Od ponad dwudziestu lat pracuję w edukacji, teatrze i komunikacji. Wspieram jednostki, grupy, szkoły i organizacje w budowaniu bardziej świadomych, autentycznych i opartych na współpracy relacji.
Teatr jest fundamentem mojej pracy i wciąż głęboko inspiruje mnie w sposobie, w jaki dzielę się Porozumienie Bez Przemocy (NVC). Szczególnie interesuje mnie to, co dzieje się, zanim pojawią się słowa: doznania cielesne, emocje, obecność i jakość słuchania. Z tego powodu często wykorzystuję ciało, ruch, sztukę teatralną i bezpośrednie doświadczenie jako narzędzia do odkrywania więzi z samym sobą i z innymi.
Przez kilka lat pracowałam w szkołach, prowadząc projekty edukacji emocjonalnej i relacyjnej dla uczniów i nauczycieli. Stworzyłam również e.motivi, projekt integrujący teatr i psychologię, oraz Corpo Empatico („Empatyczne Ciało”), program łączący teatr i Porozumienie Bez Przemocy ma na celu kultywowanie świadomości, empatii i autentyczności poprzez mowę ciała.
Porozumienie Bez Przemocy głęboko odmieniło mój sposób doświadczania relacji i konfliktów. Postrzegam je jako praktykę, która zachęca nas do rozpoznania naszego wspólnego człowieczeństwa i rozwinięcia obecności zdolnej do szczerego przyjęcia tego, co żywe w nas samych i w innych.
Wierzę, że zmiana społeczna zaczyna się od naszych codziennych relacji i sposobu, w jaki wybieramy, by się spotykać. Dlatego postrzegam Porozumienie Bez Przemocy jako praktyczne narzędzie pokoju – sposób na przekształcenie konfliktów i różnic w okazje do zrozumienia, współpracy i wzajemnej troski.
W mojej pracy staram się tworzyć przestrzenie, w których nauka, ciało, emocje i świadomość mogą się połączyć, tak aby zmiana stała się czymś, co się przeżywa i praktykuje, a nie tylko rozumie w teorii.
Mi occupo di formazione, teatro e comunicazione da più di vent'anni. Accompagno persone, gruppi, scuole e organizzazioni nello sviluppo di relazioni più consapevoli, autentiche e collaborative.
Il Teatro è la radice del mio lavoro e continua a ispirare profondamente anche il mio modo di condividere la Comunicazione Nonviolenta. Sono interessata a ciò che accade prima delle parole: le sensazioni corporee, le emozioni, la presenza e la qualità dell'ascolto. Per questo utilizzo spesso il corpo, il movimento, il gioco teatrale e l'esperienza diretta come strumenti per esplorare la connessione con sé stessi e con gli altri.
Da diversi anni lavoro nelle scuole con progetti di educazione emotiva e relazionale, per studenti e insegnanti. Ho inoltre ideato e.motivi, un progetto che integra teatro e psicologia, e Corpo Empatico, un percorso che unisce Teatro e Comunicazione Nonviolenta per favorire consapevolezza, empatia e autenticità attraverso il linguaggio corporeo.
La Comunicazione Nonviolenta ha trasformato profondamente il mio modo di vivere le relazioni e il conflitto. La considero una pratica che invita a riconoscere la comune umanità che condividiamo e a sviluppare una presenza capace di accogliere con sincerità ciò che vive dentro di noi e negli altri.
Credo che il cambiamento sociale nasca dalle relazioni quotidiane e dal modo in cui scegliamo di incontrarci. Per questo considero la Comunicazione Nonviolenta un concreto strumento di pace: una possibilità di trasformare conflitti e differenze in occasioni di comprensione, collaborazione e cura reciproca.
Nel mio lavoro cerco di creare spazi in cui apprendimento, corpo, emozioni e consapevolezza possano incontrarsi, affinché il cambiamento diventi un'esperienza vissuta e praticata e non soltanto teorica.
