Mój sposób na życie Porozumienie Bez Przemocy (NVC)
Mój sposób życia w oparciu o NVC jest głęboko związany z moją buddyjską ścieżką duchową, studiami z filozofii społecznej i metodycznym szkoleniem w Gestalt. To gobelin, który wciąż tkam – efekt moich osobistych poszukiwań uzdrowienia, integralności, sensu i świadomości społecznej. Głęboko wierzę w transformującą moc współczucia. Dzieląc się NVC, noszę w sercu inspirację ludzi, którzy pomogli mi nawiązać kontakt ze współczującym sposobem patrzenia na świat przez całe moje życie. Wierzę, że NVC to potężne narzędzie do wspólnego tworzenia inkluzywnego, opartego na współpracy i trosce świata – takiego, w którym zasoby służą ludzkim potrzebom i trosce o życie, a nie są zorganizowane poprzez relacje dominacji, wyzysku, dehumanizacji i przemocy.
Podwójne skupienie: jednostka i świat
Pracuję z grupami, organizacjami i instytucjami, które dążą do osobistej i zbiorowej transformacji w kierunku bardziej współczującego, opartego na współpracy, odpowiedzialnego i afirmującego życie sposobu życia i pracy. Szczególnie interesuje mnie tworzenie przestrzeni, które zachęcają ludzi zarówno do spojrzenia w głąb siebie – na nasze emocje, nawyki mentalne, potrzeby i sposoby nadawania sensu naszemu wspólnemu życiu – jak i do krytycznej analizy praktyk i systemów grupowych, organizacyjnych i społecznych kultur, w których aktywnie uczestniczymy.
Wspieram również osoby i grupy, które chcą poświęcić czas i energię na zmianę swoich nawyków komunikacyjnych oraz sposobu postrzegania siebie, swoich relacji i wspólnego świata. Pracuję z osobami, które dążą do budowania bardziej współczującej relacji z samym sobą i pragną ukierunkować swoje życie na wzajemne uznanie i troskę.
Projekt z sercem
Od 2020 roku rozwijam swoją pracę w zakresie NVC w Urugwaju poprzez Comunicación con Corazón („Komunikacja z sercem”), realizowany z wielką miłością. W ramach projektu oferuję coroczne szkolenia NVC, warsztaty dla szkół, organizacji, spółdzielni i instytucji publicznych, a także wsparcie indywidualne i dla par.
W 2026 roku Comunicación con Corazón świętuje osiągnięcie 1000 uczestników dzięki tej ofercie edukacyjnej.
Więcej informacji znajdziesz na stronie: www.comunicacionconcorazon.uy
Błoto, z którego wyrasta lotos
Ważną częścią mojej pracy jest rozwijanie umiejętności rozpoznawania – bez obwiniania i z poczuciem sprawczości – wpływu, jaki nieuchronnie wywieramy na innych ludzi, grupy, inne gatunki i świat przyrody. Wierzę, że ta praktyka kryje w sobie ogromny potencjał uzdrawiania, zarówno osobistego, jak i zbiorowego, tworząc przestrzeń w naszej świadomości i sercach, by mogło wyłonić się coś nowego. Wierzę, że pokonywanie konfliktów i różnic w bezpiecznym i wspierającym środowisku stwarza głęboką szansę na uwzględnienie potrzeb i głosów, które zostały uciszone lub wymazane przez dominujące i znormalizowane sposoby bycia na świecie.
Buddyjskie korzenie mojej ścieżki NVC
Od samego początku moja przygoda z NVC była ściśle związana z buddyzmem. Mam błogosławieństwo studiowania u mojej nauczycielki, Margarity Huber (www.parisakuanyin.com), z którą uczymy się i praktykujemy w Urugwaju zgodnie z naukami Bhikkhu Thanissaro. Dzięki Margaricie NVC wkroczyło w moje życie, gdy Pilar de la Torre została zaproszona do Urugwaju przez Stowarzyszenie Kuan Yin, kierowane przez Margaritę Huber.
Ta ścieżka zachęca mnie do pielęgnowania współczucia, zadowolenia, etycznego życia, uczciwości, ciekawości, wrażliwości i osobistego wzmocnienia – cech, które uosabia mój nauczyciel i które ja rozwijam poprzez naszą wspólną pracę. Uważam, że nie da się oddzielić wpływu buddyzmu od mojego rozumienia i praktyki NVC. Ścieżka rozumienia cierpienia, jego przyczyn i środków zaradczych jest obecna we wszystkim, co robię.
