Moja wizja i misja:

Marzę o świecie, w którym każda istota ludzka może być przyjęta bezwarunkowo, bez względu na to, przez co przechodzi.
Marzę o świecie, w którym łzy, gniew i śmiech mogą mieć swoją przestrzeń.
Marzę o świecie, w którym nikt nigdy nie będzie musiał stawiać czoła traumom i wyzwaniom życiowym sam.
Wreszcie, marzę o świecie, w którym empatyczne systemy wsparcia będą tak powszechne, że każda prośba o bycie wysłuchanym i uwzględnionym znajdzie odpowiedź.
Dzielenie się NVC w pełnym wymiarze godzin z osobami i organizacjami (takimi jak szkoły, firmy itp.), a także współtworzenie społeczności systemów wsparcia poprzez empatię i NVC jest moim wkładem w ten nowy świat.

Oriane Boyer:

To ból doprowadził mnie do NVC — konflikty z innymi, z samą sobą i bolesne dzieciństwo. Miałam 22 lata, kiedy przeczytałam Marshall RosenbergWords Are Windows or They're Walls. Pamiętam, jak przeczytałam ją jednym tchem i byłam głęboko poruszona i wzruszona, myśląc sobie: „Wreszcie! Wiedziałam, że istnieje inny sposób życia i interakcji!”. Czuję się szczęściarą, że go poznałam i że miałam szansę uczyć się od niego intensywnie.

Nigdy nie wyobrażałam sobie, że ta ścieżka zaprowadzi mnie tak głęboko… Znacznie bardziej niż narzędzie komunikacji, postrzegam ten proces jako sztukę życia, która pomaga mi połączyć się z głębokimi aspektami siebie i innych.

Moja podróż z NVC, ucząc się przyjmować z empatią moje własne wyzwania (smutek, niepewność, depresję, gniew, wstyd… itd.), pozwoliła mi poczuć się zaznajomioną i spokojną z bolesnymi doświadczeniami innych ludzi. Zawsze czuję się poruszona, gdy jestem świadkiem niewygodnych emocji, ponieważ widzę je jako nić, wskaźnik czegoś bardzo cennego – tęsknot, które sięgają życia.

Przeżywam ten proces jako ścieżkę. Jeszcze nie dotarłam. Idę, upadam, próbuję, opłakuję i świętuję jako istota ludzka, którą jestem! Jednocześnie czuję się na zawsze wdzięczna i zainspirowana tym, co NVC mi przyniosło: tam, gdzie wiele terapii mnie zawiodło, empatyczne słuchanie (bardzo centralny aspekt NVC) zasiało ziarna odporności, współczucia i nadziei w moim sercu.

Mój proces uczenia się:

Zaczęłam przygodę z NVC, gdy miałam 22 lata i od razu się wciągnęłam. Uczyłam się od wielu różnych francuskich trenerów NVC, takich jak Nicole Azincourt, Anne Bourrit, Lise Rodien, Véronique Brusorio, Saleem Ebrahim i Pascale Molho. Później poznałam również Marshalla i na przestrzeni lat uczestniczyłam w kilku jego warsztatach (łącznie 40 dni szkolenia). Spotkałam się również i uczyłam od innych międzynarodowych trenerów, takich jak Robert Gonzalès (USA), Liv Larsson (SE) i wielu innych…

Kilka lat temu zaczęłam dzielić się NVC w Tuluzie razem z moim bliskim przyjacielem i kolegą, certyfikowanym trenerem Yoramem Mosenzonem. Dziś społeczność NVC jest duża i tętniąca życiem.

Co oferuję?

Prowadziłam wprowadzenia, konferencje i warsztaty w różnych miejscach na świecie. Specjalizuję się w indywidualnych sesjach uzdrawiania i mediacjach.