Przez większość mojego życia zawodowego pracowałem w obszarze budowania pokoju. Odkrycie Porozumienie Bez Przemocy (NVC) w 2012 roku było dla mnie punktem zwrotnym. Szukałem podejścia, które wspierałoby głęboką i trwałą transformację relacji i konfliktów, a NVC właśnie to oferowało.

Moim celem jest włączenie NVC do pracy na rzecz pokoju. Przez lata miałem okazję prowadzić szkolenia w takich krajach jak Kolumbia, Boliwia i Bangladesz.

Najbardziej cenię w NVC to, że może być zarówno budujące, jak i wyzwalające. Pomaga nam budować więź z samym sobą i z innymi, a jednocześnie uwalnia nas od ograniczających przekonań, osądów i schematów myślenia.

Podczas moich szkoleń szczególnie lubię łączyć to osobiste wyzwolenie i więź, zwłaszcza w przypadku osób żyjących w kryzysie lub w sytuacjach konfliktowych, z praktycznymi sposobami nawiązywania więzi i komunikowania się ze sobą w rodzinach i społecznościach.

Komunikacja pełna empatii może przyczynić się do wzmocnienia ich sprawczości w celu znalezienia strategii działań zbiorowych i przyczynić się do przekształcania struktur i systemów.

Wierzę, że NVC może być potężnym katalizatorem zmian społecznych. Zmienia nie tylko sposób, w jaki komunikujemy się ze sobą, ale także sposób, w jaki rozumiemy i reagujemy na systemy i struktury, które kształtują nasze życie.

Ucząc się rozpoznawać potrzeby leżące u podstaw naszych własnych działań i działań innych, tworzymy przestrzeń do dialogu, wzajemnego zrozumienia i współpracy.

Jednocześnie NVC wzmacnia naszą samoświadomość, pomagając nam rozpoznawać sytuacje, w których nasze potrzeby nie są zaspokajane z powodu nierównych lub niesprawiedliwych struktur. Dzięki tej świadomości możemy nazwać te realia, zabiegać o zmiany i wspólnie tworzyć systemy społeczne, które promują dobrobyt, godność i rozwój wszystkich ludzi.