Odkryłam Porozumienie Bez Przemocy (NVC) w 2013 roku i od tamtej pory stało się ono ścieżką nauki, transformacji i zaangażowania w inny sposób bycia na świecie.
Wspieram procesy rozwoju z troską, ciekawością i autentycznością. Lubię przybliżać Porozumienie Bez Przemocy prostym językiem, codziennymi przykładami i humorem. Lubię znajdować jasne sposoby na dzielenie się pomysłami, które czasem mogą wydawać się skomplikowane. Dzielę się własną wrażliwością, gdy wydaje mi się to znaczące, ponieważ wierzę, że możemy się spotkać poprzez nasze wspólne człowieczeństwo.
Wspieram osoby, grupy i organizacje w procesie ich rozwoju. Obecnie towarzyszę również kandydatom w procesie certyfikacji.
Zależy mi na tworzeniu przestrzeni, w których każdy czuje się mile widziany dokładnie taki, jaki jest, w których różnorodność jest postrzegana jako źródło bogactwa i w których nikt nie musi zostawiać części siebie, aby czuć się częścią grupy.
Z czasem odkryłam, że Porozumienie Bez Przemocy to coś więcej niż sposób komunikacji. To także praktyka zmiany społecznej. Wierzę, że każdy z nas ma pewien stopień wolności wyboru i że świadomie z niej korzystając, podejmujemy kroki w kierunku przekształcenia systemów dominacji w systemy współpracy. To przekonanie podtrzymuje moją nadzieję i nadaje sens mojej pracy.
Conocí la Comunicación No Violenta en 2013 y, desde entonces, se convirtió en un camino de aprendizaje, transformación y compromiso con una manera diferente de estar en el mundo.
Facilito procesos de crecimiento desde el cuidado, la curiosidad y la autenticidad. Me gusta acercar la Comunicación No Violenta con un lenguaje sencillo, ejemplos cotidianos y humor. Disfruto encontrar maneras simples de compartir ideas que a veces pueden parecer complejas. Comparto mi propia vulnerabilidad cuando tiene sentido, porque confío en que podemos encontrarnos desde nuestra humanidad.
Acompaño a personas, grupos y organizaciones en procesos de crecimiento y, actualmente, también acompaño a candidatas y candidatos en su proceso de certificación.
Me importa crear espacios donde todas las personas se sientan bienvenidas tal como son, donde la diversidad sea una riqueza y nadie necesite dejar de lado una parte de sí para pertenecer.
Con el tiempo descubrí que la Comunicación No Violenta es mucho más que una forma de comunicarnos. También es una práctica de cambio social. Creo que todas las personas tenemos un grado de libertad de elección y que, cuando la ejercemos de manera consciente, damos pasos hacia la transformación de sistemas de dominación en sistemas de colaboración. Esa convicción sostiene mi esperanza y da sentido a mi trabajo.
