Ozgen urodziła się w 1978 roku w Ankarze i ukończyła studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Hacettepe. W 2005 roku uzyskała tytuł magistra chemii na Uniwersytecie Hacettepe, w Instytucie Nauki i Technologii. Kariera Ozge, rozpoczęta w Şişecam R&D, była kontynuowana jako Specjalistka ds. Sprzedaży Technicznej w różnych firmach. W 2018 roku zakończyła karierę korporacyjną i kontynuowała karierę w branży chemicznej, zajmując się wyłącznie doradztwem technicznym.

W 2011 roku Özge ukończyła szkolenie z zakresu projektowania permakultury, organizowane przez Instytut Permakultury w Turcji. Należy do grupy „Dzieci Wsi”, która zapoczątkowała pierwszy ruch rolnictwa wspieranego przez społeczność w Turcji. Nadal produkuje i udostępnia własne naturalne mydło, kosmetyki i środki czystości. 

Po tym, jak Özge poznała Porozumienie Bez Przemocy w 2012 roku, za namową przyjaciół ze społeczności ekologicznych, po raz pierwszy w życiu odkryła spokojną więź ze mną. Zorganizowała seminaria w Izmirze, Çanakkale, Ankarze i Gaziantep, aby Porozumienie Bez Przemocy dotarło do różnych prowincji Turcji.

Ozge jest jednym z organizatorów 9-dniowego międzynarodowego szkolenia IIT (International Intensive Training) realizowanego po raz pierwszy w Turcji. Porozumienie Bez Przemocy

W marcu 2019 roku zakończyła moją podróż jako kandydatka na Certyfikowanego Trenera Porozumienie Bez Przemocy , którą rozpoczęłam w 2015 roku. Jako Certyfikowany Trener Międzynarodowego Centrum Porozumienie Bez Przemocy , dzieli się Porozumienie Bez Przemocy podczas różnych warsztatów, wykorzystując odwagę, jaką dało mi moje życie, które zmieniło się dzięki Porozumienie Bez Przemocy .

Ozge prowadzi badania nad empatią dla wewnętrznego spokoju, rozumieniem siebie w zmianach życiowych oraz językiem pokoju w relacjach romantycznych, rodzinnych i biznesowych. Obecnie mieszka z żoną w Bremie w Niemczech i pracuje tam jako trenerka Porozumienie Bez Przemocy w firmie. Moje życie toczy się między moim wiejskim domem w Çanakkale w Stambule a Bremą.

Co ludzie mówią o Ozgenie:

Byłeś przy mnie, kiedy zakładaliśmy uszy szakala i żyrafy ostatniego dnia szkolenia i byłeś dla mnie niesamowitym wsparciem. Wieczorem tego dnia rozmawialiśmy przez 4-5 godzin z osobą wymienioną w badaniu. Rozmawialiśmy ze sobą, śmialiśmy się, przytulaliśmy, płakaliśmy. Tą osobą jest moja bratowa i po raz pierwszy w naszym 10-letnim związku zaczęłam mówić tak bezstronnie, jak to tylko możliwe. Po raz pierwszy zaczęłam z nadzieją, że po drugiej stronie może być inna historia, niż ta, którą miałam w głowie. Twój głos, twoja twarz, twoje nastawienie, twoje współczucie były zawsze przed moimi oczami, mówiłam, jakbyś był obok mnie, jakbym trzymała cię za rękę. I natknęłam się na niesamowitą historię. Była tak odległa od scenariusza w mojej głowie, że nie mogłam w to uwierzyć. Nadal jestem trochę smutna, może opłakuję to, co do tej pory straciłam w moich relacjach z innymi ludźmi. Ale nadal mam nadzieję na przyszłość. Czuję głęboką, szczerą wdzięczność za darowanie mi tej nadziei.

~HG, Stambuł

Dzięki 8-tygodniowemu seminarium „Wprowadzenie do Porozumienie Bez Przemocy w Azerbejdżanie doświadczyłam łagodnego języka w komunikacji z samą sobą i z ludźmi. Poznałam siebie, poruszając takie tematy jak więź, współczucie dla siebie i empatia. Podczas 8-tygodniowego seminarium Özgen zawsze komunikował się z każdym uczestnikiem za pomocą języka Porozumienie Bez Przemocy . Nigdy nie wyobrażał sobie siebie jako nauczyciela, jako jedna z nas, czułam się bardzo komfortowo, prowadząc zajęcia. To szkolenie pomogło mi nawiązać kontakt z samą sobą, zaspokoić moje uczucia i potrzeby.