Badanie eksploracyjne – strategie Porozumienie Bez Przemocy dla nauczycieli szkół średnich z wykorzystaniem metody „Krąg Jakościowej Nauki”
Nauczyciele odgrywają ważną rolę w ułatwianiu uczenia się. Sposób, w jaki nawiązują relacje z uczniami, jest kluczowy dla zapewnienia, że środowisko klasowe wspiera zarówno rozwój akademicki, jak i osobisty uczniów (Evans i Harvey, 2012). Uznając znaczenie relacji w klasie i ich wpływ na zachowanie uczniów, cel niniejszego badania obrał dwojaki kierunek. Po pierwsze, badanie obejmowało zbadanie, w jaki sposób podejście skoncentrowane na osobie może pomóc w budowaniu pozytywnych relacji w kontekście edukacyjnym. Wybrano podejście zwane Porozumieniem Bez Przemocy (NVC) ze względu na jego potencjał w zakresie wzmacniania empatii nauczycieli, umiejętności komunikacji interpersonalnej, a także promowania mniej osądzającego postrzegania i reakcji na trudne zachowania uczniów (Rosenberg, 2003a). Po drugie, wykorzystano model Kręgu Jakościowej Nauki (QLC) jako metodę praktykowania i dzielenia się doświadczeniami nauczycieli w zakresie wspólnej nauki NVC w sposób koleżeński i empiryczny. Wybrano podejście oparte na współpracy, aby przeciwdziałać pracy nauczycieli w pojedynkę, mając nadzieję, że dzielenie się odpowiedzialnością za kierowanie i podejmowanie decyzji zachęci nauczycieli do samodzielności.
Dlatego też, oprócz krytycznej analizy NVC, w niniejszym badaniu zbadano również wpływ QLC na rozwój zawodowy nauczycieli. Jest to badanie skoncentrowane na treści (tj. na poznaniu potencjału NVC) i jednocześnie na procesie (tj. na zbadaniu potencjału podejścia małych grup do rozwoju zawodowego nauczycieli, aby dzielić się wiedzą i zdobywać wgląd w swoją praktykę). W badaniu wzięło udział czterech nauczycieli szkół średnich z dwóch miejskich szkół w Nowej Zelandii. Nauczyciele ci uczestniczyli w siedmiu spotkaniach QLC w ciągu jednego semestru szkolnego i przeprowadzili wywiady wstępne i końcowe, aby określić wpływ i potencjał zarówno treści (NVC), jak i procesu (QLC) badania.
Ponadto, sporządzono notatki terenowe, aby udokumentować ścieżki nauczycieli w ramach QLC. Paradygmat interpretacyjny, skoncentrowany na analizie tematycznej, został wykorzystany jako narzędzie do analizy i interpretacji wyników, aby rzucić światło na to, jak NVC przyczyniło się do pozytywnych relacji nauczyciel-uczeń, a także na to, jak QLC zapewniło nauczycielom nowatorski sposób angażowania się w rozwój zawodowy.
Nauczyciele zgłaszali, że nauka NVC pomogła im uniknąć osądzania i zwiększyła ich świadomość emocjonalną w klasie. W szczególności stosowali procesy NVC, aby pomóc sobie w regulowaniu emocji w trudnych sytuacjach, a także celowo angażowali się w bardziej otwarte dialogi ze swoimi uczniami. Co więcej, wykorzystywali NVC jako narzędzie do krytycznej refleksji nad własnymi przekonaniami dotyczącymi nauczania i ich wpływem na interakcje z uczniami. Nauczyciele potwierdzili również, że aspekty współpracy, doświadczenia i wsparcia w QLC stworzyły środowisko, w którym mogli bezpiecznie praktykować nowe podejście. Dzięki temu spotkaniu nauczyciele stworzyli przestrzeń, w której mogli otwarcie dyskutować o pomysłach, dzielić się doświadczeniami i wspólnie tworzyć rozwiązania typowych problemów kontekstowych.
Implikacje tego badania są dwojakie: po pierwsze, podkreślają one, jak programy oparte na empatii mogą potencjalnie zwiększać umiejętności nauczycieli w zakresie samoregulacji emocjonalnej i przyjmowania perspektywy. Po drugie, pokazują korzyści płynące z ustrukturyzowania procesu doskonalenia zawodowego nauczycieli w sposób, który zachęca do aktywnego uczestnictwa, ciągłego uczenia się i budowania kultury współpracy. Ponieważ nauczyciele coraz częściej spotykają się ze stresem i izolacją w swoim zawodzie, oba elementy tych badań są istotne dla ich dobrostanu, jak również dla dobrostanu uczniów, których uczą.