Kiedy dołączyłam do NVC, kroczyłam przez świat jako głęboko zraniona kobieta, Latynoska, siódme z ośmiorga dzieci moich rodziców Manuela i Marii Teresy Garcia, moich pierwszych nauczycieli. Tęskniłam za sposobem na uwolnienie się od depresji, która owinęła i zdławiła moje serce. Chciałam uwolnić się od żalu i rzucić wyzwanie moim dręczycielom: niewystarczająco dobrej, niepasującej do grupy, czy konieczności dwa razy cięższej pracy, by zostać zaakceptowaną w świecie, który nie akceptował mojego akcentu, mojej brązowej skóry ani moich zmagań z uzdrowieniem mojego wewnętrznego dziecka.

W moim nowym partnerstwie nie chciałam powtarzać poniesionych strat i pragnęłam zrozumieć swoje schematy, które przyczyniły się do poważnych strat. Chciałam uzdrowić te brakujące części, aby odzyskać głos, zdolność do marzeń i podzielić się ze społecznością czymś, co mogłoby przynieść jej przemianę, co byłoby dla niej wartością życiową, wyzwalającą i uzdrawiającą.

Potrzebowałam chwili wytchnienia i przegrupowania sił po zmianie ścieżki życiowej. Ukończyłam studia podyplomowe z pracy socjalnej, aby zdobyć umiejętności pozwalające mi przyczyniać się do dobrostanu psychicznego innych. Jako nauczycielka i pracownica socjalna zauważyłam i doświadczyłam wielu przeciążeń, stresu i wypalenia w tych dziedzinach. Jeśli chciałam wspierać i troszczyć się o przyszłe pokolenia, chciałam zwiększyć swoją świadomość i kompetencje społeczno-emocjonalne, budując jednocześnie własne zasoby, które pozwolą mi pogłębiać więzi, odporność rodziny i społeczności oraz możliwości uzdrawiania.

Asystowanie i nauczanie podczas intensywnych warsztatów Nonviolent Leadership for Social Justice Retreat przez ponad 20 lat pozwoliło mi zgłębić nauczanie duchowych podstaw NVC. Nauczałem i chcę nadal nauczać duchowych podstaw NVC poprzez głębokie wsłuchiwanie się w potrzeby podczas interakcji w życiu osobistym i zawodowym; dostrajanie się do tego, z czego energia serca drugiej osoby chce być znana, i pomaganie w budowaniu więzi w tym głębokim duchowym miejscu, szczególnie w obliczu różnic, rasy, klasy i płci, a także w konfliktowych, codziennych i nieformalnych interakcjach.

W żywej świadomości NVC z przyjemnością wspierałam tę duchową podstawę, skupiając się na potrzebach serca, czerpiąc z oddechu, by stać się obecnym, zatrzymując się i sprawdzając, jakie potrzeby są we mnie obecne, a następnie dążąc do osiągnięcia tego, za czym tęskni druga osoba, jako własnego wewnętrznego procesu, w codziennej praktyce lub w bardziej formalny sposób, podczas spotkań roboczych, rozmów mediacyjnych, odgrywania ról lub podczas sesji nauczania z głębszą eksploracją podczas szkoleń i rekolekcji. Na przykład, aktywując i kreatywnie zapraszając innych do zgłębiania tematów żałoby i snów poprzez sztukę, uzdrawianie świadomością NVC poruszało mnie i inspirowało, stając się narzędziem do przytulania się z czułością w interaktywnej, głęboko wiążącej przestrzeni, by usłyszeć głosy serc. Zapraszając ciekawość i otwartość serca, możemy być widziani i wspierani bez osądu, co podsyciło moją nadzieję na transformacyjną zmianę w teraźniejszości w naszych relacjach z samym sobą i światem, który chcemy stworzyć. Zakotwiczenie w pracy i takie wspólne, przeżyte doświadczenia pielęgnowały miłość w działaniu i odczuwały potężną transformację wykraczającą poza słowa. Nieustannie porusza mnie i inspiruje dar dostrzegania i szanowania człowieczeństwa innych. Ta nowo odkryta ścieżka napawała mnie nadzieją i stanowiła klucz do mojego włączenia Porozumienia bez Przemocy (NVC) jako duchowej praktyki uzdrawiania i transformacji relacji i społeczności.

Dziś ta podróż pozwoliła mi kontynuować moje życiowe dzieło uzdrawiania i wspierania wrażliwych grup społecznych, które rzadko mają dostęp do NVC z powodu ograniczonych zasobów i możliwości. Praca ze społecznościami rdzennymi, imigrantami/społecznościami hiszpańskojęzycznymi, z moim partnerem i innymi osobami, aby oddziaływać na nasze siedem przyszłych pokoleń, to atrakcyjna i znacząca praca.

Zostając certyfikowanym trenerem, chcę znaleźć nowe, bardziej autentyczne sposoby przekazywania społecznościom świadomości i narzędzi NVC w sposób bardziej zgodny z ich tradycjami i sposobem postrzegania. Chcę kontynuować pracę z różnorodnymi społecznościami, w tym z osobami o niskich dochodach, imigrantami/dwujęzycznymi i historycznie marginalizowanymi, a także ze społecznością plemienną, która miała zupełnie inny światopogląd i przytłaczająco negatywne skojarzenia z amerykańskim systemem edukacji oraz formatami zajęć w klasach i warsztatach, które wyrządziły jej krzywdę. Taka praca łączy, spełnia i pielęgnuje w sposób satysfakcjonujący dla obu stron – czuję, że dzięki tym relacjom po prostu rozwijam swoją rodzinę.

Chcę również nadal korzystać z niego w obrębie własnej rodziny, a także z szerokiego kręgu bliskich przyjaciół i ich rodzin.