W epoce, w której globalna populacja rośnie w zawrotnym tempie, w której proces globalizacji poszerzył i połączył globalne pole gry gospodarczej, a planeta, na której żyjemy, cierpi z powodu obecnej polityki i praktyk, istnieje pilna potrzeba, aby wszyscy obywatele świata działali jako partnerzy. Od przedszkola do studiów podyplomowych, instytucje edukacyjne oferują kursy, które mają nauczyć studentów komunikacji i współzależnego działania. Jednocześnie jednak pedagogika i praktyka edukacyjna często skłaniają się ku hierarchicznym strategiom edukacyjnym i relacyjnym, aby kontrolować proces uczenia się uczniów i klimat w klasie. Gdy proces uczenia się uczniów, czyli środowisko uczenia się, jest kontrolowany za pomocą strategii hierarchicznych, nauczyciele mogą nie modelować, a uczniowie nie mogą się uczyć, współzależnej komunikacji i dynamiki relacji. Partnerskie strategie edukacyjne mogą skuteczniej modelować współzależną dynamikę relacji, taką jak współczucie, współpraca i komunikacja egalitarna, a także wspierać samodzielność, kreatywność i krytyczne myślenie u uczniów.

Niniejsza praca bada 1) naturę hierarchicznych i partnerskich strategii edukacyjnych i relacyjnych, 2) sposoby, w jakie szkolenie w zakresie koncepcji i stosowania empatii wpłynęło na strategie komunikacyjne i relacyjne asystentów dydaktycznych (GTA) ze studentami na poziomie uniwersyteckim, oraz 3) wpływ wprowadzenia modelu komunikacji znanego jako Porozumienie Bez Przemocy sm (znanego również jako Komunikacja Współczująca) na strategie komunikacyjne i relacyjne dyrektorów i nauczycieli w szkole czarterowej (K-8), gdzie dyrektorzy zdecydowali się na zastosowanie podejścia partnerskiego w edukacji uczniów. Uczestnikami było 40 asystentów dydaktycznych z wydziału komunikacji uniwersytetu Southwestern oraz dziewięciu nauczycieli, dwóch dyrektorów szkół i 15 uczniów (klasy 3-8) z pobliskiej szkoły czarterowej. Zwiększone współczucie i szacunek dla uczniów ze strony asystentów GTA oraz zwiększona współpraca i szacunek między komunikacją a strategią relacyjną z uczniami. Wywiady osobiste i obserwacje na miejscu pokazują, że wzrasta empatia wobec uczniów i akceptacja modelu Porozumienie Bez Przemocy jako części strategii komunikacji i budowania relacji nauczycieli w szkole publicznej.