Porozumienie Bez Przemocy zastało mnie w 2016 roku, w czasie, gdy byłam pogrążona w głębokim bólu. Jako obywatelka świata, działaczka społeczna, edukatorka, matka, odczuwałam głęboki ból z powodu stanu świata i własnej niezdolności do podążania za swoimi aspiracjami. Trudno mi było znaleźć nadzieję dla ludzkości, a moje własne marzenia wydawały się bardzo naiwne i nierealne. Darem, jaki otrzymałam od NVC, było założenie, że za wszystkim kryje się piękne dążenie, potrzeba, a tragedią jest to, że nie jesteśmy tego świadomi i nie wiemy, jak to osiągnąć. Od tamtej pory nadal odczuwam głęboki żal z powodu sposobu, w jaki wchodzimy w interakcje ze sobą i ze światem, ale teraz nie postrzegam ludzi (w tym siebie) jako złych.
Zainspirowany świadomością NVC, zacząłem dzielić się NVC wszędzie, gdzie się udałem. Mieszkam teraz w Korei Południowej, ale urodziłem się na Białorusi. Zacząłem więc od tych dwóch krajów, ale za każdym razem, gdy jechałem gdzie indziej, prowadziłem tam warsztaty. Od przedszkoli i szkół, przez centra edukacyjne i obozy rodzinne, po konferencje dla nauczycieli i centra społecznościowe. Zapraszałem wszystkich chętnych: dzieci i młodzież, nauczycieli i rodziców, działaczy społecznych i imigrantów… Online i offline, indywidualnie i przed setkami osób, w różnych krajach i w różnych językach. Wiedziałem, że najlepszym sposobem na naukę jest dzielenie się z innymi, i tak właśnie robiłem.
Wierzę w mądrość, która tkwi w każdym z nas, a w moim podejściu praktykuję słuchanie i podążanie za tą mądrością. Pasjonuje mnie również transformacja i uwalnianie naszych traum – indywidualnych, transpokoleniowych i zbiorowych – nawet jeśli czasami czuję się przytłoczona ich ogromem i głębią… Jest nadzieja, gdy wspólnie przechodzimy przez to wyzwolenie. Sprawdź mój kanał na YouTube.
NVC знайшоў мяне ў 2016 годзе ў той час, калі я адчувала моцную боль. Як грамадзянка свету, як грамадская актывістка, як педагог, як маці, я адчувала глыбокую боль за стан свету і за ўласную няздольнасць рэалізаваць свае памкненні. Мне было цяжка знайсці надзею для чалавецтва, а мае ўласныя мары здаваліся вельмі наіўнымі і нерэальнымі. Падарунак, які я атрымала ад NVC, быў першай і найважнейшай перадумовай (якая цяпер стала даверам), што за ўсім стаіць прыгожае імкненне, патрэба, і гэта трагедыя, што мы гэтага не ўсведамляем і не ведаем, як дасягнуць гэтага. З тых часоў я ўсё яшчэ адчуваю вялікую жалобу з-за таго, як мы ўзаемадзейнічаем адзін з адным і са светам, але цяпер я не лічу людзей (у тым ліку сябе) злом.
Натхнёная свядомасцю NVC, я пачала дзяліцца NVC усюды, дзе б я ні была. Зараз я жыву ў Паўднёвай Карэі, але нарадзілася ў Беларусі. Такім чынам, я пачала з гэтых дзвюх краін, але потым кожны раз, калі ехала у іншыя месцы, я прапаноўвала и там майстар-класы. Ад дзіцячых садоў і школ, адукацыйных цэнтраў і сямейных лагераў да настаўніцкіх канферэнцый і грамадскіх цэнтраў. Запрашала да ўдзелу ўсіх жадаючых: дзяцей і падлеткаў, настаўнікаў і бацькоў, грамадскіх актывістаў і імігрантаў... Онлайн і афлайн, сам-насам і перад сотняй людзей, у розных краінах і на розных мовах. Я ведала, што лепшы спосаб вучыцца - гэта дзяліцца з іншымі, і так і рабіла.
Я зараз веру ў мудрасць, якая ёсць у кожным з нас, і ў сваім падыходзе я практыкую прыслухоўвацца да гэтай мудрасці і прытрымлівацца яе. Я таксама захоплена трансфармацыяй і вызваленнем нашых траўм - індывідуальных, трансгенерацыйных і калектыўных - нават калі часам я сама адчуваю сябе прыгнечанай усёй велізарнай колькасцю і глыбінёй гэтых траўм... Надзея падтрымлiваецца, калі мы перажываем гэтае вызваленне разам. Калі ласка, наведайце мой канал Youtube.
