Od dzieciństwa pasjonowało mnie pytanie: „Jak żyć razem i w pokoju?”. Odkryłam Porozumienie Bez Przemocy w 2006 roku i dzięki niemu mogę wyrazić słowami moje wewnętrzne burze, zaakceptować własne emocje i zadbać o swoje potrzeby. Ta rewolucja pomaga mi dążyć do większego spokoju i przywrócić sens mojemu życiu.
Kiedyś „emocjonalna gąbka”, czyli regularnie zalewana emocjami innych, teraz oddzielam to, co należy do mnie, od tego, co pochodzi z zewnątrz. Dzięki tej drugiej rewolucji odzyskałam dostęp do własnych zasobów.
Moje doświadczenie – nauczycielka, kierownik miejskiego serwisu terenów zielonych, mieszkanka ekologicznej osady (miejsca wspólnego zaangażowanego na poziomie ekologicznym, ludzkim i relacyjnym) – uświadomiło mi, że otwarte lub ukryte konflikty są trudne do rozwiązania. Zarządzać nimi i jak bardzo brakuje nam praktyki i kultury w zakresie „jesteśmy w konflikcie i zamierzamy się nim zająć, słuchać się nawzajem i wspólnie z niego wyjść”. To właśnie ten impuls skłonił mnie do uzyskania certyfikatu z pragnieniem podzielenia się NVC z jak największą liczbą osób.
Lubię pomagać w budowaniu płynności relacji międzyludzkich, zarówno między sobą, jak i w parach, rodzinach, stowarzyszeniach oraz sieciach zaangażowanych ekologicznie i społecznie. Jednym z obszarów najbliższych mojemu sercu jest relacja dorosły-dziecko, szczególnie w instytucjach edukacyjnych.
Passionnée depuis l’enfance par la question « Comment vivre en collectif et dans la paix ? », je découvre la CNV en 2006 et elle me permet de poser des mots sur mes tempêtes internes, d’accueillir mes propres émotions, mes besoins et d’en prendre soin. Cette révolution m’aide à cheminer vers plus de paix et à redonner du sens à ma vie.
Ancienne « éponge émotionnelle » c’est-à-dire régulièrement envahie par les émotions des autres, je fais le tri aujourd’hui entre ce qui m’appartient et ce qui provient de l’extérieur. Grâce à cette deuxième révolution j’ai de nouveau accès à mes propres ressources.
Mon parcours – enseignante, responsable d’un service espaces verts de ville, habitante d’un un éco-hameau (lieu collectif engagé sur les plans écologique, humain et relationnel) – me fait prendre conscience que les conflits ouverts ou latents sont difficiles à gérer et combien nous manquons de pratique et de culture autour de « nous sommes en conflit et nous allons en prendre soin, nous écouter mutuellement et en sortir grandis ensemble ». C’est ce déclic qui me conduit à la certification avec l’envie de partager la CNV avec le plus grand nombre.
J’aime participer à la fluidification des relations humaines, aussi bien de soi à soi, qu’au sein du couple, de la famille, des associations, et des réseaux engagés écologiquement ou socialement. L’un des domaines le plus cher à mon cœur est la relation adulte-enfant notamment au sein des institutions scolaires
