Współczesne środowisko hipertechnologiczne, charakteryzujące się konwergencją mediów, pogłębiającą się globalizacją komunikacji, wzrostem mowy nienawiści na różnych platformach komunikacyjnych oraz nadejściem ery postprawdy, wymaga nowych, innowacyjnych podejść do dyscypliny badań nad komunikacją. Wykładniczy rozwój technologii i jej wpływ na komunikację i jej procesy sprawiły, że jej badanie stało się nie tylko bardziej złożone, ale i fascynujące.

Do doświadczenia komunikacyjnego ludzi nieustannie dodawane są nowe elementy i wymiary. W tym kontekście model komunikacji można opisać jako obejmujący złożoność globalizacji i konwergencji komunikacji, wraz z sieciowym powiązaniem komunikacji interpersonalnej i masowej, którą Castells (2007) określa jako samodzielną komunikację masową.