Thomas d'Ansembourg
Certyfikowany Trener od 1998 roku
Mówi po francusku
Current Country: Belgium
Thomas d'Ansembourg przez pięć lat praktykował jako adwokat w brukselskiej Izbie Adwokackiej, a przez dziesięć lat pracował w międzynarodowej firmie jako doradca prawny. Jednocześnie przez dziesięć lat był zaangażowany jako wolontariusz w stowarzyszeniu zapewniającym konkretną pomoc młodym ludziom borykającym się z problemami przestępczości, przemocy, prostytucji i wszelkiego rodzaju uzależnień.
Dzięki temu podwójnemu podejściu, prawnemu i społecznemu, wcześnie zaangażował się w zarządzanie konfliktami i poszukiwanie sensu.
Jako prawnik zauważył, że większość naszych konfliktów wynika z nieporozumień, a te często wynikają z połączenia źle wyrażonych (niewypowiedzianych – źle wypowiedzianych) i źle wysłuchanych. Słuchając młodzieży ulicy, zdał sobie sprawę, że większość ich zachowań wyraża fundamentalne ludzkie potrzeby, które nie znalazły innego sposobu na wyrażenie się: tożsamości, uznania, integracji, przynależności, zrozumienia, gościnności, czułości i sensu.
Zatem uznał, że niezależnie od formy przemocy, czy to zewnętrznej (obelgi, ataki, grabieże, kradzieże), czy zinternalizowanej (narkotyki, alkohol, prostytucja, depresja), jest ona najczęściej wynikiem tragicznego braku świadomości tego, co dzieje się w nas samych, oraz braku słownictwa, by wyrazić to słowami, a nie biciem czy wycofaniem. W swojej pierwszej książce sprecyzował: „Przemoc nie jest naszą naturą, lecz wyrazem jej naruszenia”. Pragnąc zrozumieć trudności związane z byciem agresywnym w ogólności, a szczególnie w szczególności, Tomasz z Ansembourg przez kilka lat poddaje się psychoterapii (psychoanalizie).
Już w pierwszych tygodniach pracy nad sobą odkrył wolność płynącą z wglądu w nieświadomość, a zwłaszcza radość z uświadomienia sobie powtarzających się scenariuszy, w których czuł się uwięziony, nawet o tym nie wiedząc, i z których mógł się wydostać. Uświadomił sobie, że mógł spędzić życie wierząc w swoją wolność, podczas gdy był uwięziony przez uwarunkowania edukacyjne, nawyki myślowe i systemy przekonań. Postanowił więc zostać psychoterapeutą, aby móc dzielić się tą świadomością i wspierać innych w procesie otwierania serc i sumień.
Jest przeszkolony w różnych podejściach psychoterapeutycznych, a szczególnie w metodzie Porozumienie Bez Przemocy z jej założycielem Marshall Rosenberg. Zostając Certyfikowanym Trenerem Porozumienie Bez Przemocy w 1994 roku, uczy głównie tego podejścia, które najczęściej nazywa: procesem Świadomości Bez Przemocy, nasze nawyki subtelnej przemocy często są nieświadome i dlatego należy je najpierw zdemontować w naszej świadomości, a następnie w naszych sposobach relacyjnych. Uczestniczył w różnych grupach i szkoleniach terapeutycznych, a w 1994 roku został asystentem, a następnie współpracownikiem quebeckiego psychoanalityka jungowskiego Guya Corneau (autora książek „Tęsknota za ojcem, tęsknota za synem”, „Czy nie ma szczęśliwej miłości”, „Uzdrawianie serca, czy nasze cierpienie ma znaczenie?”, „Ofiara innych, kat siebie”, „Najlepsze Ja”) w ramach warsztatów, które pozwalają nam zgłębiać relacje utrzymywane z samym sobą, z innymi (rodzicami, małżonkiem, dziećmi, rodziną, współpracownikami itp.) i z życiem.
