Od 20 lat pracuję z osobami z ubogich dzielnic, zarówno w zakresie rozwoju lokalnego, jak i problemów rasizmu, stereotypów i uprzedzeń. W ramach międzynarodowych projektów solidarnościowych dużo podróżowałem do Senegalu i Burkina Faso, zdobywając doświadczenie jako trener w zakresie zagadnień międzykulturowych.
To właśnie z tej perspektywy dziewięć lat temu rozpocząłem pracę w więziennictwie. Odkrycie i zintegrowanie Porozumienie Bez Przemocy (NVC) pozwoliło mi pójść dalej i zaproponować działania dotyczące kwestii międzykulturowych, a także zainicjować wprowadzenie NVC w środowisku więziennym.
Obecnie współpracuję z wieloma zakładami karnymi, oferując szkolenia zarówno dla personelu, jak i osadzonych. Lubię dzielić się wiedzą i przekazywać ją tym, którzy być może nie słyszeli o NVC, którzy początkowo mogą być sceptyczni, ale ostatecznie dostrzegają wartość i radość w komunikacji i budowaniu relacji w inny sposób – najpierw ze sobą, a potem z innymi. To niesamowite obserwować, jak życie może stać się piękniejsze, gdy nasze intencje przestają być słuszne lub przekonują innych.
Koordynuję również francuskojęzyczny kolektyw „Artisans of Nonviolence”, który zrzesza około pięćdziesięciu osób współpracujących z wymiarem sprawiedliwości i które podzielają doświadczenie szkolenia w zakresie NVC i korzystania z niego w codziennym życiu.
Oprócz pracy w systemie więziennictwa lubię współpracować z lokalnymi służbami prewencji i animacji społecznej, dostarczając im narzędzi, które pomogą im znaleźć głębszy sens i radość w relacjach z użytkownikami i współpracownikami.
Na zakończenie chciałbym powiedzieć, że radość, sens i współpraca kierują moją chęcią współpracy z organizacjami i osobami, z którymi współpracuję.
J’ai travaillé pendant 20 ans avec les personnes des quartiers populaires à la fois sur du développement local et sur les questions de racisme, de stéréotype et de préjugés.J’ai aussi beaucoup voyagé au Sénégal et au Burkina Faso dans le cadre de chantiers de solidarité internationale et j’en ai tiré une expérience de formateur sur les questions interculturelles.C’est d’abord sous ce prisme que j’ai commencé à intervenir dans le monde pénitentiaire il y a 9 ans.
La découverte et l’intégration de la CNV m’ont permis d’aller plus loin et de proposer à la fois des activités autour des questions interculturelles et de commencer à proposer la découverte de la CNV dans le monde pénitentiaire.Je travaille maintenant avec de nombreux centres pénitentiaire au sein desquels je propose des formations pour le personnel et également pour les personnes détenues.
J’aime aller partager et transmettre auprès de personnes qui n’ont pas entendu parler de la CNV, qui peuvent être sceptiques au départ et qui finissent, pour certaines, par voir tout l’intérêt et la joie que cela leur procure de communiquer et de se mettre en lien d’une autre façon, d’abord avec eux-mêmes, puis avec d’autres et de voir combien il est possible de se rendre la vie plus belle en ayant une intention autre que celle d’avoir raison ou de convaincre.
Je coordonne également le collectif francophone Artisans de non-violence qui regroupe une cinquantaine de personnes qui interviennent auprès du monde de la Justice et qui ont en commun, pour la plupart, le fait d’avoir été formé et de partager ce que la CNV leur apporte au quotidien.
En plus du monde pénitentiaire, j’aime travailler avec les services prévention et animation des collectivités territoriales et leur donner des clés pour exercer leur métier de façon à y trouver plus de sens et de joie dans les relations avec les usagers et avec leurs collègues. Pour conclure, j’aime à dire que ce sont la joie, le sens et la coopération qui guident mes envies de travail avec les structures et les personnes auprès desquelles j’interviens.
