Opracowanie programu szkoleniowego Porozumienie Bez Przemocy i ocena jego skuteczności w adaptacji społecznej i samoskuteczności akademickiej agresywnych studentów płci męskiej

Cel: Celem niniejszych badań było opracowanie Porozumienie Bez Przemocy oraz ocena jego skuteczności w zakresie adaptacji społecznej i poczucia własnej skuteczności w nauce agresywnych studentów płci męskiej. 

Metody i materiały: Metoda badawcza obejmowała część jakościową z wykorzystaniem analizy tematycznej z podejściem dedukcyjnym oraz część ilościową o projekcie quasi-eksperymentalnym, obejmującym test wstępny, test końcowy, grupę kontrolną i dwumiesięczny okres obserwacji. Populację statystyczną w części jakościowej stanowiły artykuły, książki i rozprawy związane z Porozumienie Bez Przemocy , a w części ilościowej obejmowała agresywnych uczniów płci męskiej z drugiej klasy szkoły podstawowej (w wieku od 9 do 12 lat) w mieście Isfahan w roku akademickim 2023-2024. Łącznie 36 agresywnych uczniów płci męskiej zostało celowo wybranych i losowo przydzielonych do grupy eksperymentalnej i kontrolnej (po 18 uczniów w każdej grupie). Grupa eksperymentalna uczestniczyła w Porozumienie Bez Przemocy w ciągu dziesięciu 75-minutowych sesji trwających dziesięć tygodni. W badaniu wykorzystano Kwestionariusz Agresji (AQ) (Eysenck i Wilson, 1975), Kwestionariusz Adaptacji Społecznej (SAQ) (Sinha i Singh, 1993) oraz Kwestionariusz Samoskuteczności Akademickiej (ASEQ) (Jinks i Morgan, 1999). Dane analizowano metodą mieszanej analizy wariancji z wykorzystaniem oprogramowania SPSS w wersji 23. 

Wyniki: Wyniki wskazują, że Porozumienie Bez Przemocy charakteryzuje się wystarczającą trafnością merytoryczną, zdaniem ekspertów. Ponadto program ten znacząco wpływa na adaptację społeczną (P 

Wnioski: Porozumienie Porozumienie Bez Przemocy może być skuteczną metodą poprawy adaptacji społecznej i samodzielności akademickiej agresywnych studentów płci męskiej.