Jako dziecko marzyłem o pracy w szeregach Błękitnych Hełmów ONZ lub jako dyplomata, by znaleźć „słowa pokoju”. Ale słowa, które wypowiadałem, jak i te, które słyszałem, zawsze zdawały się wzmacniać nieporozumienia i wojnę.
Znajdowałem schronienie w ciszy, muzyce i literaturze. Jako muzyk i kompozytor jeździłem w trasy koncertowe po Europie i na Bliskim Wschodzie. Na scenie mogłem doświadczać swoistej komunii z publicznością, uniwersalnego języka „od serca do serca”. Ale w moim codziennym życiu sprawy stawały się trudniejsze, a ludzie zawsze zdawali się oddzielać od siebie i wzajemnie się rozdzierać. To było dziwne i bolesne.
Porozumienie Bez Przemocy (NVC) zmieniło ten świat: odkryłem inne słowa, pełne świadomości i współczucia. Odzyskałem zdolność dostrzegania tego, co idzie dobrze, wyrażania siebie w odniesieniu do moich najgłębszych wartości i wsłuchiwania się w głębokie przekonania i potrzeby innych ludzi. Odkryłem, że konflikt może być darem prawdy, a przemoc tragicznym wołaniem o pomoc.
Zmieniłam sposób postrzegania życia i dostrzegłam rzeczy, które wcześniej były dla mnie niewidoczne i niedostępne. Poczułam, jak radosne może być szczere wyrażanie siebie; doświadczyłam topnienia gniewu, opadania masek i powrotu zaufania.
Dziś staram się każdego dnia wydobywać i dzielić się tymi odkryciami, które zmieniły moje spojrzenie i moje życie. Życie bez przemocy to codzienne zobowiązanie, kompas w mgle, choć czasami jest to trudne!
-
Oferuję szkolenia w sferze osobistej i zawodowej, które mają na celu wspieranie autentycznych relacji i zapobieganie napięciom.
-
Posiadam wykształcenie w zakresie mediacji i chętnie towarzyszę osobom i grupom w rozwiązywaniu konfliktów, dbając o to, aby każda osoba mogła wyrazić swoją prawdę.
-
Sztuka jest częścią mojej tożsamości i wyrazu twórczego: muzyka, rysunek i Święte Tańce Kręgowe (które są niezwykłym sposobem doświadczania wspólnoty).
-
Na koniec, ale nie mniej ważne, lubię uwidaczniać to, co niewidzialne: powiązania i punkty krytyczne, relacje władzy i strefy ciszy… Czasami ludzie, których warunki uniemożliwiają im wyrażanie prawdziwych myśli i uczuć, mogą otworzyć się na uznanie swoich najgłębszych potrzeb i poczuć się w pełni wysłuchani i zrozumiani. Lubię przyczyniać się do wzajemnego zrozumienia, aby każdy człowiek był mile widziany taki, jaki jest, i postrzegany jako dar dla świata.
« Le monde est rempli de visions qui attendent des yeux. Les présences sont là, mais ce qui manque, ce sont nos yeux ». Christian Bobin.
Enfant, je rêvais de travailler comme casque bleu ou diplomate de l’ONU, de trouver « les mots pour la paix ». Mais les mots que j’exprimais, ceux que j’entendais, semblaient alimenter toujours plus l’incompréhension et la guerre.
Je me suis réfugiée dans le silence, la musique, et la littérature. Comme musicienne et compositrice, j’ai accompagné des spectacles en Europe et au Moyen-Orient. Sur scène, je faisais l’expérience d’une forme de communion avec le public, d’un langage « cœur à cœur », universel ; mais dans mon quotidien, les choses et les êtres semblaient sans cesse se séparer, se déchirer. C’était étrange, et douloureux.
La CNV a renversé ce monde : j’ai découvert d’autres mots, nourris de conscience et de compassion. J’ai retrouvé la capacité de voir ce qui va bien, celle de m’exprimer depuis mes valeurs profondes, celle d’écouter la profondeur de l’autre. J’ai découvert qu’un conflit pouvait être un cadeau de vérité ; la violence, un tragique appel à l’aide.
J’ai changé de regard, et vu des choses qui m’étaient auparavant invisibles, inaccessibles ; j’ai goûté à la joie d’une expression sincère, à la colère qui fond, aux masques qui tombent, à la confiance retrouvée.
Aujourd’hui, j’essaye chaque jour de cultiver et partager ces découvertes qui ont changé mon regard et ma vie. La non-violence est un engagement quotidien, une boussole dans la brume, même si parfois, elle est difficile !
-
Je propose des formations dans le cadre personnel ou professionnel, pour cultiver des liens sincères et prévenir les tensions.
-
Formée à la médiation, j’aime accompagner les personnes et les collectifs à traverser le conflit, pour que chacun soit entendu dans sa vérité.
-
La dimension artistique (musique, dessin, Danses Circulaires Sacrées, qui sont un magnifique moyen de vivre la communauté) fait partie de mon identité et de ma transmission.
-
Enfin, j’aime rendre visible l’invisible : les complicités et les lignes de fracture, les rapports de pouvoir et les zones de silence… et parfois des personnes que leur condition prive de parole, de visibilité ou de crédibilité, comme dans le milieu pénitentiaire, psychiatrique, ou auprès des personnes « atypiques ». J’aime œuvrer à la compréhension mutuelle, pour que chaque être soit accueilli tel qu’il est et vu comme un cadeau pour le monde.
