Niniejsza praca podejmuje temat strategii komunikacyjnych, które mogą wpływać na negocjacje pokojowe i rozwiązywanie konfliktów oraz usprawniać je. Celem pracy jest wskazanie sposobów, w jakie wykorzystanie komunikacji może potencjalnie utorować drogę do świata z mniejszą liczbą konfliktów, poprzez zbadanie dwóch podejść komunikacyjnych, zwanych porozumienie bez przemocy i komunikacją strategiczną. Aby lepiej zrozumieć te dwa modele komunikacji, zostaną one zastosowane w studium przypadku kryzysu kubańskiego. W związku z tym praca będzie zawierać również analizę porównawczą, która uwypukli różnice i podobieństwa między tymi dwoma podejściami, a tym samym omówi istotę komunikacji.

Podsumowując, niniejsza rozprawa podkreśli znaczenie komunikacji. Komunikacja to temat, który wpływa na wszystkie dziedziny życia, w tym na religię. W rozprawie autor dowodzi, że zarówno porozumienie bez przemocy jak i strategiczna komunikacja to kluczowe podejścia do zrozumienia istoty komunikacji. Podsumowując, autorka stwierdza, że ​​oba wybrane modele komunikacji są użyteczne i mogą potencjalnie utorować drogę do świata z mniejszą liczbą konfliktów, choć na różne sposoby. Dowodzi ona, że ​​komunikacja może budować mosty, nawiązywać więzi i przywracać wiarę w ludzkość.