„Aldilà di giusto o sbagliato c'é un campo, ci incontreremo lì”. Rumi

Odkąd zetknęłam się z NVC, staram się stosować je w relacji z ojcem mojego syna, w pracy, w założonym przeze mnie projekcie edukacyjnym na świeżym powietrzu, w relacjach z rodzinami i w społeczności, w której żyję.

Ważne jest, aby zrozumieć, że ta próba stwarza mi nowe możliwości nawiązania kontaktu z samym sobą i pozwala mi zaakceptować NVC w moim życiu jako część mnie.

Mieszkam we Włoszech. Wcześniej mieszkałam we Francji przez ponad osiem lat i tam po raz pierwszy zetknęłam się z NVC. Uważam Francję za część siebie.

Mój pierwszy cel w NVC dotyczy edukacji i rodziny. Chciałabym zmienić paradygmat władzy w relacji między dorosłymi a dziećmi.
Moim drugim celem jest zmiana postrzegania konfliktu
w taki sposób, aby konflikt był okazją do nawiązania kontaktu z samym sobą i z innymi.
Moim trzecim celem jest stworzenie przestrzeni dla pokoju w relacjach, biorąc pod uwagę, że wszyscy ludzie mają te same potrzeby.
Staram się dzielić te cele we wszystkich aspektach życia (edukacja, rodzicielstwo, praca) jako szansę dla innych, nie narzucając im swoich przekonań.