Porozumienie Bez Przemocy i Medycyna Narracyjna dla Promocji Zrównoważonego Zdrowia

Pandemia COVID-19 i obecna sytuacja międzynarodowa sprawiły, że wiele osób czuje się bezradnych, zarówno pod względem ekonomicznym, jak i psychicznym. Jednocześnie systemy opieki zdrowotnej, szczególnie w Europie, są pod presją, co skutkuje niedoborem lekarzy, dużym obciążeniem pracą i niskimi pensjami pracowników służby zdrowia. Pacjenci borykają się z dłuższymi listami oczekujących, krótszymi czasami wizyt oraz izbami przyjęć, które bagatelizują ich problemy kliniczne. W rezultacie, również w szpitalach, częściej dochodzi do aktów przemocy wobec siebie i przemocy z różnych przyczyn.

Istnieje jednak nadzieja, a zaczyna się ona od dzielenia się naszymi potrzebami, myślami i uczuciami. Właśnie tutaj wkracza medycyna narracyjna, pomagając w wydobywaniu historii na światło dzienne, słuchaniu, zadawaniu pytań otwartych, analizowaniu wypowiedzi, metafor i czasu komunikacji oraz promowaniu narracji bez przemocy. Kluczem jest przejście od narracji przemocy do narracji bez przemocy oraz uznanie relacji za fundamentalny element procesu terapeutycznego, zasługujący na dogłębny program edukacyjny. Jest to tym bardziej prawdziwe, jeśli weźmiemy pod uwagę, że ekosystem zdrowia, wraz z uwzględnieniem różnorodności i promowaniem pokoju, jest jednym z głównych filarów Celów Zrównoważonego Rozwoju ONZ.

Celem tej książki jest inspirowanie do troski o siebie nawzajem poprzez historie osób niepełnosprawnych, pacjentów, pielęgniarek, lekarzy, studentów, opiekunów i jednostek, które mierzą się z innością i rozwiązują konflikty.