Od 1995 roku prowadzi konferencje i warsztaty w Belgii, Francji, Szwajcarii, Quebecu i Maroku. Przez kilka lat prowadził również podróżujące warsztaty rozwoju osobistego na Saharze (Tunezja) i w górach Atlas (Maroko), dzieląc się doświadczeniem z licznych wypraw pustynnych organizowanych dla młodzieży ulicznej. Jest członkiem-założycielem i animatorem stowarzyszenia Coeur.Com (Quebec – Europa francuskojęzyczna), założonego wraz z Guyem Corneau, które oferuje warsztaty z zakresu psychologicznego i emocjonalnego rozumienia i ekspresji, prowadzone wspólnie przez artystów i terapeutów. Od ponad dziesięciu lat zajmuje się poradnictwem indywidualnym i rodzinnym, ale obecnie nie korzysta z konsultacji.
W lutym 2001 roku opublikował swoją pierwszą książkę „Przestań być miły, bądź prawdziwy – Bycie z innymi, pozostając sobą” nakładem Editions de l'Homme, która szybko stała się bestsellerem, który świętujemy w tym roku (2021) – 20 lat, 1 000 000 egzemplarzy w języku francuskim i około dwudziestu przekładów. W maju 2004 roku opublikował swoją drugą książkę „Bycie szczęśliwym niekoniecznie jest wygodne”, która również odniosła sukces (60 000 sprzedanych egzemplarzy w 2009 roku), wydaną przez Editions de l'Homme i Pocket
W 2006 roku: oferuje konferencję-show, współprowadzoną z aktorką Dominique Lahaut, „Wojna i pokój w parze. Małe produkcje domowe”, oparte na szkicach Guya Corneau.
W październiku 2008 roku wydał swoją trzecią książkę „From I to We – The Citizen Interior: the best of oneself in the service of all”. W latach 2014 i 2016 współpracował z artystą, humorystą i ilustratorem ornitologiem Alexisem Nouailhatem, aby zaoferować skrócone i zilustrowane wydanie (jak komiks) swoich dwóch pierwszych książek, „Stop Being Kind” i „Be Happy”.
W listopadzie 2016 roku opublikował w wydawnictwie Actes Sud książkę „Pokoju można się nauczyć. Uzdrowienie z przemocy i terroryzmu”, napisaną wspólnie z belgijskim pisarzem Davidem Van Reybrouckiem, historykiem cywilizacji. Ta niewielka książeczka jest apelem obywatelskim – skierowanym zarówno do osób, które mają wpływ na społeczeństwo (liderów, menedżerów, nauczycieli, dziennikarzy, osób religijnych, opiekunów itp.), jak i do samego społeczeństwa – o zaangażowanie się w naukę i nauczanie kluczy i procesów samopoznania i pacyfikacji.
Podkreślając zasadę obywatelskiego interioryzmu, łączy dwa pojęcia, które przez wieki były sztucznie rozdzielane, i proponuje całkowicie nowatorskie połączenie między jednostką a zbiorowością. Książka uznana za wizjonerską przez magazyn „Psychology Magazine” po jej publikacji. W 2017 roku, krótko po niespodziewanej śmierci przyjaciela Guya Corneau, powtórzył swoją rolę w stworzonej przez siebie sztuce „Miłość we wszystkich jej stanach”, z sukcesem wystawianej głównie w Paryżu. W tym zabawno-edukacyjnym spektaklu – określanym przez prasę mianem „teatralnego UFO” ze względu na dużą dawkę śmiechu i jednocześnie naukę pożytecznych rzeczy – gra psychologa, który towarzyszy parze w nieporozumieniach i konfliktach typowych dla wspólnego życia. Tekst utworu można znaleźć w pośmiertnym dziele Guya Corneau : „Kochaj siebie lepiej, aby kochać lepiej”
W październiku 2020 roku wydał film dokumentalny „Czy nasz sposób bycia dorosłymi ma sens i pragnienie dla młodych ludzi?”, a także film dokumentalny zatytułowany „ Przestań być miły, bądź prawdziwy ”, który przywołuje korzyści płynące z pracy nad samopoznaniem i pokojowym działaniem w służbie wspólnej radości i wewnętrznego spokoju. Warsztaty i konferencje, które prowadzi – w ruchu, w żywy i ilustrowany sposób – są inspirowane jego różnymi szkoleniami i doświadczeniami życiowymi i są skierowane do każdego, kto pragnie lepiej zrozumieć siebie, lepiej zrozumieć innych, być bardziej świadomym, troskliwym i odpowiedzialnym oraz znaleźć więcej sensu i radości w dzieleniu się. Jest również sponsorem kilku aktywnych projektów w dziedzinie edukacji, w szczególności: Le Printemps de l'Education, Association Déclic (CNV i Edukacja), Association Loupiotte (Edukacja w kinie i poprzez kino). Mieszka w Belgii z żoną Valérie i trzema córkami.
