To jakościowe, wieloprzykładowe studium przypadku zgłębia integrację i ocenę lingwistyki pokoju przez nauczycieli języka angielskiego w różnych praktykach pedagogicznych, koncentrując się na badaniu terminologii przemocy i bezprzemocy używanej przez uczniów w środowisku klasowym. Gromadzenie danych obejmowało pogłębione wywiady z pięcioma nauczycielami języka angielskiego, którzy zostali przydzieleni do dwóch dodatkowych nauczycieli i pięciu uczniów. Dane zostały przeanalizowane tematycznie, ujawniając pięć kluczowych tematów frazeologii i terminologii przemocy i bezprzemocy używanych przez uczniów, takich jak: wyrażanie osądów moralnych, wyrażanie się w kategoriach kulturowych i religijnych, pozytywny i zachęcający język, promowanie pokojowej komunikacji i pracy zespołowej oraz używanie języka uprzejmego.

Po drugie, artykuł ukazuje pięć pojawiających się tematów we wdrażaniu lingwistyki pokoju: promowanie języka inkluzywnego i pokojowego, kultywowanie kultury pokoju poprzez pedagogikę interaktywną, włączanie materiałów dydaktycznych uwzględniających różnorodność kulturową, podtrzymywanie lingwistyki pokoju w całym przedmiocie, współpracę z nauczycielami rówieśniczymi lub ekspertami. Po trzecie, artykuł podkreśla cztery kluczowe tematy w ocenie sukcesu w pedagogice ELTS: ocenę skuteczności pokojowego podejścia, metody informacji zwrotnej z pedagogiki pokoju, pozytywne zmiany w zachowaniu uczniów oraz zaangażowanie w możliwości rozwoju zawodowego w zakresie świadomości pokoju. Przypadki te wskazują zarówno na podobieństwa, jak i różnice w sposobie, w jaki nauczyciele języka angielskiego włączają lingwistykę pokoju do swoich zajęć i oceniają swój sukces, pomimo napotykania zarówno agresywnych, jak i nieagresywnych przejawów wśród uczniów.