Perspektywa systemowa i naprawcza
Moje podejście do NVC jest głęboko zakorzenione w perspektywie systemowej i naprawczej. Postrzegam NVC jako praktykę naprawczą, która przyczynia się do budowania kultury pokoju i wzmacniania bardziej współczujących, godnych i odpowiedzialnych sposobów współżycia. Wierzę, że NVC jest niezbędne do transformacji systemów dominacji na poziomie intrapersonalnym, relacyjnym i społecznym, w tym nierówności, ucisku i form przemocy systemowej, które kształtują nasze życie.
Moja praca koncentruje się szczególnie na badaniu dynamiki władzy w związkach oraz różnic w przywilejach i możliwościach, zwłaszcza tych związanych z klasą społeczną i płcią. Skupienie to wynika z moich własnych doświadczeń życiowych jako kobiety z ubogiego środowiska, a także z refleksji akademickich i zawodowych, które ukształtowały moją karierę jako profesor nauk społecznych i humanistycznych.
Refleksja i działanie na styku NVC i środowiska akademickiego
W ostatnich latach moja główna działalność naukowa związana z NVC koncentrowała się na następujących zagadnieniach:
-
Paradygmat naprawczy, kultura pokoju i NVC.
-
Rola NVC w procesach edukacji obywatelskiej, których celem jest kultywowanie emocji politycznych wspierających życie demokratyczne.
-
Wkład NVC w interwencje społeczne w kontekście społecznej bezbronności, szczególnie poprzez wsparcie zespołów opiekuńczych, we współpracy z Monicą Adan da Silveira i Matíasem Trindade Vlaeminckiem.
-
Związek między NVC a latynoamerykańskimi poglądami na emancypację, skupiony na potrzebach człowieka i naszym wspólnym człowieczeństwie.
Społeczność NVC w Urugwaju
Inspiruje mnie chęć przyczynienia się do rozwoju społeczności NVC w Urugwaju, która szeroko pojmuje NVC jako sposób życia — łącząc ludzi zaangażowanych zarówno w swoją osobistą transformację, jak i w przyczynianie się do zmian kulturowych i strukturalnych, które pomagają tworzyć świat, w którym potrzeby każdego mają znaczenie.
Wyobrażam sobie tę społeczność pozostającą w ciągłym dialogu z szerszą społecznością NVC Ameryki Łacińskiej, której jesteśmy częścią, nieustannie reinterpretującą, w ramach naszych własnych terytoriów i realiów, spuściznę Marshall Rosenbergi sposoby, w jakie może ona przyczynić się do non-violence z perspektywy umiejscowionej i ugruntowanej kulturowo.
Mi forma de vivir la CNV está profundamente ligada a mi camino espiritual budista, a mis estudios en filosofía social y a mi formación metodológica en Gestalt. Un tejido que sigo armando y que es resultado de una búsqueda personal de sanación, integridad, sentido y conciencia social.
Confío profundamente en el poder transformador de la compasión y al compartir CNV llevo en mi corazón la inspiración de las personas que me ayudaron a conectar con la mirada compasiva a lo largo de mi vida.
Confío en que la CNV es un recurso potente para la construcción colectiva de un mundo inclusivo, colaborativo y solidario donde los recursos estén al servicio de las necesidades humanas y del cuidado de la vida, en lugar de organizarse desde relaciones de dominación, explotación, deshumanización y violencia.
Un doble enfoque: La persona y el mundo.
Trabajo con colectivos, organizaciones e instituciones que resuenen con procesos de transformación tanto personal como colectivos hacia formas más compasivas, colaborativas, responsables y dignas de vivir y convivir. Me interesa especialmente crear espacios que inviten tanto a mirar hacia adentro (nuestras emociones, hábitos mentales, necesidades y formas de significar la vida común) como a mirar críticamente las prácticas y sistemas de la propia cultura grupal, organizacional y social de la que somos parte activa.
También acompaño personas (en formato individual y grupal) que quieran dedicar tiempo y energía a transformar hábitos de comunicación y formas de verse a sí mismas y de ver sus relaciones y el mundo social compartido. Personas interesadas en desarrollar una relación más compasiva consigo mismas y que deseen orientarse por el reconocimiento mutuo y el cuidado.
