Praktyka ta pozwala nam łagodnie powrócić do ciała i do chwili obecnej, zwłaszcza w chwilach, gdy czujemy się pobudzeni, odłączeni od siebie lub zalani emocjami.

Obserwując doznania z uwagą i ciekawością, zaczynamy spowalniać nasze automatyczne reakcje i wsłuchiwać się głębiej w to, co dzieje się w nas. Często ciało wyczuwa coś, zanim umysł zdąży to nazwać.

W kontekście Porozumienie Bez Przemocy , ta świadomość może wspierać bardziej szczerą relację z samym sobą. Może pomóc nam rozpoznać, co czujemy, co jest dla nas ważne i za czym tęsknimy pod naszymi reakcjami. Z tego miejsca często łatwiej jest słuchać z empatią, mówić szczerze i być obecnym w ważnych rozmowach.

DLACZEGO TA PRAKTYKA JEST WAŻNA

Kiedy czujemy się bardziej ugruntowani w sobie, często mamy w sobie więcej przestrzeni. Więcej przestrzeni na obserwację. Więcej przestrzeni na wybór. Więcej przestrzeni na reagowanie z troską, zamiast natychmiastowego przechodzenia w obronę, obwinianie lub wycofywanie się. Powrót do ciała może stać się cichą kotwicą w chwilach napięcia, niepewności lub intensywnego napięcia emocjonalnego.

W NVC I WSPÓŁCZUJĄCYM DIALOGU

Ta praktyka może być pomocna przed lub w trakcie trudnych rozmów, gdy pojawiają się silne emocje lub gdy chcesz na nowo nawiązać kontakt ze sobą. Może Ci pomóc:

• Pozostań w kontakcie z chwilą obecną
• Zauważaj uczucia i potrzeby z większą jasnością
• Słuchaj z większą empatią
• Mów szczerze i z troską
• Pozostań w kontakcie nawet w chwilach dyskomfortu

Im głębiej potrafimy towarzyszyć sobie, tym bardziej prawdopodobne jest, że spotkamy się z innymi ludźmi ze współczuciem.