Badania nad młodzieżą transpłciową i ekspansywną płciowo (TGE) uwypukliły nieproporcjonalnie trudne i trudne wyniki w zakresie zdrowia psychicznego i rozwoju, z jakimi borykają się te osoby. Badania w dużej mierze sugerują również, że akceptacja tożsamości i ekspresji płciowej młodzieży TGE przez rodzinę ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania niekorzystnym wynikom psychospołecznym w tej społeczności. Ostatnio leczenie oparte na rodzinie stało się powszechną praktyką w przypadku młodzieży TGE, której rodziny są dostępne dla opieki, ale nie jest jasne, czy badania dostarczają danych o wynikach interwencji rodzinnych u młodzieży TGE. Niniejsze badanie jest zgodne z wytycznymi Preferred Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA) dotyczącymi systematycznego przeglądu artykułów dostarczających danych o wynikach lub zaleceń klinicznych dotyczących interwencji rodzinnych u młodzieży TGE i ich rodzin. Nie znaleziono ilościowych danych o wynikach terapii rodzinnej u młodzieży TGE, ale liczne artykuły z dziesięcioleci (n=32) zawierały zalecenia dotyczące praktyki klinicznej dla interwencji rodzinnych w tej populacji.

Niewiele artykułów dostarczyło danych o efektach terapii rodzinnej z młodzieżą należącą do mniejszości seksualnych (n=2). Z biegiem czasu strategie kliniczne ewoluowały od patologizacji do afirmacji drogi młodzieży z TGE w zakresie płci. Typowe strategie kliniczne interwencji afirmujących obejmują: (1) zapewnienie psychoedukacji, (2) zapewnienie rodzinom przestrzeni do wyrażania reakcji na płeć dziecka, (3) podkreślanie ochronnej mocy akceptacji rodziny, (4) wykorzystanie różnorodnych form wsparcia, (5) zapewnienie rodzinom możliwości sojusznictwa i orędownictwa, (6) łączenie rodzin z zasobami społeczności TGE oraz (7) koncentrowanie się na podejściach i problemach interseksualistycznych. Przyszłe badania powinny zbadać skuteczność interwencji rodzinnych, które uwzględniają te strategie kliniczne, oraz zebrać dane ilościowe w celu systematycznego określenia ich wpływu na wyniki psychospołeczne.