Nauczanie pokoju poprzez wykorzystanie porozumienie bez przemocy trudnych rozmów na zajęciach akademickich

Empatia i szacunek dla siebie i innych podczas prowadzenia trudnego dialogu stanowią istotny element edukacji na rzecz pokoju. Gandhi podkreślał, że angażowanie emocji ma większy wpływ transformacyjny niż czysto intelektualne podejście do edukacji. Porozumienie bez Przemocy (NVC), opracowane przez Marshall Rosenberg, jest narzędziem sprzyjającym empatii i budowaniu więzi pomimo różnic. Wykorzystanie NVC w trudnych rozmowach na zajęciach w każdym uniwersytecie to sposób na włączenie edukacji na rzecz pokoju do głównego nurtu programu nauczania. Chociaż istnieje literatura na temat trudnych rozmów na zajęciach w college'u oraz skuteczności NVC w ogóle, a także w klasach K-12, niewiele jest publikacji na temat NVC w przestrzeni uniwersyteckiej, a w ogóle nie ma informacji na temat NVC w trudnych rozmowach. 

W tym badaniu, głównie jakościowym, poproszono studentów o wykorzystanie NVC do dyskusji na temat kontrowersyjnych działań bez przemocy. Stwierdziliśmy, że nawet gdy zarówno wykładowca, jak i studenci byli początkujący w NVC, studenci potrafili wykorzystać tę metodę do omówienia polaryzujących protestów na zajęciach, gdzie panowała różnorodność poglądów, a potrzeby szacunku były w przeważającej mierze zaspokajane. NVC było również przydatne do pogłębienia analizy skuteczności działań bez przemocy i mogłoby służyć jako narzędzie regulacji emocjonalnej w działaniach bez przemocy lub współczesny rodzaj oczyszczenia dla satyagrahy.