Un proyecto con corazón
Desde 2020 desarrollo mi trabajo en CNV en Uruguay a través de Comunicación con Corazón, un proyecto sostenido con mucho amor desde el que ofrezco formaciones anuales en CNV; capacitaciones para colegios, organizaciones, cooperativas e instituciones públicas. Así como acompañamientos individuales y para parejas. En 2026 Comunicación con Corazón celebra haber alcanzado a 1000 personas como parte de estas propuestas de formación. Puedes conocer más en: www.comunicaciónconcorazón.uy
El barro desde el que crece el loto
Parte importante de mi trabajo consiste en cultivar la capacidad de reconocer, sin culpa y con agencia, los impactos que tenemos inevitablemente en otras personas, en grupos, animales de otras especies y en la naturaleza. Creo que hay un gran potencial de sanación personal y colectiva en esta práctica y que abre espacio en la conciencia y en el corazón para lo nuevo.
Confío en que transitar los conflictos y las diferencias en un entorno seguro y con apoyos es la gran oportunidad de incluir las necesidades y voces silenciadas y borradas por las formas normalizadas y hegemónicas de ser y estar en el mundo.
Las raíces budistas de mi camino con la CNV
Desde el inicio mi camino con la CNV estuvo ligado al budismo. Tengo la bendición de tener como maestra a Margarita Huber (www.parisakuanyin.com) con quien aprendemos y practicamos, en Uruguay, según las enseñanzas de Bhikkhu Thanissaro.
Junto con Margarita llegó la CNV a mi vida, de la mano de Pilar de la Torre invitada por la asociación Kuan Yin liderada por Margarita Huber en 2013 a Uruguay. Este camino me invita a cultivar compasión, contento, ética, integridad, duda, sensibilidad y poder personal, cualidades que me inspira mi maestra y que aprendo en el trabajo que hacemos juntas. No alcanzo a desentrañar hasta dónde llega la influencia del budismo en mi comprensión y práctica de la CNV. El camino de aprender sobre el sufrimiento, sus causas y medicinas está activo en todo lo que hago.
Una mirada sistémica y restaurativa
Mi enfoque de la CNV se encuentra especialmente atravesado por una mirada sistémica y restaurativa. Comprendo la CNV como una habilidad restaurativa orientada al desarrollo de una cultura de paz y al fortalecimiento de formas más compasivas, dignas y responsables de vivir en sociedad.
Creo que la CNV es necesaria para lograr transformar sistemas de dominación tanto en la dimensión intrapersonal como en la relacional y social; incluyendo las desigualdades, opresiones y distintas formas de violencia sistémica que atraviesan nuestras vidas.
Me he enfocado en mirar las dinámicas de poder en las relaciones, las diferencias de privilegios y de oportunidades especialmente vinculadas a la clase social y al género, por mi propia experiencia de vida como mujer que proviene de una familia humilde y por las reflexiones por las que llevé mi vida académica y profesional como docente universitaria en carreras del área social y humana.
Reflexión y acción en el encuentro de la CNV y el mundo académico
Las principales líneas de trabajo académicas vinculadas a la CNV que he desarrollado en los últimos años son:
(1) el paradigma restaurativo, la cultura de paz y la CNV;
(2) la CNV en procesos de educación ciudadana orientados al desarrollo de emociones políticas para la vida en democracia;
(3) el aporte de la CNV como recurso para las intervenciones sociales en contextos de vulnerabilidad social, especialmente desde el cuidado de equipos junto a Mónica Adan da Silveira y Matias Trindade Vlaeminck; y
(4) el vínculo entre la CNV y las perspectivas latinoamericanistas de la emancipación centradas en las necesidades humanas y en nuestra humanidad compartida.
Comunidad CNV en Uruguay
Me motiva contribuir al crecimiento de una comunidad CNV en Uruguay vinculada a una comprensión amplia de la CNV como camino de vida, que reúna a personas interesadas tanto en su propio proceso de transformación como en contribuir a cambios culturales y estructurales orientados a construir un mundo donde las necesidades de todas las personas importen.
Una comunidad en diálogo con la comunidad CNV latinoamericana de la que somos parte y con la que vamos resignificando, en y desde nuestros territorios, el legado de Marshall Rosenberg y las formas en que este puede contribuir a la no violencia desde una perspectiva situada.