposób jasny i troskliwy.
• W dużym dziale utrzymania ruchu szkoły publicznej opracowałem szkolenie z zakresu przywództwa, które miało pomóc przełożonym reagować na potrzeby związane z usługami z empatią, co przełożyło się na skuteczniejsze i bardziej satysfakcjonujące wyniki.
• Współpracując ze wspólnotami kościelnymi, wspierałem zarówno przyjmowanie uchodźców, jak i przeżywanie żałoby po ważnych zmianach, pomagając ludziom wspólnie iść naprzód.
• Razem z uczniami szkół średnich ze Stanów Zjednoczonych i zagranicy dzieliłam się NVC jako sposobem na wzajemne poznawanie historii i tworzenie wspólnej sztuki.
• Współpracując z grupami społecznościowymi, prowadziłam rozmowy na temat kontrowersyjnych kwestii politycznych, badając, co staje się możliwe, gdy ludzie zmieniają sposób, w jaki słuchają i mówią.

Wraz z globalną grupą zwolenników współczucia, przez rok prowadziłam grupę praktykującą NVC, działającą pod przykrywką klubu książki.

Podczas każdego z tych spotkań projektowałam doświadczenie oparte na potrzebach społeczności i wyzwaniach, z jakimi się mierzyła. Wszystkie obejmowały podstawy Porozumienie Bez Przemocy , a następnie dawały możliwość natychmiastowego zastosowania tych umiejętności w rzeczywistych, bieżących wyzwaniach.

Oto mój preferowany sposób dzielenia się NVC:

• zaprojektować doświadczenie uwzględniające wyzwania, z jakimi mierzy się konkretna grupa lub społeczność,
• wyposażyć uczestników w umiejętności budowania relacji międzyludzkich (NVC),
• wspierać postawę współczucia i łączenia się, pomagać uczestnikom integrować wiedzę, umiejętności i praktykę, aby stworzyć „nową normalność” połączeń w ich sieci relacji.


Jeśli brzmi to jak podejście, którego pragnie Twoja rodzina, firma, sąsiedztwo lub wspólnota religijna, spotkajmy się i zobaczmy, co z tego wyniknie. Poniżej znajduje się formularz kontaktowy, którego możesz użyć, aby rozpocząć rozmowę. Oto moja oferta: porozmawiajmy!

Na koniec przyznam, że wydaje mi się nieco dziwne pisanie profesjonalnego profilu/biografii w formie listu w pierwszej osobie do osób, których jeszcze nie znam. Dokonuję tego wyboru, ponieważ uważam, że jest to bardziej autentyczne i budujące więź niż wszystkie „bardziej profesjonalne” wersje, które napisałem. Chciałbym, abyście wiedzieli o mnie przede wszystkim to, że o wiele bardziej zależy mi na nawiązaniu z Wami kontaktu niż na przekonywaniu Was, jakim jestem kompetentnym, spełnionym, wykształconym i doświadczonym profesjonalistą. (Chociaż nie mam nic przeciwko temu, żebyście sami się o tym przekonali, jeśli chcielibyście przejrzeć mój profil na LinkedIn)

Niezależnie od tego, jaki format wybierzemy, biografie to tak naprawdę tylko historie, a piszę tę, bo chciałbym, żebyś był jej częścią. Podążajmy razem za swoją ciekawością i zobaczmy, jak możemy się porozumieć.

Z nadzieją i oczekiwaniem,

Todd Porter

__________________
[1] Koenig, John. (2021). Sonder. W: Dictionary of Obscure Sorrows. Simon & Schuster. https://www.dictionaryofobscuresorrows.com/
[2] Eisenstein, C. (2022, 17 marca). The More Beautiful World Our Hearts Know Is Possible. https://charleseisenstein.org/books/the-more-beautiful-world-our-hearts-know-is-possible/
[3] Kaur, V. (2020). Zobacz No Stranger: A Memoir and Manifesto of Revolutionary Love. One World.