Projekt ma dwa uzupełniające się cele:

• umożliwienie dorosłym pracującym z dziećmi stosowania programu empatycznej komunikacji bez przemocy i konstruktywnego rozwiązywania konfliktów oraz opracowanie modelu wzajemnej edukacji, którego założenia są następujące:
  • aktywna rola dzieci w procesie edukacyjnym
  • autonomiczna, wewnętrzna motywacja kontra przymus 
  • samodyscyplina kontra dyscyplina oparta na posłuszeństwie i strachu przed karą 
  • szanowany autorytet kontra obawiający się autorytetu
  • wzajemne zrozumienie, szacunek i współpraca pomiędzy dorosłymi i dziećmi w procesie edukacyjnym
• dzieci i młodzież nabywają podstawowych umiejętności komunikacji bez przemocy, uczą się konstruktywnie rozwiązywać konflikty i nieporozumienia oraz stają się aktywnymi uczestnikami procesu edukacji, dzięki czemu cokolwiek robią, robią to z wewnętrznej motywacji, a nie z powodu siły lub posłuszeństwa opartego na strachu lub karze.
  • dzieci i młodzież powinny przyjąć wartości kultury non-violence: zrozumieć i doświadczyć, że autonomia nie oznacza wolności od innych, ale wolność z innymi, że szacunek do samego siebie, samoakceptacja, odpowiedzialność za własne czyny oznaczają wzajemność, poszanowanie różnic, równość, współpracę, wsparcie, współczucie.