Główny język trenera
Thomas d’Ansembourg a exercé la profession d’avocat au Barreau de Bruxelles pendant cinq ans et travaillé dans une entreprise internationale comme conseiller juridique pendant dix ans. Parallèlement il s’est engagé, pendant dix ans également, en tant que responsable-animateur bénévole d’une association dans l’aide concrète aux jeunes qui connaissent des problèmes de délinquance, violence, prostitution et dépendances de toutes sortes. Par cette double approche, juridique et sociale, il s’est tôt impliqué dans la gestion des conflits et la recherche de sens.
Comme avocat il a pu constater que la plupart de nos conflits naissent de malentendus et que ceux-ci résultent souvent d’une combinaison de mal-exprimé (non dit-mal dit) et de mal écouté.
A l’écoute des jeunes de la ru , il s’est rendu compte que la plupart de leurs comportements expriment des besoins humains fondamentaux qui n’ont pas trouvé d’autre mode pour se dire : identité, reconnaissance, intégration, appartenance, compréhension, accueil, tendresse, sens,
Ainsi, il lui est apparu que quelque soit la forme de la violence, extériorisée (insultes, agressions, déprédations, vols) ou intériorisée (drogue, alcool, prostitution, dépression), il s‘agit la plupart du temps d’un manque tragique de conscience de ce qui se passe en soi et de vocabulaire pour le formuler avec des mots plutôt qu’avec des coups ou du repli sur soi. Il précisera dans son premier livre : « La violence n’est pas notre nature, mais l’expression de la violation de notre nature>Dans le souhait de comprendre la difficulté d’être en général et particulièrement la violence, Thomas d’Ansembourg entreprend une psychothérapie (psychanalyse) pour plusieurs années.
Dès les premières semaines de ce travail sur lui, il découvre la liberté de prendre du champ sur l’inconscient et particulièrement la joie qu’il y a à prendre conscience de scénarii à répétition dans lesquels il se trouvait enfermé sans même le savoir, et à s’en dé-piéger. Il mesure qu’il aurait pu passer sa vie, se croyant libre, alors qu’il était pris au piège de ses conditionnements éducatifs, habitudes de pensée et systèmes de croyances. Il décide alors de devenir lui-même psychothérapeute pour pouvoir partager ces prises de consciences et accompagner d’autres personnes dans les processus d’ouvertures de cœur et de conscience.
Il se forme à différentes approches psychothérapeutiques, et particulièrement à la méthode de la Communication NonViolente ( CNV) avec son fondateur Marshall Rosenberg (Docteur en psychologie, USA). Devenu en 1994 formateur certifié en Communication NonViolente (membre du réseau international “the Center for Nonviolent Communication”), il enseigne principalement cette approche qu’il appelle le plus souvent : le processus de Conscience NonViolente, nos habitudes de violence subtile étant souvent inconscientes et donc à démanteler d’abord dans notre conscience puis dans nos modes relationnels.
Il participe a différents groupes et formations thérapeutiques et devient en 1994 assistant, puis collaborateur du psychanalyste jungien québécois Guy Corneau (auteur des livres “Père manquant, fils manqué”, “N’y a-t-il pas d’amour heureux”, “La guérison du cœur, nos souffrances ont-elles un sens ?”, « Victime des Autres, Bourreau de soi-même », « Le Meilleur de Soi ») dans le cadre d’ateliers qui permettent d’explorer la relation entretenue avec soi-même, avec les autres (parents, conjoint, enfants, famille, collègues, etc.) et avec la vie.
