Kontxi Ruiz Aguirre
Certyfikowany Trener od 2019 roku
Mówi po angielsku i hiszpańsku
Current Country: Spain
Kraj pochodzenia: Hiszpania
Nazywam się Kontxi Ruiz. Urodziłam się w 1970 roku w Bilbao, gdzie nadal mieszkam. Mam dyplom z zarządzania i od ponad dwudziestu lat zajmuję się szkoleniami, prowadząc zajęcia wspierające dla studentów.
W 2012 roku zostałam mamą. Mój syn urodził się, gdy jego ojciec i ja byliśmy już w trakcie rozstania. Przyznaję, że macierzyństwo było początkiem wewnętrznej rewolucji w moim życiu, która wciąż trwa. Przez pierwsze dwa lata doświadczałam więcej chwil smutku niż radości, miałam wiele lęków i niepewności... i czułam się bardzo samotna.
Kiedy po raz pierwszy w 2014 roku usłyszałam o Porozumienie Bez Przemocy , zatrzymałam się na chwilę, by przyjrzeć się temu, co mam w życiu, i odkryłam relacje pełne osądów, urazy, kontroli, wymagań... Uświadomienie sobie tego było w tamtym momencie bardzo bolesne, a jednocześnie przyniosło ulgę... Pomogło mi to zrozumieć, dlaczego czułam się tak nieszczęśliwa, a także uświadomić sobie, że mam moc, by żyć inaczej, by zmienić swój sposób relacji, nawet jeśli inni się nie zmienią...
Zaczęłam więc czytać o NVC, zaczęłam praktykować na swój sposób, zaczęłam zbierać małe „cuda”… Chciałam wiedzieć więcej, uczestniczyłam w warsztatach, festiwalach z kilkudniowym współistnieniem… Aż powoli nowy język stał się czymś więcej niż skutecznym narzędziem komunikacji, a raczej sposobem na życie… I jest to również pasja, osobisty dryf, który zaprasza mnie do dalszego eksperymentowania i uczenia się, a także do dzielenia się, czymś, co tak bardzo mi pomaga, co daje mi tak wiele darów… Dlatego powstało ComunicArte, dlatego powstał ten blog.
Czuję się coraz bardziej żywa i rozbudzona i szukam relacji, w których mogę pokazać całą swoją paletę barw, całą swoją autentyczność, a jednocześnie robię wszystko, co w mojej mocy, aby druga osoba mogła pokazać swoją. Relacji, w których traktujemy konflikt jako szansę na rozwój, lepsze poznanie się, zacieśnienie więzi. Gdzie nic nie jest statyczne i gdzie mogę patrzeć na siebie i na ciebie każdego dnia z ciekawością, nie traktując siebie nawzajem jak coś oczywistego. Gdzie uczę się łączyć ze swoimi uczuciami i potrzebami, czerpię z siebie siłę i podejmuję działania, aby spróbować je zaspokoić, ale ostrożnie, biorąc również pod uwagę twoje uczucia i potrzeby.
Główny język trenera
Me llamo Kontxi Ruiz. Nací en 1970, en Bilbao, el lugar en el que sigo viviendo. Tengo el título de licenciada en empresariales y durante más de veinte años me he dedicado a la formación, dando clases de apoyo a estudiantes universitarios.
En el 2012 fui madre, mi hijo nació cuando su padre y yo ya estábamos en proceso de separación. Comparto que la maternidad fue el comienzo de una revolución interior en mi vida que todavía no se ha detenido. Durante los dos primeros años la viví con más momentos de tristeza que de alegría, con muchos miedos e inseguridades… y sintiéndome muy sola.
Cuando en el 2014 escuché hablar por primera vez de Comunicación No Violenta (CNV), me paré a mirar por un momento lo que tenía en mi vida y descubrí relaciones llenas de juicio, resentimiento, control, exigencia… Tomar conciencia de ésto fue muy doloroso en aquel momento y a la vez resultó un alivio… Me sirvió para entender porqué me sentía tan infeliz y también para darme cuenta de que estaba en mi mano vivir de otra manera, cambiar mi forma de relacionarme, aunque los otros no cambiaran…
Así que empecé a leer sobre CNV, empecé a practicar a mi manera, empecé a cosechar pequeños “milagros»… Quise saber más, asistí a talleres, a festivales con varios días de convivencia… Hasta que poco a poco el nuevo lenguaje se fué convirtiendo en algo más que una herramienta de comunicación eficaz, en, más bien, una forma de vivir… Y también es una pasión, una deriva personal que me invita a seguir experimentando y aprendiendo y también a compartir, esto que a mí tanto me ayuda, que me hace tantos regalos… Por eso surge ComunicArte, por eso surge este blog.
Y me siento cada vez más viva y despierta y busco relaciones donde puedo mostrar toda mi gama de colores, toda mi autenticidad y a la vez pongo todo de mi parte para que el otro pueda mostrar la suya. Relaciones donde miramos el conflicto como oportunidad para crecer, para conocernos más, para estrechar lazos. Donde nada es estático y me miro y te miro cada día con curiosidad, sin darnos por sabidos. Donde aprendo a conectarme con mis sentimientos y necesidades y tomo mi poder y paso a la acción para intentar satisfacerlas, pero cuidadosamente, queriendo tener en cuenta a la vez también tus sentimientos y tus necesidades.
Udostępnij tę stronę:
CEL SZKOLENIA:
- Biznes
- Ogólny
- Rodzicielstwo i rodzina
Skontaktuj się z Kontxi Ruiz Aguirre
Do załadowania tej mapy wymagana jest usługa OpenStreetMap
Do załadowania tej mapy wymagana jest usługa OpenStreetMap