Moje zaangażowanie w edukację globalną i rozwojową oraz praca z nauczycielami w organizacji pozarządowej NaZemi (od 2008 roku) skłoniły mnie do stawiania sobie pytań, jak rozmawiać na kontrowersyjne tematy, gdy nasze postawy i wartości się różnią, jak radzić sobie z władzą i nierównościami władzy, jeśli chcemy tworzyć społeczności, organizacje i świat, w którym potrzeby wszystkich, w tym Ziemi, są traktowane na równi. Wiele odpowiedzi i znaczące wsparcie znalazłam właśnie w komunikacji bez przemocy w 2013 roku. Współzałożyłam czeską Porozumienie Bez Przemocy organizację

Sensowne jest dla mnie łączenie transformacji osobistej z zewnętrzną transformacją relacji, porozumień i struktur na poziomie zespołu lub organizacji, dlatego łączę dzielenie się NVC, pracę edukacyjną z nauczycielami (myślenie krytyczne, emancypacyjne projektowanie nauczania) oraz facylitację procesów grupowych i mediację.

Preferuję długoterminową współpracę, niezależnie od tego, czy jest to długotrwały kurs, czy długoterminowe wsparcie organizacji, ponieważ tylko dzięki konsekwentnie skoncentrowanym wysiłkom i uwadze możemy tworzyć i integrować nowe nawyki lub nowe porozumienia organizacyjne.  Uważam, że istotne jest ułatwianie dostępu do szerszych grup zainteresowań (np. w sektorze więziennictwa czy motoryzacji).

Tematycznie interesują mnie:

• NVC w kontekście nierówności władzy (szkoła, organizacja, społeczeństwo)
• Edukacja i wychowanie dzieci (rodzina i szkoła)
• Wspieranie stowarzyszeń, organizacji lub ruchów w harmonizowaniu celów, środków i własnego funkcjonowania
• Systemowe zastosowania bez przemocy
  

Jestem członkiem Nonviolent Global Liberation (NGL) – radykalnej społeczności praktyków, skupionej na aktywnym eksperymentowaniu z niwelowaniem luki między obecnymi globalnymi kryzysami a w pełni współzależnym życiem, zbudowanej wokół pracy Miki Kashtan. To była dla mnie ogromna nauka i inspiracja. Ważnym źródłem inspiracji jest dla mnie praca Vanessy Andreotti i Decolonial Futures Collective.