Wpływ treningu komunikacji bez przemocy na poczucie własnej skuteczności w rodzicielstwie i dobrostan psychiczny matek dzieci z wadami słuchu

Celem badania było zbadanie wpływu programu komunikacji bez przemocy na poczucie własnej skuteczności rodzicielskiej i dobrostan psychiczny matek dzieci z upośledzeniem słuchu. Badanie miało charakter półeksperymentalny, obejmowało pre-test i post-test z grupą kontrolną. Całkowita liczba osób objętych badaniem wynosiła 49, z czego 30 matek wybrano ze szkół ogólnodostępnych w Isfahanie, stosując dogodną metodę doboru próby, i przydzielono je losowo do dwóch grup eksperymentalnych i kontrolnych po 15 osób. Do oceny wszystkich uczestników wykorzystano narzędzia Dumka i i in.: Parental Self Agency Measure oraz Ryff Psychological Well-being. Grupa eksperymentalna uczestniczyła w interwencji w 8 sesjach po 45 minut i jednej sesji tygodniowo. Następnie obie grupy oceniano za pomocą tych samych skal.

Dane analizowano metodą jednoczynnikowej analizy kowariancji. Wyniki wskazały, że program komunikacji bez przemocy miał istotny i pozytywny wpływ na poczucie własnej skuteczności w rodzicielstwie i dobrostan psychiczny w grupie eksperymentalnej. 

Ponieważ interwencja poprawiła poczucie własnej skuteczności w rodzicielstwie oraz dobre samopoczucie psychiczne matek dzieci z wadami słuchu, planowanie tej interwencji odgrywa ważną rolę w poprawie poczucia własnej skuteczności w rodzicielstwie oraz dobrego samopoczucia psychicznego matek.

Słowa kluczowe: upośledzenie słuchu, komunikacja bez przemocy, dobre samopoczucie psychiczne, poczucie własnej skuteczności