Cel: Empatia rodzicielska wiąże się z wieloma korzystnymi efektami psychospołecznymi dla dzieci. Jednak mniej wiadomo na temat wpływu empatii na rodziców. W niniejszym badaniu sprawdzono hipotezę, że chociaż empatia rodzicielska może być korzystna dla dzieci zarówno pod względem psychologicznym, jak i fizjologicznym, może również negatywnie wpływać na fizjologiczne funkcjonowanie rodziców.

Metoda: W niniejszym badaniu zbadano psychologiczne i fizjologiczne korelaty empatii rodzicielskiej u 247 par rodzic-nastolatek. Podczas wstępnej wizyty laboratoryjnej rodzice i nastolatkowie dostarczyli próbki krwi, z których oznaczono markery stanu zapalnego, w tym interleukinę 1-ra, interleukinę 6 i białko C-reaktywne. Rodzice wypełnili kwestionariusze samooceny dotyczące empatii, dobrostanu i poczucia własnej wartości, a także opisali poziom regulacji emocji u swoich dzieci. Po wizycie laboratoryjnej nastolatkowie przez 2 tygodnie prowadzili codzienne dzienniki, w których opisywali swoje zdolności do regulacji emocji.

Wyniki: U nastolatków empatia rodzicielska była istotnie związana zarówno z lepszą regulacją emocji, jak i mniejszym stanem zapalnym. W przypadku rodziców empatia wiązała się z wyższą samooceną i poczuciem sensu życia, ale także z większym stanem zapalnym.

Wnioski: Wyniki te podkreślają wagę równoczesnego uwzględniania zarówno psychologicznych, jak i fizycznych skutków cech psychospołecznych związanych ze zdrowiem oraz wskazują, że empatia może mieć rozbieżne skutki w zależności od tego, kto ją okazuje, i kto jej doświadcza.