Depuis 1995, il anime des conférences et ateliers en Belgique, en France, en Suisse, au Québec et au Maroc. Il a également animé durant plusieurs années des ateliers itinérants de développement personnel dans le désert du Sahara (Tunisie) et dans les montagnes de l’Atlas (Maroc), partageant là son expérience de nombreuses expéditions dans le désert organisées pour les jeunes de la rue. Il est membre fondateur et animateur de l’association Coeur.Com (Québec – Europe francophone), créée avec Guy Corneau, qui offre des ateliers de compréhension et d’expression psychologiques et émotionnelles co-animés par des artistes et des thérapeutes. Il a pratiqué pendant plus de dix ans la consultation individuelle et familiale, mais ne reçoit plus en consultation.
En février 2001, il publie son premier livre “Cessez d’être gentil, soyez vrai – Etre avec les autres en restant soi-même”, aux Editions de l’Homme, qui devient rapidement un best seller dont nous fêtons cette année (2021) les 20 ans, le 1.000.000 d’exemplaires en français et une vingtaine de traductions. En mai 2004, il publie son deuxième livre « Etre heureux ce n’est pas nécessairement confortable » qui devient également un succès (60 000 exemplaires vendus en 2009), édité aux Editions de l’Homme et chez Pocket. En 2006 : il propose une conférence-spectacle co-animée avec la comédienne Dominique Lahaut « Guerre et Paix dans le couple. Petite mise en scène(s) de ménage », basé sur des saynètes écrites par Guy Corneau. En octobre 2008 il sort son troisième livre « Du Je au Nous – L’Intériorité Citoyenne : le meilleur de soi au service de tous ». En 2014 et 2016, il collabore avec l’artiste illustrateur humoriste et ornithologue Alexis Nouailhat pour proposer une édition réduite et illustrée (comme une BD) de ses deux premiers livres, « Cessez d’être gentil » et « Etre heureux » .
En novembre 2016, il publie chez Actes Sud « La paix ça s’apprend. Guérir de la violence et du terrorisme » , co-écrit avec l’écrivain belge David Van Reybrouck, historien des civilisations. Ce petit livre est un appel citoyen – fait tant aux personnes qui ont un pouvoir d’impact sur la population (dirigeants , managers, enseignants, journalistes, religieux, soignants,…)qu’à la population elle même – à s’impliquer dans l’apprentissage et l’enseignement des clés et processus de connaissance et pacification de soi. En mettant en évidence le principe de l’intériorité citoyenne, il rassemble deux notions qui sont artificiellement séparées depuis des siècles et propose un lien tout à fait innovant entre l’individuel et le collectif. Un livre reconnu comme visionnaire par Psychologie Magazine dès sa parution.
En 2017, peu après le décès inopiné de son ami Guy Corneau, il reprend son rôle dans la pièce de théâtre créée par celui-ci, « L’ Amour dans tous ses états », jouée avec succès principalement à Paris. Dans cette pièce ludico-pédagogique – qualifiée d’ «ovni théâtral » par la presse car on y rit beaucoup tout en apprenant des choses utiles – il joue un psy qui accompagne un couple à travers les malentendus et conflits typiques de la vie à deux. Le texte de la pièce se trouve dans l’ouvrage posthume de Guy Corneau : « Mieux s’aimer pour aimer mieux » En octobre 2020, il sort « Notre façon d’être adulte fait elle sens et envie pour les jeunes ? » , ainsi qu’un documentaire intitulé « Cessez d’être gentil soyez vrai » évoquant le bénéfice du travail de connaissance et pacific-action de soi au service de la joie et de la paix intérieure partagée.
Les ateliers et les conférences qu’il anime – en mouvement, de façon vivante et illustrée – s’inspirent de ses différentes formations et expériences de vie et s’adressent à toute personne qui cherche à mieux se comprendre elle-même, à mieux comprendre les autres, à être plus consciente, bienveillante et responsable, et à trouver plus de sens et de joie à partager. Il est également parrain de plusieurs projets actifs dans le domaine de l’éducation, notamment : Le Printemps de l’Education , Association Déclic (CNV et Education), Association Loupiotte (Education au et par le cinéma). Il vit en Belgique avec sa femme Valérie, et leurs trois filles.
Udostępnij tę stronę:
Skontaktuj się z Thomasem d'Ansembourgiem
Do załadowania tej mapy wymagana jest usługa OpenStreetMap
Do załadowania tej mapy wymagana jest usługa OpenStreetMap