Odkryłam Porozumienie Bez Przemocy (NVC) w 2015 roku, pracując w korporacji jako radca prawny (in-house lawyer). Od tego czasu praktykuję i zgłębiam NVC, mając na celu zintegrowanie go ze stylem życia. Od początku mojej przygody z NVC stosowałam je w korporacjach, zarówno jako pracownik, jak i w swojej roli oraz w interakcjach z radcą prawnym (in-house lawyer). Od 2017 roku dzielę się NVC jako nauczyciel i konsultant w organizacjach od międzynarodowych korporacji i szpitali, przez administrację publiczną, po startupy technologiczne. Stosuję NVC również w pracy z osobami, towarzysząc im w rozwoju ich własnych, istotnych procesów, a także z parami, mediując konflikty i tworząc przestrzeń, w której możliwe jest autentyczne słuchanie.
Moje podejście do NVC jest w dużej mierze inspirowane pracami Roxy Manning i Miki Kashtan oraz ich spojrzeniem na to, w jaki sposób wymiary społeczne się ze sobą przecinają i kształtują nas jako istoty ludzkie.
Wykorzystuję doświadczenie transformacji, pracując nad sobą jako mężczyzną, nad moją męskością i przywilejami, aby przekształcić patriarchalne dziedzictwo, które noszę w sobie przez całe życie, w mojej pracy z innymi mężczyznami i parami.
Praca nad żałobą stanowi kluczowy element mojej praktyki.
Conocí la CNV en 2015, mientras trabajaba en el mundo corporativo como abogado de empresa. Desde entonces, he estado practicando y estudiando la CNV con el objetivo principal de convertirla en una filosofía de vida. Desde el principio apliqué la CNV en la empresa desde adentro (como empleado, en mi rol e mis interacciones como abogado). Desde 2017 lo hago como formador y consultor. He estado compartiendo la CNV en diferentes tipos de organizaciones: desde empresas multinacionales, hospitales o administraciones públicas, hasta start-up tecnológicas. También aplico la CNV en mi trabajo con las personas, acompañándolas en sus propios procesos vitales; y con parejas mediando conflictos y creando espacios donde se pueda dar una escucha real.
Mi enfoque de la CNV está profundamente influenciado por el trabajo de Roxy Manning y Miki Kashtan y su lente sobre cómo las dimensiones sociales nos atraviesan y nos moldean como seres humanos.
Aplico la experiencia transformadora que estoy teniendo trabajando sobre mí mismo como hombre, sobre mi masculinidad y privilegios, para transformar el legado patriarcal que llevo a lo largo de la vida, a mi trabajo con otros hombres y parejas.
El trabajo con el duelo y la pérdida es un elemento clave en mi práctica.
