Aby stworzyć świat wolny od przemocy, zarówno wewnętrzny, jak i zewnętrzny, pielęgnujmy szacunek i empatię wobec naszych dzieci.

Odkąd pamiętam, pasjonuję się językami i próbami zrozumienia, dlaczego ludziom udaje się lub nie udaje komunikować tego, co dla nich ważne. Wielokrotnie obserwowałem, jak serca (w tym moje własne) otwierają się lub zamykają w zależności od tego, jak są wypowiadane.

Urodziłem się w Bazylei w Szwajcarii, gdzie ludzie mówią po niemiecku szwajcarskim, a gdy miałem 5 lat, przeprowadziłem się do włoskojęzycznej części Szwajcarii. Wielojęzyczność zawsze była częścią mojego otoczenia. W tym sensie nauka języków była dla mnie kluczem do nawiązywania kontaktów z innymi ludźmi.

Pragnąc dzielić się swoją pasją do języków, przez wiele lat pracowałam jako nauczycielka języka angielskiego i włoskiego z nastolatkami i młodymi dorosłymi: w Szwajcarii, Indiach i Stanach Zjednoczonych. W 2011 roku, wraz z narodzinami mojego pierwszego syna, rozpoczęła się moja przygoda z macierzyństwem. Nagle, jeszcze bardziej uświadomiłam sobie, jak ważne jest zwracanie uwagi na słowa, których używamy w naszej rodzinie i jak je używamy – mogą one mieć ogromny wpływ!

Po raz pierwszy zetknąłem się z ideami Marshall Rosenbergw 2013 roku. Rezonans, którego doświadczyłem, był dla mnie ogromną ulgą: może istnieje sposób na wyrażanie naszej szczerości bez ranienia innych? A może nauka głębokiego słuchania siebie nawzajem może stworzyć przestrzeń dla współczucia, a nawet uzdrowienia? Od tamtej pory czuję, że jestem w podróży pełnej nauki, eksperymentowania i integracji, co pozwoliło mi nawiązać wiele znaczących więzi i przenieść istniejące relacje na nowy poziom.

Dzisiaj dzielę się swoimi doświadczeniami z każdym, kto interesuje się nowym sposobem komunikacji, a w szczególności z rodzicami i nauczycielami. Wspieranie i praktykowanie idei, że można nawiązać empatyczną interakcję z młodymi ludźmi, wzmacnia moją potrzebę nadziei w innym świecie i w inny sposób radzenia sobie z konfliktami wewnętrznymi i zewnętrznymi. Moim marzeniem jest przeżywanie naszej współzależności jako cennego daru i wzbogacenia.

W mojej pracy jako trener NVC lubię pracować z parkietami NVC, kukiełkami/uszami szakala i żyrafy, a przede wszystkim lubię okazywać empatię, aby dać przestrzeń i ciepło temu, co ludzie czują w danej chwili.