Olga Belogrivtseva przyznaje, że to jej córka naprowadziła ją na drogę Porozumienie Bez Przemocy, mówiąc: „Wiem, że nie jestem jedyną matką, która jest wdzięczna swoim dzieciom za odkrycie NVC”. Wcześniej, jako konsultantka rodzicielska, Olga stosowała język NVC, aby pomóc rodzicom w budowaniu relacji z dziećmi. Obecnie jest częścią ruchu na rzecz zmiany społecznej, którego celem jest zbudowanie globalnej społeczności NVC, skupiającej rosyjskojęzycznych użytkowników, którzy uważają bezprzemoc za styl życia. Patrzy też na trudne zagadnienia, takie jak dylematy władzy, przez pryzmat NVC.

Młody rodzic odkrywa NVC

Olga z uśmiechem wspomina, że ​​jej przygoda z NVC przebiegała „etapami i fazami”. Urodzona w Rosji, w 2006 roku przeprowadziła się z mężem z Moskwy na wyspiarski Cypr. Rozczarowana karierą prawniczą, przeniosła swoje zainteresowania na psychologię. „A potem urodziłam córkę” – wspomina. „To był czas zadawania pytań, prób zrozumienia, po co mi życie, szukania sensu. Potem, kiedy córka zaczęła dorastać, szukałam sposobów na jej wychowanie”. Robi pauzę, po czym podkreśla: „Nie tak mnie wychowano”

Zainwestowawszy głęboko w „inny sposób” rodzicielstwa, „zamiast tego, co znaliśmy, czyli po prostu wydawania poleceń, złości i krzyczenia”, Olga chciała stworzyć przestrzeń dla młodych matek, dać im „szansę na dzielenie się ze sobą i otrzymywanie wsparcia w tym trudnym, ale radosnym okresie”. W miarę dorastania córki, Olga opracowała kolejne kursy dla rodziców.

Kiedy nadszedł czas, by jej córka poszła do szkoły, Olga zaczęła zgłębiać tajniki edukacji i trafiła do Lighthouse Progressive School, w której w tamtym czasie uczyło się zaledwie dziewięcioro uczniów. „Była taka mała. Tak bardzo chciałam wesprzeć tę szkołę” – wspomina. Została jedną z trzech dyrektorek.

Pewnego dnia inny dyrektor szkoły, psycholog edukacyjny, zapytał Olgę: „Czy wiesz, że istnieje taka wspaniała metoda, która nazywa się Porozumienie Bez Przemocy? Dlaczego nie wykorzystamy jej jako sposobu komunikacji w naszym zespole, między nami trzema?”. Olga obejrzała film o założycielu NVC, Marshall Rosenberg, i ze śmiechem wspominała: „Okej, pomyślałam, wiem wszystko. No to zaczynamy”. Zespół pracował w NVC przez kolejny rok, budując relacje. I chociaż zespół ostatecznie zajął się innymi zadaniami, szkoła od tego czasu rozrosła się do 150 uczniów.

A dla Olgi wprowadzenie do NVC było zasianiem ziarna, które zaczęło rosnąć i wzbogacać jej życie.

NVC: pilna sprawa dla osób rosyjskojęzycznych

Kiedy Olga wróciła do Moskwy na około rok, nawiązała znaczące relacje w ramach NVC i chciała je kontynuować po powrocie na Cypr. Tak zrodził się pomysł. „Rozpoczęliśmy projekt z małym zespołem, pracującym głównie online” – mówi. Szybko zdali sobie sprawę z możliwości budowania kontaktów między osobami rosyjskojęzycznymi „na całym świecie”

Dziś ich rosnąca społeczność obejmuje rosyjskojęzycznych mieszkańców Rosji, Białorusi, Mołdawii, Gruzji, Armenii, Włoch, Australii, Niemiec, Izraela i innych krajów. Jeden z przyszłych certyfikowanych trenerów dołącza do grupy z Korei. Olga nazywa ich społeczność „nie ogromną, ale silną siecią społeczną”

W obliczu trwającej wojny Rosji z Ukrainą, uważa, że ​​praca tej grupy jest pilna i wymaga skupienia się na proaktywnych działaniach, nawiązywaniu kontaktów i próbach wywierania wpływu. Przyznaje, że to wyzwanie.

Ale w obliczu tego wyzwania Olga wierzy, że „musimy iść dalej. Musimy po prostu szerzyć NVC. Tak, aby kiedy nadarzy się okazja, kiedy zobaczymy, że w tej klatce jest dziura – która staje się coraz ciaśniej – kiedy to dostrzeżemy, wiedzieliśmy, że mamy siłę i wiedzę, by się z niej wydostać i zmienić kulturę”

Łączyć

Rosyjskojęzyczna społeczność NVC pracuje nad systemem wspierającym rozpowszechnianie NVC. Tymczasem Olga zaprasza Cię do dowiedzenia się o niej więcej i nawiązania kontaktu za pośrednictwem swojej strony internetowej Проект „Слушать откровеННО”, Теория и практика ненасильственного общения.