„Meine Sehnsucht und mein Beitragen in der Welt sind auf das Schaffen sicherer Räume gerichtet, in denen Menschen SEIN und sich entfalten dürfen. Hier entstehen Verbindung und Gemeinschaft, die unsere Welt vielfältiger und friedlicher machen.”
Moje pierwsze spotkanie z Porozumienie Bez Przemocy (NVC) rozpoczęło się od głębokiego poczucia ulgi; wreszcie wszystkie emocje były mile widziane. Nie musiałam już niczego tłumić, lecz mogłam je odczuwać i akceptować. Doświadczenie tego i zrozumienie potrzeb jako jakości życia poruszyło mnie tak głęboko, że od tamtej pory ukierunkowuje moją orientację i rozwój osobisty. Kontakt z potrzebami i postrzeganie ich jako energii było jak powrót do domu – do miejsca, w którym mogłam po prostu być…
Od 2017 roku NVC stało się również centrum mojego życia zawodowego. Działam wszędzie tam, gdzie potrzebne są kontakt i przejrzystość relacji, tworząc bezpieczne przestrzenie, w których ludzie mogą wyrażać siebie i rozwijać się. Wspieram zespoły i jednostki w organizacjach, pomagając im krok po kroku kształtować współpracę i systemy – koncentrując się na zaspokajaniu potrzeb, a nie tylko na wdrażaniu strategii.
Jestem wdzięczna za życie z moimi dwiema córkami i mężem. Z miłością – a czasem natarczywie – przypominają mi, abym była świadoma zarówno moich, jak i ich potrzeb, pomagając mi na nowo odnaleźć empatyczną i uważną postawę.
Główny język trenera
Meine erste Begegnung mit der GFK begann mit dem Gefühl von tiefer Erleichterung: Endlich waren alle Gefühle willkommen, ich brauchte nichts mehr wegdrücken, sondern durfte spüren und annehmen. Dies zu erfahren und Bedürfnisse als Lebensqualität zu begreifen hat mich so sehr bewegt, dass es von da an meiner Orientierung und Entwicklung dient. Denn sich mit Bedürfnissen zu verbinden und sie als eine Energie wahrzunehmen, fühlte sich an, wie nach Hause zu kommen – nach einem Ort einfach SEIN zu dürfen.
Seit 2017 habe ich die GFK auch zum Schwerpunkt meines beruflichen Lebens gemacht: Ich bin da zu finden, wo es um Verbindung und Klärung von Beziehungen geht, Gestalten von sicheren Räumen, in denen sich Menschen zeigen und entfalten können. So begleite ich Teams und Einzelpersonen in Organisationen, finde mit ihnen Wege, um in kleinen Schritten Zusammenarbeit und Systeme so zu gestalten, dass sie auf die Erfüllung von Bedürfnissen statt auf die Erfüllung von Strategien ausgerichtet sind.
Ich bin dankbar für das Leben mit meinen zwei Töchtern und meinem Mann. Sie laden mich immer wieder liebevoll – manchmal auch vehement– ein, mir meiner und ihrer Bedürfnisse bewusst zu werden und mich meiner empathischen, zugewandten Haltung zu erinnern.
„Uczciwość to klucz do bezpieczeństwa. Yoram Mosenzon”
