La relations est au cœur de mon cheminement staff et être formatrice en CNV est un cadeau que je me suis fait.
Lorsque je transmets la CNV j'ai un grand plaisir à voir les personnes se l'approprier et être émues par les możliwies qui s'ouvrent dans la report à soi et aux autres. Je suis en wdzięczny de ce qui a pu être amélioré dans ma vie par la pratique de la CNV. Je me sens au diapason avec elle dans ma façon de la partager: simplicité et profondeur.
J'accompagne des groupes à la transformacja de conflits et j'aime pouvoir leur aporter des clés qui leur permettent de devenir autonomes, la CNV est incontournable.
Je crois en la résilience de l'humain et en sa beauté individuelle, cependant c'est à chacun de faire ce voyage intérieur pour se rencontrer.
Proponujemy de le faire en légèreté, en compagnie d'un groupe bienveillant, curieux de nos différences, où le droit de se tromper permet d'avancer simplement et avec du soutien, où les napięcia sont accueillies et vécues comme une opportunité de mieux se connaître.
J'aime l'état d'esprit que la CNV développe: Accepter de se wzgler avec honnêteté (nos aprioris, nos peurs, nos limites…), accueillir nos différences, kultywator l'amour de soi et des autres, créer des relations de qualité où les besoins de chacun sont entendus.
Relacja jest sercem mojej osobistej podróży, a bycie trenerem Porozumienie Bez Przemocy (NVC) to dar, który sobie podarowałam.
Dzieląc się NVC, odczuwam ogromną przyjemność, widząc, jak ludzie przyswajają je i są poruszeni możliwościami, jakie otwierają się w ich relacjach z samymi sobą i innymi. Jestem wdzięczny za to, jak moje życie poprawiło się dzięki praktyce NVC. Czuję się w zgodzie z NVC w sposobie, w jaki się nim dzielę: prostocie i głębi.
Towarzyszę grupom w transformacji konfliktów i chcę móc im przekazać klucze, które pozwolą im stać się autonomicznymi. W tym celu NVC jest niezbędne.
Wierzę w siłę ludzi i ich indywidualne piękno. Jednak to od każdego z nas zależy, czy odbędziemy tę wewnętrzną podróż, aby spotkać się z samym sobą.
Proponuję robić to na luzie, w towarzystwie życzliwej grupy, ciekawej naszych różnic, gdzie prawo do popełniania błędów pozwala nam iść naprzód w sposób prosty i ze wsparciem, gdzie napięcia są mile widziane i przeżywane jako okazja do lepszego poznania.
Podoba mi się stan umysłu, jaki rozwija NVC: akceptacja i uczciwe spojrzenie na siebie (nasze uprzedzenia, nasze lęki, nasze ograniczenia...), akceptacja naszych różnic, pielęgnowanie miłości do siebie i innych oraz budowanie jakościowych relacji, w których potrzeby każdej osoby są słyszane.
