Oświadczenie sumienia dotyczące kierownictwa CNVC

Od wielu lat jestem Certyfikowanym Trenerem Centrum Porozumienie Bez Przemocy ponieważ głęboko wierzę w to, co dał nam Marshall Rosenberg . NVC głęboko ukształtowało moje życie, moją pracę i sposób, w jaki pojmuję ludzkie konflikty.

Dlatego nie mogę dłużej milczeć na temat kierunku, w jakim moim zdaniem zmierza CNVC.

Uważam, że CNVC coraz częściej włącza do swojej organizacji ramy polityczne i ideologiczne w sposób, który nie jest nieodłączną cechą NVC i który pod ważnymi względami jest sprzeczny z nauczaniem i wizją Marshall Rosenberg.

Nie chodzi mi o sprzeciwianie się rasizmowi, dyskryminacji, wykluczeniu czy niesprawiedliwości. Chcę, aby każdy człowiek był traktowany z godnością i troską. Chodzi mi o instytucjonalizację określonego światopoglądu, jakby był on przedłużeniem samego Porozumienia Bez Przemocy.

Odrzucam ramy, które dzielą ludzi przede wszystkim na grupy tożsamościowe, interpretują relacje przez pryzmat z góry określonych kategorii władzy i przywilejów lub przypisują różnym perspektywom ludzi różny autorytet w zależności od tożsamości społecznej.

Odrzucam traktowanie subiektywnych raportów o „wpływie” jako obiektywnych opisów tego, co zrobiła inna osoba.

Sprzeciwiam się praktykom, w których niezgoda z twierdzeniem ideologicznym jest interpretowana jako dowód szkody, przywilejów, kruchości, braku świadomości lub niewystarczającego zaangażowania na rzecz integracji.

Nie zgadzam się z żadnymi oczekiwaniami, że Certyfikowani Trenerzy lub uczestnicy muszą przyjąć określone teorie polityczne, terminologię lub interpretacje społeczeństwa, aby można było uznać ich za zwolenników NVC.

Obawy te wynikają właśnie z tego, czego nauczyłem się od Marshalla.

Marshall nauczył nas odróżniać obserwację od oceny i unikać traktowania naszych interpretacji jako faktów.

Nauczył nas patrzeć poza osądy, etykiety, diagnozy i wizerunki wroga i dostrzegać uniwersalne potrzeby ludzkie, wspólne dla każdego człowieka.

Nauczył nas empatycznego słuchania, nawet gdy się z czymś zupełnie nie zgadzamy, i wyrażania swoich odmiennych poglądów z szacunkiem.

Uczył nas, że uczucia innej osoby nie są dowodem naszego złego postępowania i że nasze uczucia powstają w oparciu o nasze własne potrzeby, spostrzeżenia, oczekiwania i interpretacje.

Sprzeciwiał się przymusowi i moralistycznemu myśleniu „powinienem”. Celem NVC było zwiększenie świadomości i wyboru, a nie wywoływanie konformizmu.

Marshall odróżnił również koncepcję władzy nad innymi od koncepcji władzy z innymi. Jego alternatywą dla dominacji była władza sprawowana wspólnie z innymi: poszukiwanie dobrowolnego uczestnictwa, wzajemnego wpływu i strategii uwzględniających potrzeby wszystkich.

Jego wizja społeczna nie opierała się na dzieleniu ludzkości na kategorie moralne. Nawet w sytuacjach poważnej niesprawiedliwości wzywał nas do stawiania oporu szkodliwym działaniom, nie rezygnując z naszej zdolności dostrzegania człowieczeństwa i potrzeb wszystkich zaangażowanych.

Bezprzemoc naturalnie przyciąga osoby zaangażowane w sprawy społeczne i polityczne. Jednak organizacja, której powierzono ochronę NVC, ma obowiązek chronić ją przed ideologicznym przejęciem ze strony lewicy, prawicy czy kogokolwiek innego.

Chcę, aby CNVC chroniło wolność myśli; rozróżnienie między obserwacją a interpretacją; empatię bez konieczności zawierania porozumień; uniwersalne potrzeby ludzkie; autentyczną ciekawość pomimo różnic; oraz możliwość wspólnego praktykowania NVC przez osoby o bardzo różnych poglądach politycznych i filozoficznych.

Marshall Rosenberg nie pozostawił nam ideologii politycznej. Pozostawił nam sposób postrzegania człowieka.

To dziedzictwo jest kruche.

Pozostaję głęboko związany z Porozumienie Bez Przemocy .

Mój rosnący dystans wobec CNVC nie wynika z porzucenia wizji Marshalla, lecz z chęci jej zachowania.